28-06-15

Graspop Metalmeeting 2015, vrijdag

 

GMM15_popup-new-date_AP_9okt_forweb.jpg

 

Het plan was duidelijk en weloverdacht.

Als ‘sole survivor’ van een oude garde zou ik toch nog eens de drie dagen gaan uitzitten. In mijn hoofd speelde wel het idee van ‘The Last Crusade’, want, en ik ben daar eerlijk in: het gaat me allemaal niet meer zo makkelijk af.

En daar zijn meerdere factoren verantwoordelijk voor. Eerst en vooral, en laten we er geen doekjes om winden: je kan staan, wandelen of (voluit) liggen. Elke tussenstap van zitten is uitgesloten wegens te ongemakkelijk. Three out of four, dat valt nog best mee.

Veel staan wachten en veel kuieren tijdens het wachten en af en toe gedisciplineerd liggen. En zo komt het dat ik ook nu weer heelhuids, onbestolen en redelijk gezond GMM heb overleefd.

Dat de spoeling naar mijn smaak ook elk jaar wat dunner wordt zal ook wel niet geholpen hebben maar laten we dit idee even opsplitsen.

Trekt de organisatie zijn patrimonium uit om terug te grijpen naar post-grunge en post-punk bands? Heb ik het moeilijk mee, maar dat is een kwestie van smaak. Een hele mainstage aan metalcore (en co) gewijd? Hard te verteren. Maar zo gaat het, en ik probeer er het beste van te maken. Hier volgen dan enkele meningen over de dingen die ik gezien en gehoord heb.

Laat ik vrijdag makkelijkheidshalve ‘dag 1’ noemen. En daar viel heel wat te genieten nog voor het donker!

THE DEAD DAISIES mocht de dag openen en deed dat toch wel erg goed. Deze los/vaste band met (pseudo) celebrities klonk erg vet en redelijk ‘classic’ rock. Met een knaap als John Corabi aan de microfoon kan er niet veel mislopen. Zijn avontuurtje met Motley Cruë ruim twintig jaar geleden is hem vergeven. Veertig minuten lekker wakker worden met muziek die ik kan begrijpen.

Ik onthoud vooral de 'cool' van bassist Marco Mendoza (o.a. ex-Whitesnake en Thin Lizzy)

DD 04.jpg

DD 06.jpg

DD 02.jpg

Als er dan toch een hype op deze dag speelt is het zeker H.E.A.T. Nu ook Classic Rock Mag deze piepjonge Zweden in zijn armen heeft gesloten, is het perfect legaal om ze goed te vinden. Met enige voorkennis van vier studio en een live cd in mijn cd-rek, was ik wel voorbereid. En wat was me dat!

HEAT 09.jpg

HEAT 13.jpg

Muzikaal hadden ze me onmiddellijk mee en vooral het feit dar ze er live ook perfect stonden was een verrassing/ Met slechts één gitarist in de gelederen is dat niet altijd evident. Maar het draait toch om de frontman Erik Grönwall. Die man is een gevaar op het podium en wie dacht dat Stromae een bijzondere act heeft, denkt beter nog eens na. Komt daarbij dat de goede man ook gezegend is met een Strot van hier tot in Stockholm – ook al klinkt deze PA soms wat te licht – hier werd 40’ alles gegeven.

Verplichte kennis is dat H.E.A.T. uit Väsby afkomstig is, waar ook Europe ontsproten is…

HEAT 05.jpg

HEAT 30.jpg

HEAT 17.jpg

HEAT 23.jpg

HEAT 29.jpg

Na even adem happen na deze overdosis melodic hardrock, gaan we enkele jaren terug in de tijd en krijgen we THUNDER op hetzelfde podium.  (Butcher Babies was crap, moest je het vragen)

26 jaar na hun oprichting en ondanks een opdoeking en hervorming onder een andere naam (The Union) staan ze hier terug. Met een nieuwe cd dan nog. Danny Bowes en Luke Morley worden in vele classic rockers hun hart gedragen.

THUNDER 01.jpg

THUNDER 03.jpg

 

Dat ze een beetje anachronistisch klinken op dit festival deert niemand want ze spelen het dak er af. Met enkele nieuwe songs, maar startend met ‘Dirty Love’, verder ‘River Of Pain’ (overweldigend) en het obligate ‘Love Walked In’, was dit gewoon incasseren van positieve reacties. Thunder was de derde band op rij die me gelijk gaven om er bij te zijn.

 

THUNDER 07.jpg

THUNDER 16.jpg

EPICA is nu ook al voor de zevende keer op GMM en staat nu op de mainstage. Of dat ok is, daar ben ik niet zo van overtuigd. Epica gebruikts graag wat toeters en bellen in de vorm van licht, rook, pyro’s. En dat komt natuurlijk niet over om 16u in de namiddag. En dan spelen nog mee: het iele geluid van de linker PA en, en,… ik vond dat Simone er niet echt bij was, vocaal dan toch. En die mening ben ik al langer toegedaan.

EPICA 01.jpg

EPICA 08.jpg

EPICA 13.jpg

EPICA 27.jpg

EPICA 29.jpg

Het was niet slecht maar slecht geplaatst in de programmatie. Epica hoort in de Marque of als de zon verdwenen is.

Voor mij stond er ondertussen nog maar één band gepland. EVERGREY.

Ik luister sinds de release haast elke dag (of, ok, bijna) naar hun laatste schijf ‘Hymns For The Broken’. Ik laat dan ook geen kans onbenut om deze donkere band met de progressieve inslag aan het werk te zien. En dat is niet altijd een feest. Zo werd er in het verleden al eens een glaasje gedronken en dat was geen goede zaak voor het optreden op zich.

 

EVER 01.jpg

EVER 04.jpg

 

Doch, evenveel keer was het ‘boenk er op’ en dat sta ik gewoonlijk na datum even wezenloos voor me uit te staren. Evergrey speelt in de Metal Dome, de kleinste tent. Ik dacht eerst ‘Hu?’ maar dan ‘Ha, ok, kan intiem worden’. Woorden komen echter tekort om de set van Evergrey te beschrijven. Ok, ik ben vooringenomen maar ik lees op de fora toch ook van anderen dat dit de vetste show van de dag was.

EVER 12.jpg

EVER 21.jpg

 

Met opener ‘King Of Errors’ wist ik het al niet meer en met het onverwachte ‘Leave it behind us’ kon het echt niet meer stuk. Ik ga u verder niet vervelen met songtitels maar het slotstuk – en ik kon dit alleen maar dromen – ‘The Grand Collapse’ was gewoon over de top, ik stond wederom even na te staren toen de band al van het podium was. Band van de dag? De volgende zouden vet hun best mogen doen.

EVER 28.jpg

EVER 23.jpg

 

In de wetenschap dat er niets dit kon overtreffen en dat ik geen energie ging steken ‘om er maar bij te zijn’, koos ik hierna het hazenpad. De volgende twee dagen gingen lange dagen worden. 

GMM 2015 2 1072.JPG

 

15:11 Gepost in Muziek | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.