10-07-15

Scandinavië City Trip XXL Pt2

 

BANNER BLOG.jpg

Grote Scandinavische hoofdsteden tour 2015

 

Pt 2: Van Kopenhagen via Stockholm naar Turku en Helsinki

 

Dinsdag 02/06

Het lijkt alsof we al een week op stap zijn. Sfeer is goed, het weer zit mee en het botert goed tussen ons gezelschap en onze ‘begeleiders’.

Doch, vandaag niet al te veel gejuich. Er dient – wederom - nog een en ander kilometertje te worden gevreten. Meer nog: met een dikke 600 km voor ons wordt dit het langste traject over land van de hele reis. We moeten Zweden doorsteken en dan nog een ruk naar het noorden maken.

SCAN 01 277.jpg

Zweden is mooi maar vervelend. Niets in vergelijking met bv. Noorwegen. Het lijkt allemaal wat veel van hetzelfde. Veel groen maar ook dat kan eentonig worden.

Als je je dus afvraagt: het 'prachtige' Zweden...en ik krijg hier enkel bovenstaande foto? Inderdaad: veel meer is er niet te zien.

Voor wie graag gaat kamperen, met tent of camper, is dit wél het paradijs. Het ‘allemansrätte’ geeft iedereen de toestemming om overal te gaan en te staan waar hij wil, zolang er niet duidelijk staat ‘verboden toegang’, wat dan weer in strijd zou zijn met de (officieuze) wet. Natuurlijk is er privé eigendom en is het je recht je tuin af te bakenen en dies meer. Het is een wel overdachte en welomlijnde wet en traditie die blijkbaar goed werkt.

Dus veel rijden vandaag, wat een noodzakelijk kwaad is op een rondreis. Het is pas bij het naderen van de stad dat we vast komen te zitten in de lokale files. Vandaag dienen we in te schepen op de ferry naar Turku in Finland. Gevoelsmatig dreigen we te laat te komen, wat wel wat op mijn systeem werkt maar eens aan de terminal blijken we nog wat reserve te hebben. Dat was wel even spannend. We zijn klaar om in te schepen naar, jawel, Finland!

Om 1830u gaan we aan boord van de M/S Galaxy, welke deel uitmaakt van de Silja Line vloot. En dat is toch altijd een fijne onderneming. Voorzien van een kleine handbagage met het noodzakelijke, vinden we zonder probleem de kajuit. Het allervriendelijkste personeel springt graag bij om ons de weg te tonen.

SCANDI Pana 141 fx.jpg

Let wel: dit is een ferry en geen cruiseschip. Accommodatie is voldoende maar beperkt in ruimte. Een nette kajuit, voorzien val alle noodzakelijkheden zoals een functionerende douche is onontbeerlijk voor mij. Twee nachten uit de mini bagage, dat vergt enige planning. Komt daarbij dat de catering aan boord van zulke lines van zulk een hoog niveau is, waardoor elk minder puntje al gauw vergeten ende verdronken wordt.

SCANDI Pana 318.jpg

Ja, ik wist uit ervaring dat dat niet min ging zijn maar de natjes en vooral droogjes zijn bij de beste die ik ooit heb mogen meemaken. All-in, wat maakte dat er ook (verantwoord en in een veilige omgeving, dat spreekt) een serieuze pint werd gedronken. In deze landen niet altijd een evidentie.

De Scandinavische landen zijn – en ik ga het maar een keer zeggen – behoorlijk duur wat alcohol betreft, dus deze kans (en de volgenden…) laten we niet liggen.

Dit is algemeen een dure regio, ook voor ons. Maar bijlange niet (meer) zo duur als vroeger werd aangenomen. Natuurlijk blijf je je blauw betalen voor alcohol, al valt dat in Finland dan weer reuze mee. Als alcohol een belangrijk deel van je menu uitmaakt, is dat heel erg voor je portemonnee maar dan weer goed voor het algemeen belang. 

Al de rest valt best mee. De prijzen liggen iets hoger dan bij ons maar niet uitzonderlijk. Noorwegen – komt er aan – is dan weer de andere uitzondering. Daar is álles bijzonder duur. Je valt er echt van achterover als je ook maar even bv. in een normale voedingswinkel rondkijkt.

