25-07-15

Bospop 2015 Pt 2, 12/07

 

logo_groot.jpg

DEEL 2

 

 

Om 19u EUROPE. En laat ik eerst en vooral alle meesmuilers de mond snoeren: Europe is een vette band die live staat als een huis.

Als ze inzetten met de titeltrack van hun verse fantastische album ‘War Of Kings’ is meteen duidelijk dat ze scherp staan. Opvallend is vooral de pres(en)tatie van zanger Joey Tempest. Joey wordt in augustus 52 maar dat zou je hem helemaal niet aangeven, toch niet vanuit het publiek gezien.

EUROPE 1.jpg

EUROPE 5.jpg

EUROPE 9.jpg

EUROPE 7.jpg

De dames rondom in mijn nabijheid zijn de mening toegedaan dat hij nog steeds ‘cute’ is en eerlijk gezegd kan ik dat ook wel begrijpen. Hoe dan ook: Joey’s stem klinkt krachtig genoeg en heeft nog steeds een hoog bereik. Fysiek verkent hij springend en rennend het grote podium en lijkt tegelijk vereert en geamuseerd naar het enthousiaste publiek. Veel interactie, handjes schuddend, beetje uitdagend naar de vrouwelijke fans, kortom: het mag weer!

EUROPE 14.jpg

EUROPE 22.jpg

EUROPE 11.jpg

De rest van de band kwijt zich eerder plichtsbewust van zijn taak. De ietwat nors ogende John Norum op gitaar, bassist John Levén, bebaarde Mic Michaeli op toetsen en drummachine Ian Haugland.

Na nog een nieuwe song, ‘Hole in my Pocket’ grijpt de band even in zijn rijke verleden met het oude ‘Scream of Anger’ en een heavy ‘Superstitious’. Volgt dan het donkere nieuwe ‘The Second Day’ om dan te zalven met ‘Carrie’. Het publiek snoept er van en Joey speelt nogmaals al zijn charmes uit.

EUROPE 17.jpg

EUROPE 19.jpg

Na het wat neutrale ‘Firebox’ volgt een gerokken ‘Rock The Night’ waarmee iets teveel tijd wordt verloren zal later blijken. Dan komt een roadie Joey letterlijk een klok onder de neus duwen waarna de band furieus hun laatste single inzet ‘Days Of Rock’n’Roll’, een nummer waar ik de geest van Deep Purple in hoor.

EUROPE 26.jpg

EUROPE 15FX.jpg

EUROPE 20.jpg

EUROPE 25.jpg

Als er nog 2 minuten speeltijd overblijven klinkt de intro van ‘The Final Countdown’ en Europe is de eerste band die que schema even over tijd gaat. Maar eerlijk: hier kan je de stekker moeilijk uittrekken en Thunder begint in de tent gewoon aan zijn set.

Europe fans: wie ze in het najaar gaat zien in de Trix: hou je vast aan je bretellen want dit was reeds van zulk een klasse dat een full zaalshow zeker gaat knallen.

Thunder laat ik voor wat ze zijn want ten eerste: recentelijk op GMM heb ik ze al mogen genieten en vooral: mijn plekje voor DREAM THEATER werd alsmaar beter. Wat zeg ik? Voor ik het besef sta ik nog eens helemaal vooraan. Vanaf nu is het proggen tot we naar huis gaan.

Onder de noemer ‘30th Anniversary’ gaat Dream Theater dit jaar de wereld rond. M.i. een beetje op overdrive want in 1985 was de bandnaam nog niet gecreëerd en mijn cd ‘The Majesty Demos’ dateert van 1986. Het was pas in 1989 dat het eerste album onder de gekende naam uitkwam. Allemaal wat relatief, mijn gedacht.

DT 2.jpg

DT 4.jpg

DT 6.jpg

Maar vooruit: een verrassing is het om met ‘Afterlife’ uit het debuut te beginnen. Nooit gedacht ooit nog iets uit die periode te horen.

Als daarna de klassieker ‘Metropolis Pt1’ wordt ingezet is het muzikaal vuurwerk. Met Mike Mangini achter de prachtige drumkit klinkt alles wat meer in balans en wordt niet alles meedogenloos dicht geplamuurd.

John Petrucci, die dag jarig (48), trakteert de weide op zijn herkenbare en bij momenten kleurrijke gitaarspel. Maar nieuw is het allemaal niet meer voor de doorwinterde DT-fan.

DT 11.jpg

DT 12.jpg

DT 13.jpg

En dat is een beetje de bijsmaak die ik heel het optreden heb. Met ‘Burning My Soul’ volgt een niet-zo-heel-populair nummer uit de ‘Falling Into Infinity’, misschien wel een onderschatte plaat.

Luchthappen met het steeds weer emotionele ‘The Spirit Carries On’, wat telkens letterlijk voor kippenvel zorgt. ‘As I Am’ trekt terug de harde kaart. Dream Theater op kruissnelheid is altijd een feest en James LaBrie is goed bij stem én zoekt af en toe contact met het publiek.

DT 14.jpg

DT 15.jpg

DT 21.jpg

DT 22.jpg

Met ‘Panic Attack’, ‘Bridges in the Sky’ en ‘Behind the Veil’ zit de set er op. Je verwacht met een korte festivalset toch iets meer populaire songs. Al bij al een fijn wederzien maar niet overdonderd.

DT 16.jpg

DT 17.jpg

DT 23.jpg

Dan even spurten naar de tent waar ANATHEMA’s introtape al loopt. Volle bak daar ondertussen.

Deze bijzondere band uit Liverpool zet mooi in met een sfeervol en opbouwend ‘Anathema’, een van de betere tracks van het prima album ‘Distant Satellites’. En ik weet niet echt hoe het komt maar de passie waarmee Vincent Cavanagh de set inzet is aangrijpend, op het theatrale af maar vooral indrukwekkend.

ANA 1.jpg

ANA 4.jpg

Na dit bezwerend opgebouwde nummer volgde ‘Untouchable Pt 1’, nog een nummer dat langzaam toeneemt aan intensiteit en uitmond in een epische finale.

Ondertussen werd het zo warm en bedrukt in de veel te kleine tent waardoor ik me genoodzaakt voelde om de rest van de set van aan de buitenrand te volgen. Met ‘Thin Air’ en ‘The Lost Song’ grepen ze ook weer naar de keel en kreeg het concert een haast religieus karakter.

Anathema is zonder twijfel een van de meest beklijvende live acts van het ogenblik en dit in een wereld waarin eendagsvliegen de meerderheid uitmaken. Dat deze band elk concert tot een evenement kan ombuigen zegt veel over de bevlogenheid, creativiteit en niet in het minste over de songs die zij in hun rugzak hebben.

ANA 5.jpg

ANA 8.jpg

 

Nog voor het einde was ik toch weer op weg naar het grote podium. Opvallend was dat er eigenlijk nog veel ruimte was vooraan. Ik zag ook een hoop volk naar de uitgang vertrekken. Morgen werken? STEVEN WILSON onbekend? Ik heb er het raden naar. Comfortabel veel ruimte dus voor de stage.

Ondertussen liep de introductiefilm al daarmee wist je gewoon dat er iets bijzonders op til was. Bijzonders? Wat er ging volgen is met geen woorden te beschrijven.

SW 08.jpg

SW 12.jpg

 

SW 03.jpg

‘Hand.Cannot.Erase’ is het laatste album van Steven Wilson en ondanks het feit dat dit album niet zo heel toegankelijk is – ik worstel er ook nog mee – kan ik er niet omheen: Steven Wilson is een genie.

Is het niet door zijn onuitputtelijke creativiteit, dan wel door zijn aanpak, zijn perfectie, zich omringend door de absolute top van muzikanten en daar bovenop nog het schijnbare gemak waarmee hij alles live weet te brengen.

SW 05.jpg

SW 13.jpg

SW 16.jpg

SW 19.jpg

Zijn band bestaat uit Craig Blundell (o.a. Pendragon) op drums, de fenomenale gitarist Dave Kilminster (Roger Waters, John Wetton), Nick Beggs (o.a. Steve Hackett en ja, van Kajagoogoo…) op bass en Adam Holzman op toetsen. Uiteraard is hij zelf ook een bijzonder gitarist. Ik voeg er gelijk aan toe dat elke, maar dan ook elke instrumentale bijdrage van de bandleden zo waanzinnig perfect was, dat me zich gaat afvragen: what’s next?

‘Are you ready for some really miserable music?’ was Steven’s vraag na de eerste twee songs van de set. Ik denk dat bijna het hele recente album de revue passeerde, wat natuurlijk niet tot een vreugdedans uitnodigde. ‘H.C.E.’ is nu eenmaal een tragisch en redelijk depressief album qua thematiek maar muzikaal is het een feest.

SW 20.jpg

SW 21.jpg

SW 23.jpg

Dat Wilson even later zijn gekende (zachte) tirade tegen de ‘happy music’ op de radio nog eens moest brengen leek me overbodig; we hebben boodschap ondertussen wel begrepen, Steven!

Slechts onderbroken door een enkel uitstapje naar ‘Grace for Drowning’ met ‘’Index’, ‘Lazarus’ van Porcupine Tree en ‘Harmony Korine’ uit zijn solo debuutplaat (als dat nog relevant is voor een bijklusser als Wilson…), kregen we het hele verhaal dat de ene keer als een warm deken over het publiek werd uitgerold, en dan weer als een vuistslag aankomt.

Bijzonder mooi  was het nummer ‘Routine’ met een begeleidende film van een ontroerende schoonheid en tragische eenvoud.  De rode ogen van de (animatie) persoon in de routine van het dagelijkse leven (jaja) is me wel even bijgebleven.

SW 24.jpg

SW 26.jpg

SW 27.jpg

 

Mooi toch om met het redelijk onbekende ‘Sleep Together’ (uit ‘Fear of a Blank Planet’) af te sluiten. De dramatiek en de intensiteit van 80 minuten ‘Hand.Cannot.Erase’ diende even doorgespoeld te worden.

Visueel was het ook een spektakel met een continue film op de achtergrond, sfeervolle verlichting en bovenal: een plezier om topmuzikanten deze niet voor de hand liggende muziek te zien spelen.

Wat moet of kan ik hier nog over zeggen? Dit was zo imposant, zo akelig perfect en sfeervol dat woorden haast tekort schieten. Ik neem aan dat dit niet voor ieders bek is, maar ik vond het een meer dan waardige en zeker stijlvolle afsluiter. Met die idee dat er reeds een contingent van progminded publiek aanwezig is, anders wordt het wat al te pover vooraan.

Waarlijk een mooie dag!

06:15 Gepost in Muziek | Commentaren (0)

22-07-15

Bospop 2015 Pt 1, 12/07

 

logo_groot.jpg

Deel 1

 

 

Is Bospop het gezelligste festival?

Hangt er van af wat uw maatstaven zijn natuurlijk maar voor mij blijft het na verschillende bezoeken: JA! Bospop is het gezelligste festival.

Komt het door de laid-back sfeer, het ontbreken (…) van jong grut dat zich te pas en te onpas moet manifesteren, door het wel zeer diverse programma, of gewoon de instelling dat een festival gewoon ‘gezellig’ en ‘leuk’ moet zijn?

Misschien vooral door het vernuftig programmeren van bands die niet drijven op een marketing en/of hype cultus. Enkele jonge bands om de plechtigheden te openen maar eens de namiddag is ingezet, kiest men voor de muziekliefhebber die relaxed van zijn band wil genieten zonder duwen, trekken, crowdsurfers of al te dronken festivalgenoten om zich heen.

Divers. Dat is wel het woord. Met dit jaar toch ook weer een dag die iets zwaarder uitvalt dan de andere. Iets meer doordacht kun je stellen.

Divers als je weet dat Jools Holland en zijn Big Band met een uurtje verschil zijn geprogrammeerd na het geweld van Black Label Society. Veel meer diversiteit kan je je niet voorstellen of wensen. Aan u de keuze.