Mijn menu is alcoholarm, dus voor alle duidelijkheid: geen issue!

Over het slapen kunnen we kort zijn: weinig tot niet. Dit schip vaart tegen een slakkengang naar het buurland. Dit komt omdat er op het traject onnoemlijk veel eilandjes te omzeilen zijn. Het is dus constant bijsturen, wat om de 10’ een lichte trilling door de romp jaagt. Kijk maar op Google maps en je kan de eilanden niet tellen.

SCANDI Pana 157.jpg

Dat levert wel mooie beelden op. het schip vaart eigenlijk tergend traag maar dat maakt het net poëtisch. Het is laat licht en op het dek is het prima genieten van de zeelucht, de niet al te koude bries en de late zon. Het is moeilijk afscheid nemen van deze ervaring maar er moet toch wel een beetje geslapen worden. We noteren ook dat Finland een uur verschilt met onze tijd. Spannend dus als sommigen hun klok verzetten en anderen wijselijk niet en de huidige tijd blijven hanteren.

 

Woensdag 03/06

En nu komt het fun part: de boot legt aan om 06u en dan moeten we klaar zijn, incl. ontbijt (om ‘U’ tegen te zeggen, het is niet zomaar een portie haring in je bek schuiven en doorspoelen), gepakt en gezakt. Maakt dat ondergetekende al om 0430u op het dek staat te genieten… We zijn bijna in de helft van de reis maar eigenlijk moet alles nog komen!

We gaan aan wal in Turku, de oude hoofdstad van Finland. Daar zullen we op het einde van de dag ook weer inschepen.

Nu een rit van twee uur naar de Finse hoofdstad. IPod switch op afspeellijst ‘Finland’ (kenners vullen zelf maar in) en we zijn weer vertrokken, ditmaal voor een rit via de nationale weg. Er is melding van files wegens werkzaamheden dus word er via een vlotte tweevaksbaan op een gezapig tempo naar Helsinki gekart.

Onderweg krijgen we nog een ferme regenbui te verwerken. De enige regen die we op de hele reis te zien krijgen. Goed getimed! Een koffiestop onderweg geeft ons de kans eens in een Finse supermarkt te snollen en dat is altijd verrijkend. In Finland zit men ook opgescheept met de euro maar voor ons was dat nu eens niet erg. Helemaal niet zo duur en veel onbekende producten en merken. Met enkele lokale dingen waaronder een gigantisch blik Finse pils (bovendien staat er een gevaarlijke beer op het blik), een grote cappuccino achter de kiezen en een frisse neus, worden de laatste kilometers aangevat.

In Helsinki krijgen we wederom gezelschap van een plaatselijke gids en maken we eerst een rondrit met overvloedig duiding over de oriëntatie van de stad, de belangrijkste gebouwen en zo meer. Er wordt uitgestapt bij de Temppeliaukio Kerk, beter bekend als de Rock Church. En modernistisch gebouw (1969) dat is uitgeblazen in de rotsen. De muren bestaan uit onbehandelde rotsen en het dak is van hout en staal en veel glas. Zo beelden we de Finse architectuur in, denk ik dan. Open, natuurlijke materialen, licht.

SCAN 01 304.jpg

SCAN 01 312.jpg

Vervolgens rijden we langs de westelijke kust rond de stad. Veel water, veel bootjes, veel groen, veel bijzondere architectuur. Van Art-Nouveau tot modern en postmoderne gebouwen. We houden halt aan het Sibelius monument. Finlands grootste en bekendste componist heeft een even bekend monument gekregen. Het is dan ook even wachten tot een andere horde toeristen plaats ruimt alvorens we deftig een plaatje kunnen maken. Maar het is voortmaken! Op naar de volgende.

SCAN 01 323.jpg

SCAN 01 337.jpg

Jumalansynnyttäjän kuolonuneen nukkumisen katedraali. Dat is het volgende punt van interesse. I kid you not.