Komt daarbij dat er een perfecte infrastructuur voorzien is, van parking, sanitair, perfect geluid zowel op de mainstage als in de tent en bovenal een catering waar wij in België enkel van kunnen dromen (de TML kreeftcultuur even buiten beschouwing gelaten). En ook: zowel de ticketprijs als de versnaperingen zijn gevoelig goedkoper (en de laatste zoveel beter, als we de vreselijke friet niet meetellen).

Maar we komen vooral voor de muziek en omdat er maar twee stages zijn, is er snel gekozen.

Eerste band die ik wil (terug) zien is het Britse AOR gezelschap FM. Om GMM geraakte ik er, om welke reden dan ook, niet. Dus klaar voor een van de meest melodieuze rockbands met de fantastische Steve Overland nog steeds op zang, en hoe!

FM 1.jpg

Fantastisch optreden! Deze band vertoont dus nog niets sleet en is dusdanig op mekaar ingespeeld dat het lijkt alsof je naar een cd ligt te luisteren. FM is de laatste jaren ook bijzonder productief en is nu weer volop promo aan het voeren voor hun laatste worp. Met toch enkele echte klassiekers als 'That Girl' weten ze de tent gewoon vlot in te pakken.

FM 7.jpg

 

Ik moet wederom vaststellen dat er veel te weinig melodieuze/AOR bands worden geprogrammeerd op onze festivals. Gezien de respons is er wel degelijk een (festival) publiek voor.

FM 8.jpg

FM 11.jpg

FM 13.jpg

Na datum start buiten een duo The London Souls, niet voor mij echter. Ik blijf dan maar hangen in de tent voor THE GENTLE STORM, de nieuwe band rond Anneke Van Giersbergen. Ik ben geen grote fan van de dame maar de ervaring leert dat onze bovenburen niets aan het toeval overlaten.

Maar dat viel aardig tegen. Ondanks enkele bekenden in de begeleidingsband, waaronder Marcela Bovio op backings, klonk dit allemaal wat chaotisch en van de hak op de spreekwoordelijke tak. Teveel van alles, klinkt alsof ik sardientjes met bruine suiker aan het eten ben.

GS 1.jpg

GS 3.jpg

De pedante podium moves van de dame in kwestie en de toch wel vergezochte melodieën pakken geen verf bij mij. De gitaristen gaan als wilden tekeer maar dat staat in fel contrast met de rest van de muziek. Ontmoeting tussen rock, klassiek en folk? My ass! Ik ben me er van bewust dat de Nederlanders deze band natuurlijk weer het einde vinden maar ik vind het een zooitje en na drie songs zoek ik de buitenlucht op.

Vanop afstand hoor ik ze nog de oude The Gathering song spelen maar ‘Strange Machines’ ben ik meer dan zat gehoord en is m.i. een van de meest overroepen songs uit de Nederlandse songcatalogus.

Dan maar opmaken voor Zakk Wylde en zijn BLACK LABEL SOCIETY. Ongetwijfeld de hardste band –ooit?-  op Bospop. Of ze kunnen boeien blijft natuurlijk de vraag. Wat wel op voorhand vast staat is dat ze Van Giersbergen & co snel in de vergetelheid zullen spelen.

Zakk Wylde werd in 1988 als jonge gitaargod binnengehaald door Ozzy en verbaasde ons tijdens de ‘No Rest For The Wicked’ Tour kort nadien.

BLS 1.jpg

BLS 6.jpg

Naast zijn fantastische Southern Rock project ‘Pride & Glory’, werd alle energie gestoken zin zijn eigenste BLS. En dat is een ander paar mouwen.

Dat hij nog steeds een stukje kan spelen is direct duidelijk maar de songs blijven toch wel wat op hetzelfde haperen: herkenbaarheid, variatie. Het is als een bulldozer die, eens op gang, constant hetzelfde geluid produceert.

BLS 5.jpg

BLS 8.jpg

BLS 10.jpg

Af en toe flambeert hij de zaak met zijn herkenbare solo’s maar vocaal vallen er ook deze keer geen prijzen te rapen. Naar BLS normen zal dit ook een middelmatig concert zijn, dus ook voor de fans en zeker voor de toevallige aanwezigen die hier aardig van geschrokken moeten zijn.

Fotogeniek blijft hij wel, maar het resultaat is dan evenredig: alle foto’s lijken erg op elkaar.

BLS 7.jpg

Danko Jones speelt dit jaar overal, dus ook hier in de tent. Geef mijn portie maar aan de hond.

JOOLS HOLLAND and HIS RHYTHM & BLUES ORCHESTRA is (voor mij) een beetje de vreemde eend. We kennen Jools vooral van zijn tv programma’s waarin oud en nieuw talent de kans krijgt live zijn ding te doen in de BBC studio. Zelf is hij een meer dan begenadigd pianist die zijn eerste momenten van fame mocht beleven in de (post) new wave band Squeeze. Maar dat is een eeuwigheid geleden.

JOOLS 1.jpg

JOOLS 2.jpg

Met zijn speciale kop en opvallende stemgeluid is hij een waar karakter die weet hoe hij de dingen moet overbrengen. Met de nodige old-school panache, dat moet ik wel zeggen.

Vergezeld van een uitgebreide band met wisselende leden was hij echter wél een frisse wind op het toch al niet te zomerse festival. Met permanent 15 man op het podium – waarvan het merendeel blazers, was dit een geluid dat ik zelf live nog nooit had meegemaakt.

JOOLS 4.jpg

Met een handvol ‘boogies’ zoals hij ze zelf noemt, zet de set in gang en de man belooft ons een tal van gasten. Benieuwd natuurlijk! En ja, dat was redelijk relatief natuurlijk want elke vocaliste die werd aangekondigd met heel veel bravoure was voor mij eigenlijk gewoon.… een zangeres, perfect in het big band/blues/jazz kader maar ook niet meer.

Maar het moet gezegd worden: het swingde als de beesten! Niet dat er veel van dit soort muziek in mijn platenkast staat, maar ik ben niet van gisteren en weet dat dit behoort tot het collectieve muziekarchief.

Met de blazers nagenoeg constant op 11 en variabele solospot voor enkelen uit het toch wel kleurrijke (in alle zin) gezelschap, was dit heel vermakelijk. Songs die nauwelijks 3 minuten duren, blazers, soul, jazz en soms gospel gerelateerde klanken, het is eens wat anders.

JOOLS 6.jpg

Opvallend hoogtepunt was zeker Marc Almond die twee songs bracht, waaronder, (no shit!) ‘Tainted Love’ van zijn oude band Soft Cell. Maar dan in een big band versie. Ja, dit was eens echt iets heel anders dan wat ik gewend ben.

Dan was het even bekomen en krachten opdoen voor de lange rit die tot het einde van het festival moest duren.

06:18 Gepost in Muziek | Commentaren (0)

20-07-15

Scandinavië City Trip XXL Pt5

 

BANNER BLOG.jpg

Grote Scandinavische hoofdsteden tour 2015 

5. Van Oslo via Frederikshaven naar Hamburg en retour

SLOT

 

Zaterdag 06/06

Als ik ’s morgens op het dek kom, is de lucht grijs en gaat het water meer te keer. Geen storm maar verre van aangenaam. Temperatuursgewijs nog alles ok maar dit voelt toch aan als het einde van deze veel te korte en in verhouding te vermoeiende reis. Is het daarom gedaan? Bijlange nog niet.

Na aankomst in Fredrickshaven in Noord Denemarken, vatten we de trip naar Hamburg aan. Hamburg zullen we ook kort even bezoeken. Ondertussen is het weer alweer aan onze zijde. Gott mit uns!

Aan het Hauptbahnhof is het waanzinnig druk maar we weten ons te bevrijden om de stad in te trekken. We bezoeken wat kerken, Sanct Jacobi & Sanct Petri waar ik noch warm noch koud van word.

SCANDI 3 098.jpg

SCANDI 3 077.jpg

Boeiender is het op het Rathausmarkt waar een drukte van jewelste heerst. In onze vrije tijd hang ik uit aan de Alster, het kleine binnenmeer in de stad. Ik zoek later de grote Alster nog op maar eigenlijk is dit allemaal veel te druk. Teveel verkeer – Duitse patserwagens à volonté.

Ik geniet nog van een ijsje en het schone volk dat zich graag laat zien maar stilaan heb ik het gehad. Iedereen mooi op tijd terug op de bus naar het hotel even buiten de stad. Daar krijgen we onmiddellijk te horen dat we een lange nacht kunnen slapen.

SCANDI 3 103.jpg

SCANDI 3 128.jpg

In een rustige voorstad, een Ramada hotel, dus top! We vertrekken de dag er op pas om 0930u, wat echt verwennerij is.

En dan wil ik wel terug naar Stockholm of Oslo want het is een stralend blauwe lucht en heb nog wat kledij op reserve… helaas. Het zit er op.

Een voorspoedige terugreis – wegens zondag – maakt dan dat we op een redelijk uur terug op de diverse afstapplaatsen waren.

Begin dit maar eens te vertellen aan de mensen – iedereen had er hetzelfde idee over.

Dit was een uitzonderlijk trip, dat staat vast. Of ik het iemand aanraad? Ik weet het niet. Verwacht je aan strakke vertrek en aankomsttijden, korte verblijven, beetje tempo maken ter plaatse en enkele korte nachten. Wat praktisch inzicht en flexibiliteit helpen ook.

Als jongste (man) aan boord ging me dit allemaal wel goed af, en onze senior, bijna 80, kon wegens een uitzonderlijke fysieke toestand mij vlot voorbijhollen. Of dat bij iedereen zo was, durf ik te betwijfelen.

Het zal maandag ochtend wel een pak minder geweest zijn bij velen. Bij mijn buurtje stond alvast een eerste werkdag op het programma. Zelf nog twee dagen chillen, was en strijk en prepareren voor mijn eigen terugkeer naar de zoutmijnen.

Het is niet altijd eenvoudig. Volgende uitstap zal toch wat meet chillen zijn en minder 'onderweg' zijn, mijn gedacht.

SCANDI Pana 115.jpg

 

17-07-15

Scandinavië City Trip XXL Pt4

 

BANNER BLOG.jpg

Grote Scandinavische hoofdsteden tour 2015 

4. Oslo

 

Vrijdag 05/06

Wat een verwennerij! En we vertrekken daags daarop pas om 0830! Dit geeft ons de kans eens bij te slapen want dit kruipt niet in je kleren! Na een ferm ontbijt is het gezapig instappen en vertrekken. Na enkele minuten bevinden we ons al in Noorwegen. Toch is het kleine twee uurtjes alvorens we in Oslo zijn.

Hier zal Toon ons verdere duiding geven bij de stad. En onze eerste stop is de gigantische skipiste op de Holmenkolle. Niet dat ik iets heb met skiën maar het is wel een knap stuk staal en beton. Dat Fridtjof Nansen, Noorwegens grootste filantroop en, na Roald Amundsen, ontdekkingsreiziger er een standbeeld heeft, is de meesten ontgaan.

SCANDI 2 012.jpg

SCANDI Pana 393.jpg

We dalen af naar de stad en vangen van op deze hoogte af en toe een glimp op van de Oslofjord. Ons doel is nu Bygdoy, het schiereiland dat de fameuze museums herbergt. Na een kleine pauze aldaar en een genieten van het uitzicht op de stad werd ons de keuze gelaten om individueel of daar te blijven, iets te bezoeken en op eigen kracht terug naar de stad te komen of gewoon mee te gaan met de groep.

SCANDI 2 029.jpg

SCANDI 2 032.jpg

Het is een zonovergoten Oslo dat ons roept en niemand blijft daar. Om maar te zeggen: wie wou – kon. Ik heb het geluk gehad om in 2011 alle drie de musea te bezoeken, dus geen twijfel. 