Kortom: het is de grootste Russisch-Orthodoxe kathedraal van West-Europa en toornt hoog uit boven de stad. Het is een kwestie van smaak maar zelf val ik niet zo voor religieuze overdaad. Toch is het de moeite om eens gezien te hebben. Het panorama over de stad en de haven is mooi meegenomen.

SCAN 01 373.jpg

SCAN 01 371.jpg

Een laatste stop aan de kade met zicht op enkele van de ijsbrekers die hier aan de kade liggen. Mja, je ziet het niet elke dag maar het zijn uiteindelijk maar stoere schepen.

SCAN 01 377.jpg

Katajanokanlaituri. Dat is de idyllische plek aan de kade waar we worden losgelaten om op eigen houtje door de stad te dwalen, iets te eten etc.

Wie wat op de hoogte is, stoomt als een trein naar hét bekendste gebouw van Helsinki, nl. de Domkerk. Deze is van de Lutherse richting, wat wil zeggen: kaal van binnen. En dan zeg ik nog niets. Een sober altaar, een kaars en een exemplaar van de (hun) Bijbel en dan heb je het gezien. Verder enkel beton en cement werk. Weer niet goed?

SCAN 01 440.jpg

Ha, dan moet je op het plein zijn! Het aanzicht is indrukwekkend. Een prachtig zicht! Een mooi plein op een helling, verfraaid met groenpartijen en vooral: proper, zoals overal. En aan de gemiddelde activiteit van de residenten te zien stel ik me dan ook de bijzondere vraag: hoe kon De Mensch functioneren zónder smart-of Iphone?

Niet, neem ik aan want ook hier loopt iedereen met zijn snuiter gedrukt op zijn speeltje. Natuurlijk: Finland is – of was – decennia lang de koploper op gebied van telecommunicatie. Nokia, iemand? Het is hen vergeven en we zijn ze ook een beetje dankbaar.

SCAN 01 383.jpg

SCAN 01 451.jpg

Het ontgaat me ook niet dat er ook hier aardig wat schoon volk rondloopt. Lokale deernen weliswaar, niet de ladingen Koreanen die zich ook hier als een bende Humpa-Lumpa’s voortbewegen en zich op elke foto manifesteren.

Via het treinstation met zijn fraaie art-nouveau gevel en nationale romantiek invloeden is ronduit imposant. Binnen is het echter hectisch druk. Je moet weten dat dit station het belangrijkste logistieke gebouw in het land is. Van hieruit geraak je overal – altijd. Wat van de wegen niet kan gezegd worden eens de winter zijn intrede doet. 

Via het standbeeld van Maarschalk Mannerheim wandelen we door het drukke centrum tot aan het esplanadepark. Eens terug aan het water gekomen, zoeken we even ons heil in de overdekte markt in de hoop een lokale hap te scoren. En inderdaad: een Vietnamees broodje en een Jamaicaanse Ginger Ale later waren we klaar voor het volgende traject.

SCAN 01 455.jpg

SCAN 01 466.jpg

SCAN 01 471.jpg

Op de weg naar de parking slepen we ons nog door een Suomi promotie markt. Er staat ook een standje met Belgische wafels! ('Belgialainen Vohveli'). We zijn nergens gerust en tegelijk overal bekend! En dan zien we een schip van de Silja Line aan de kade liggen. Vreemd dus dat wij terug twee uur moeten rijden naar Turku… zal wel zijn reden hebben, neem ik aan.

SCAN 01 503.jpg

In de vertrekhal is het ontzettend druk en we zijn toch wel een beetje moe. Toch verloopt ook hier alles vlot en sereen. Toon voorziet ons van onze tickets annex kajuitcodes en dan is het wat ieder voor zich. Ik noteer dat te tijd tussen vasteland en effectief in de kajuit nauwelijks anderhalve minuut duurt. Ja, georganiseerd is het wel. Afspraak in het restaurant. Om deze blog enigzins beschaafd te houden...meer dient hier niet gezegd te worden… Visliefhebbers kunnen zich uitleven aan het gigantische visbuffet. Jawel, de lokale smaken liggen mij wel.

SCAN 01 558.jpg

 

De commentaren zijn gesloten.