Onderweg kruisen we nog een Koninklijke colonne welke richting Royale villa rijdt. We rijden naar de havenkant en hebben alzo een schitterend zicht op het moderne operagebouw. Dit is in functie sinds 2007 en oogt bijzonder mooi. Bij mijn vorige bezoek kwam het er niet van, dus nu is het genieten van het panorama, de waterkant, de zon.

SCANDI 2 059.jpg

SCANDI 2 067.jpg

Jan dropt ons aan het iconische stadhuis en we krijgen een uurtje vrij om iets te eten en op eigen houtje het gebouw en omliggende straten te besnuffelen.

Ik maak daar graag gebruik van want bij mijn vorige verblijf was het grijs weer en dan nog eens zondag waardoor de stad een beetje desolaat leek. Niets van dat alles nu. Bruisend, vrolijk, fleurig, heerlijk!

Het stadhuis blijft aan de binnenkant nog even knap als lelijk aan de buitenzijde. Gelukkig zat er nu een smak zon op de achterzijde (naar de fjord gericht) waardoor het fotografisch interessant word.

SCANDI 2 129kopie.jpg

SCANDI 2 093.jpg

SCANDI 2 287.jpg

In een 7/11 haal ik snel en in navolging van medereizigers een broodje en een – wat dacht je – Coke to-go en om de factuur door te spoelen. Ach, al bij al valt het nog mee en op vakantie kijken we niet zo nauw.

Als we even later verzamelen – wie meewil tenminste – strekken we voor een fikse wandeling onder leiding van Toon de stad in. En Oslo leeft! Je waant je mede dankzij dit uitzonderlijke goede weer in Barcelona. De terrassen zitten vol en het decor is vrolijk en fleurig. Je moet het maar treffen.

SCANDI 2 181.jpg

SCANDI 2 221.jpg

Even binnen in het Nationaltheatret maar buiten is het buitengewoon aanstekelijk. Dus via de statige Karl Johans gate – de Louisalaan van Oslo maar dan zonder de smeerlapperij – gaan we licht bergop naar het Koninklijke Paleis. Vanop het paradeplein levert dit een mooi zicht op.

In het park voor het paleis luieren Noren en toeristen alsof het een lusthof is. Hier en daar wordt de kledij dan ook al eens schaars. Het is ruim 25°. Verder kunnen we niet, dus even dezelfde weg terug en dan via de universiteitswijk tot aan de belangrijkste musea in de stad zelf. De wandeling op zich is al goed genoeg. Mij krijgen ze nu niet in een museum.

We wandelen langs het parlement, het Stortinget, alvorens we aan de bescheiden kathedraal en rondom liggende wijk komen.

SCANDI 2 225kopie.jpg

SCANDI 2 230.jpg

Wat ik vorige keer moest laten liggen, staat nu wel op het programma: het Akershus of de oude vesting van Oslo, welke nog steeds militair domein is. Een mooi zich op de haven en het stadhuis vanop een hoogte is mooi meegenomen.

SCANDI 2 258kopie.jpg

SCANDI 2 268.jpg

SCANDI 2 272.jpg

We zijn terug op tijd aan het stadhuis alwaar ons vervoer ons opwacht om nog een uitsmijter aan te bieden. We rijden door het ondertussen al redelijk van verkeer voorziene stadscentrum naar het Vigelandpark, deel van het Frogner Park.

Met de beste herinneringen trok ik in fijn gezelschap door het park  geflankeerd door de vele beelden van de genaamde Vigeland. Het is nog steeds niet mooi, maar de opstelling en de veelheid maakt veel goed. Dit is de meest bezochte plaats in Noorwegen.

SCANDI 2 317.jpg

SCANDI 2 299 BW.jpg

SCANDI Pana 422.jpg

Ik begrijp dit niet echt. Natuurlijk is het knap en wil je tot het laatste beeld, voorbij de fontein en kolom gaan. Dus: zeker doen, maar enkel als je er tijd voor hebt.

Als we daar vertrekken moeten we ons voor de verandering wederom klaarmaken voor… een ferry! Joepie!

Dit maal is het de Stena Line die ons zal vervoeren naar Denemarken. De ervaring leerde me reeds dat ook deze ‘Line’ kwaliteit biedt. Daarenboven vaart deze zowat recht op recht, wat een betere nachtrust garandeert. Verder moet deze in niets onderdoen voor de concurrentie…

SCANDI Pana 424.jpg

Als ik laat op de avond de boot verder verken, dwaal ik door de diverse bars met live muziek, het casino en de stijlvolle tavernes aan boord. Toch is de meeste ambiance op het dek alwaar nieuwe Vikingen zich laten gaan met grote blikken bier. Dit is de laatste echt mooie avond.

Als ik tijdens het diner recht voor me uitkijk, zie ik de Oslofjord en de open zee door het raam.

Het weer en de zee is rustig en het is heerlijk wegdrijven uit Oslo.

SCANDI 2 348.jpg

 

 

14-07-15

Scandinavië City Trip XXL Pt3

 

BANNER BLOG.jpg

Grote Scandinavische hoofdsteden tour 2015 

3. Van Helsinki via Turku naar Stockholm

 

Waar waren we ook alweer gebleven?

Donderdag 04/06.

Dus twee nachten na elkaar met beperkte middelen. Het is niet te adviseren maar het weerspiegelt het karakter van deze reis een beetje. En daarbij: een beetje (berekend) avontuur heeft me nog nooit kwaad gedaan.

Van slapen komt wederom niet veel in huis en om 0430 sta ik alweer boven. Ondertussen zijn we langzaam op weg naar Stockholm. De zon is overdadig van de partij en de eilandjes schuiven links en rechts voorbij. Na de zoveelste bocht zien we Stockholm liggen, of toch zijn industriële zijde. Wie even Googlemaps raadpleegt zal ook hier zien dat de vaarroute naar de stad complex en tegelijk mooi is. Het schip laat een spoor na van de slalom die het langzaam afwerkt. Meeuwen azen collectief op mogelijke buit.

SCANDI Pana 293.jpg

SCAN 01 581kopie.jpg

Afspraak aan de autocar op het vasteland en gelijk de stad in!

Dat trof want onze lokale gids Tiny – een Vlaamse die toch al even in de stad woont - was ook vroeg van de partij. Dat maakt dat we omstreeks 07u al volop een en al oor waren. Eerste stop is het bekende stadhuis op het eiland Kungsholmen. Het weer is fantastisch en dit lijkt ook weer een hoogdag voor het city toerisme te worden.

SCAN 01 590.jpg

SCAN 01 627.jpg

Tiny vertelt ons het kleurrijke verhaal van Birger Jarl, welke in 1250 de stad zou gesticht hebben. De goudkleurige delen van het indrukwekkende monument schitteren in de vroege zon. Het lijkt op een graftombe maar de goede man ligt hier niet begraven. Wel een sterk verhaal en een duidelijke beschrijving van het ontstaan van deze merkwaardige stad.

Stockholm bestaat uit een groepering van eilanden (holms) waardoor er een veelheid aan panorama’s en diverse invalshoeken zijn. Veel bruggen, veel water en enkele heuvels maken dit voor mij alvast de bijzonderste stad van de hele trip. Een van onze medereizigsters heeft zich in een charmante outfit van de nationale kleuren gehesen. We gaan er dus echt voor!

SCAN 01 645.jpg

SCANDI Pana 344.jpg

Een lange rondrit met enkele foto stops en fijne anekdoten maken het nog beter. We stoppen aan de verschillende musea, wat een beetje pijnlijk is als je weet dat we toch geen tijd hebben om ze te bezoeken (het Abba-museum laat ik graag aan me voorbij gaan…). Bij een langer verblijf in de stad staat het Wasa museum zeker op de lijst. Maar niet getreurd want de rit op zich is al adembenemend. Het is 'island-hoppin', van het ene eiland naar het andere terwijl elke rit over een brug een ander beeld geeft van deze stad.

SCAN 01 819.jpg

Als we uiteindelijk stranden op Gamla Stan, het eiland met het oude stadscentrum, is het tijd voor exploratie. Dit is het epicentrum van het toerisme in Stockholm. Wij zijn nog redelijk vroeg en het Stortorget – centrale plaats  -  is nog erg leeg, uitgezonderd een brouwer die er zijn werk staat te doen. Een goed uurtje later passeer ik daar terug en er is haast geen doorkomen aan! Veel volk hoopt het Nobel(prijs)museum te bezoeken. Anderen zoeken een plaatsje op de overvolle terrassen of laten zich graag fotograferen met de oude bruin/pastel/oker kleurige huizen op de achtergrond.

SCAN 01 706.jpg

Maar ik wandel eerst op mijn eentje naar de Riddarholmskyrkan, de oude hoofdkerk (13e eeuw) van de stad alwaar menig Zweeds oud staatshoofd begraven ligt. Het is tevens een van de oudste gebouwen van de stad.

Daar ik natuurlijk te vroeg ben, slenter ik even langs het Evert Taubes terras, wat me een prachtig beeld op het stadhuis geeft. Om 10u opent de kerk.

SCAN 01 730kopie.jpg

De tombe van Karel XII staat natuurlijk op het programma. Carolus Rex! Maar de hele kerk heeft een internationaal karakter vanwege de vele referenties aan buitenlandse overleden staatshoofden. Deze waren allen lid van de Serafijnen Ridderorde.

SCAN 01 744.jpg

SCAN 01 753.jpg

Karel XII stond eind 17e, begin 18e eeuw aan het hoofd van Zweden welke toen de grootste natie en macht van Europa was. In 1709 werd zijn leger gedecimeerd nabij Poltava in Oekraïne. Hij vocht tegen de Russen, de Pruisen en de Turken. Hij overleed in 1718. Dat is m.i. allemaal niet niks.

Terug buiten, richting parlement, welk ook weer op een eiland ligt en vervolgens rond het paleis. Toch de twee belangrijkste gebouwen in dit koninkrijk. En ja, het is overal druk. Heel druk. De smalle straatjes vol souvenir en ambachtelijke winkeltjes boeren goed ook al verkopen ze veelal dezelfde prullaria. Terug aan het paleis omstreeks 1130u want drie kwartier later is het de wissel van de wacht en dat is altijd leuk meegenomen. Het is dus even wachten maar de voorbereidingen zijn dikwijls amusant op zich.

SCAN 01 787.jpg

SCAN 01 800.jpg

Vooral als ik mooi achter het touw sta en anderen en masse dienen te verhuizen. Als er dan ook nog een groep Koreanen opduikt – rijkelijk te laat – is het oprecht plezant om deze het zicht te ontnemen. Moeten ze maar op tijd komen en wat meer eten!

De schijnbaar ontspannen paleiswacht (dat is geen drill, dat is slenteren en sleuren met dat wapen) reageert anders wel fel op ‘ongehoorzame’ toeristen. De uniformen lijken wel uit ‘De Notenkraker’ te komen. Grappig allemaal maar ik zie het wel eens graag.

SCAN 01 703.jpg

SCAN 01 849.jpg

De wissel is kleurrijk, veel beweging, een muziekkapel van de Zweedse Marine speelt ten dans en nadien volgen nog de Radetsky Mars en enkele opera favorietjes. Dit is een beetje ‘Royalty’ maar dan zonder de royals dus. Allemaal heel kleurrijk en verkoopbaar maar hierna is het voorbij wat Stockholm betreft.

Wij stappen op onze autocar en genieten van een voordelig drankje aan boord van onze luxe karros. Zo gaat dat. Wel geen bier op deze reis, dat is douanegewijs te riskant. Een redelijke rit naar ons hotel in Charlottenberg staat nog voor de boeg. Een goede 400 km terug door het nog steeds eentonige Zweden.

Zo belanden we op enkele kilometers van de Noorse grens. Prijsbewust dus. Ons hotel is hypermodern, beetje koel en stijlvol tegelijk – van de Thon keten. Functioneel. Dat is het woord in al zijn betekenissen. De Scandi’s hebben daar blijkbaar een patent op.

Het uitzicht op een iets langere nacht aan wal krijgt gelijk mijn goedkeuring.

 

10-07-15

Scandinavië City Trip XXL Pt2

 

BANNER BLOG.jpg

Grote Scandinavische hoofdsteden tour 2015

 

Pt 2: Van Kopenhagen via Stockholm naar Turku en Helsinki

 

Dinsdag 02/06

Het lijkt alsof we al een week op stap zijn. Sfeer is goed, het weer zit mee en het botert goed tussen ons gezelschap en onze ‘begeleiders’.

Doch, vandaag niet al te veel gejuich. Er dient – wederom - nog een en ander kilometertje te worden gevreten. Meer nog: met een dikke 600 km voor ons wordt dit het langste traject over land van de hele reis. We moeten Zweden doorsteken en dan nog een ruk naar het noorden maken.

SCAN 01 277.jpg

Zweden is mooi maar vervelend. Niets in vergelijking met bv. Noorwegen. Het lijkt allemaal wat veel van hetzelfde. Veel groen maar ook dat kan eentonig worden.

Als je je dus afvraagt: het 'prachtige' Zweden...en ik krijg hier enkel bovenstaande foto? Inderdaad: veel meer is er niet te zien.

Voor wie graag gaat kamperen, met tent of camper, is dit wél het paradijs. Het ‘allemansrätte’ geeft iedereen de toestemming om overal te gaan en te staan waar hij wil, zolang er niet duidelijk staat ‘verboden toegang’, wat dan weer in strijd zou zijn met de (officieuze) wet. Natuurlijk is er privé eigendom en is het je recht je tuin af te bakenen en dies meer. Het is een wel overdachte en welomlijnde wet en traditie die blijkbaar goed werkt.

Dus veel rijden vandaag, wat een noodzakelijk kwaad is op een rondreis. Het is pas bij het naderen van de stad dat we vast komen te zitten in de lokale files. Vandaag dienen we in te schepen op de ferry naar Turku in Finland. Gevoelsmatig dreigen we te laat te komen, wat wel wat op mijn systeem werkt maar eens aan de terminal blijken we nog wat reserve te hebben. Dat was wel even spannend. We zijn klaar om in te schepen naar, jawel, Finland!

Om 1830u gaan we aan boord van de M/S Galaxy, welke deel uitmaakt van de Silja Line vloot. En dat is toch altijd een fijne onderneming. Voorzien van een kleine handbagage met het noodzakelijke, vinden we zonder probleem de kajuit. Het allervriendelijkste personeel springt graag bij om ons de weg te tonen.

SCANDI Pana 141 fx.jpg

Let wel: dit is een ferry en geen cruiseschip. Accommodatie is voldoende maar beperkt in ruimte. Een nette kajuit, voorzien val alle noodzakelijkheden zoals een functionerende douche is onontbeerlijk voor mij. Twee nachten uit de mini bagage, dat vergt enige planning. Komt daarbij dat de catering aan boord van zulke lines van zulk een hoog niveau is, waardoor elk minder puntje al gauw vergeten ende verdronken wordt.

SCANDI Pana 318.jpg

Ja, ik wist uit ervaring dat dat niet min ging zijn maar de natjes en vooral droogjes zijn bij de beste die ik ooit heb mogen meemaken. All-in, wat maakte dat er ook (verantwoord en in een veilige omgeving, dat spreekt) een serieuze pint werd gedronken. In deze landen niet altijd een evidentie.

De Scandinavische landen zijn – en ik ga het maar een keer zeggen – behoorlijk duur wat alcohol betreft, dus deze kans (en de volgenden…) laten we niet liggen.

Dit is algemeen een dure regio, ook voor ons. Maar bijlange niet (meer) zo duur als vroeger werd aangenomen. Natuurlijk blijf je je blauw betalen voor alcohol, al valt dat in Finland dan weer reuze mee. Als alcohol een belangrijk deel van je menu uitmaakt, is dat heel erg voor je portemonnee maar dan weer goed voor het algemeen belang. 

Al de rest valt best mee. De prijzen liggen iets hoger dan bij ons maar niet uitzonderlijk. Noorwegen – komt er aan – is dan weer de andere uitzondering. Daar is álles bijzonder duur. Je valt er echt van achterover als je ook maar even bv. in een normale voedingswinkel rondkijkt.

Mijn menu is alcoholarm, dus voor alle duidelijkheid: geen issue!

Over het slapen kunnen we kort zijn: weinig tot niet. Dit schip vaart tegen een slakkengang naar het buurland. Dit komt omdat er op het traject onnoemlijk veel eilandjes te omzeilen zijn. Het is dus constant bijsturen, wat om de 10’ een lichte trilling door de romp jaagt. Kijk maar op Google maps en je kan de eilanden niet tellen.

SCANDI Pana 157.jpg

Dat levert wel mooie beelden op. het schip vaart eigenlijk tergend traag maar dat maakt het net poëtisch. Het is laat licht en op het dek is het prima genieten van de zeelucht, de niet al te koude bries en de late zon. Het is moeilijk afscheid nemen van deze ervaring maar er moet toch wel een beetje geslapen worden. We noteren ook dat Finland een uur verschilt met onze tijd. Spannend dus als sommigen hun klok verzetten en anderen wijselijk niet en de huidige tijd blijven hanteren.

 

Woensdag 03/06

En nu komt het fun part: de boot legt aan om 06u en dan moeten we klaar zijn, incl. ontbijt (om ‘U’ tegen te zeggen, het is niet zomaar een portie haring in je bek schuiven en doorspoelen), gepakt en gezakt. Maakt dat ondergetekende al om 0430u op het dek staat te genieten… We zijn bijna in de helft van de reis maar eigenlijk moet alles nog komen!

We gaan aan wal in Turku, de oude hoofdstad van Finland. Daar zullen we op het einde van de dag ook weer inschepen.

Nu een rit van twee uur naar de Finse hoofdstad. IPod switch op afspeellijst ‘Finland’ (kenners vullen zelf maar in) en we zijn weer vertrokken, ditmaal voor een rit via de nationale weg. Er is melding van files wegens werkzaamheden dus word er via een vlotte tweevaksbaan op een gezapig tempo naar Helsinki gekart.

Onderweg krijgen we nog een ferme regenbui te verwerken. De enige regen die we op de hele reis te zien krijgen. Goed getimed! Een koffiestop onderweg geeft ons de kans eens in een Finse supermarkt te snollen en dat is altijd verrijkend. In Finland zit men ook opgescheept met de euro maar voor ons was dat nu eens niet erg. Helemaal niet zo duur en veel onbekende producten en merken. Met enkele lokale dingen waaronder een gigantisch blik Finse pils (bovendien staat er een gevaarlijke beer op het blik), een grote cappuccino achter de kiezen en een frisse neus, worden de laatste kilometers aangevat.

In Helsinki krijgen we wederom gezelschap van een plaatselijke gids en maken we eerst een rondrit met overvloedig duiding over de oriëntatie van de stad, de belangrijkste gebouwen en zo meer. Er wordt uitgestapt bij de Temppeliaukio Kerk, beter bekend als de Rock Church. En modernistisch gebouw (1969) dat is uitgeblazen in de rotsen. De muren bestaan uit onbehandelde rotsen en het dak is van hout en staal en veel glas. Zo beelden we de Finse architectuur in, denk ik dan. Open, natuurlijke materialen, licht.

SCAN 01 304.jpg

SCAN 01 312.jpg

Vervolgens rijden we langs de westelijke kust rond de stad. Veel water, veel bootjes, veel groen, veel bijzondere architectuur. Van Art-Nouveau tot modern en postmoderne gebouwen. We houden halt aan het Sibelius monument. Finlands grootste en bekendste componist heeft een even bekend monument gekregen. Het is dan ook even wachten tot een andere horde toeristen plaats ruimt alvorens we deftig een plaatje kunnen maken. Maar het is voortmaken! Op naar de volgende.

SCAN 01 323.jpg

SCAN 01 337.jpg

Jumalansynnyttäjän kuolonuneen nukkumisen katedraali. Dat is het volgende punt van interesse. I kid you not.

Kortom: het is de grootste Russisch-Orthodoxe kathedraal van West-Europa en toornt hoog uit boven de stad. Het is een kwestie van smaak maar zelf val ik niet zo voor religieuze overdaad. Toch is het de moeite om eens gezien te hebben. Het panorama over de stad en de haven is mooi meegenomen.

SCAN 01 373.jpg

SCAN 01 371.jpg

Een laatste stop aan de kade met zicht op enkele van de ijsbrekers die hier aan de kade liggen. Mja, je ziet het niet elke dag maar het zijn uiteindelijk maar stoere schepen.

SCAN 01 377.jpg

Katajanokanlaituri. Dat is de idyllische plek aan de kade waar we worden losgelaten om op eigen houtje door de stad te dwalen, iets te eten etc.

Wie wat op de hoogte is, stoomt als een trein naar hét bekendste gebouw van Helsinki, nl. de Domkerk. Deze is van de Lutherse richting, wat wil zeggen: kaal van binnen. En dan zeg ik nog niets. Een sober altaar, een kaars en een exemplaar van de (hun) Bijbel en dan heb je het gezien. Verder enkel beton en cement werk. Weer niet goed?

SCAN 01 440.jpg

Ha, dan moet je op het plein zijn! Het aanzicht is indrukwekkend. Een prachtig zicht! Een mooi plein op een helling, verfraaid met groenpartijen en vooral: proper, zoals overal. En aan de gemiddelde activiteit van de residenten te zien stel ik me dan ook de bijzondere vraag: hoe kon De Mensch functioneren zónder smart-of Iphone?

Niet, neem ik aan want ook hier loopt iedereen met zijn snuiter gedrukt op zijn speeltje. Natuurlijk: Finland is – of was – decennia lang de koploper op gebied van telecommunicatie. Nokia, iemand? Het is hen vergeven en we zijn ze ook een beetje dankbaar.

SCAN 01 383.jpg

SCAN 01 451.jpg

Het ontgaat me ook niet dat er ook hier aardig wat schoon volk rondloopt. Lokale deernen weliswaar, niet de ladingen Koreanen die zich ook hier als een bende Humpa-Lumpa’s voortbewegen en zich op elke foto manifesteren.

Via het treinstation met zijn fraaie art-nouveau gevel en nationale romantiek invloeden is ronduit imposant. Binnen is het echter hectisch druk. Je moet weten dat dit station het belangrijkste logistieke gebouw in het land is. Van hieruit geraak je overal – altijd. Wat van de wegen niet kan gezegd worden eens de winter zijn intrede doet. 

Via het standbeeld van Maarschalk Mannerheim wandelen we door het drukke centrum tot aan het esplanadepark. Eens terug aan het water gekomen, zoeken we even ons heil in de overdekte markt in de hoop een lokale hap te scoren. En inderdaad: een Vietnamees broodje en een Jamaicaanse Ginger Ale later waren we klaar voor het volgende traject.

SCAN 01 455.jpg

SCAN 01 466.jpg

SCAN 01 471.jpg

Op de weg naar de parking slepen we ons nog door een Suomi promotie markt. Er staat ook een standje met Belgische wafels! ('Belgialainen Vohveli'). We zijn nergens gerust en tegelijk overal bekend! En dan zien we een schip van de Silja Line aan de kade liggen. Vreemd dus dat wij terug twee uur moeten rijden naar Turku… zal wel zijn reden hebben, neem ik aan.

SCAN 01 503.jpg

In de vertrekhal is het ontzettend druk en we zijn toch wel een beetje moe. Toch verloopt ook hier alles vlot en sereen. Toon voorziet ons van onze tickets annex kajuitcodes en dan is het wat ieder voor zich. Ik noteer dat te tijd tussen vasteland en effectief in de kajuit nauwelijks anderhalve minuut duurt. Ja, georganiseerd is het wel. Afspraak in het restaurant. Om deze blog enigzins beschaafd te houden...meer dient hier niet gezegd te worden… Visliefhebbers kunnen zich uitleven aan het gigantische visbuffet. Jawel, de lokale smaken liggen mij wel.

SCAN 01 558.jpg