24-10-15

Leaves' Eyes, Diabulus In Musica, Melted Space @Biebob, 23/10

teaser.jpg

Dat er dit jaar in ons land geen MFVF plaatsvind, is niet zo heel erg.

De visvijver wordt klein en het zijn op de duur altijd dezelfde bands die hun opwachting maken. Ook het genre lijkt een beetje te imploderen. Zangeresjes verlaten de band, komen terug met andere muzikanten en een verse jurk aan om precies hetzelfde te doen als voorheen.

Toch is het niet alles kommer en kwel in ‘female voices’-land. Zo blijven de echte toppers behoorlijk overeind enkel en alleen omdat ze telkens weer een cd uitbrengen die barst van de energie en menig ‘Wow’ momentje.

De avond in de Biebob was natuurlijk maar een schijntje in vergelijking met het festival waarvan sprake. Maar laten we niet vergeten dat LEAVES’ EYES een festivalafsluiter is in het pretpark van fantasy, helden, romantiek en – in hun geval – een voorliefde voor de regio van afkomst (of toch in het geval van zangeres Liv Kristine) én – wat hun laatste epos betreft – een brok Noorse geschiedenis.

Veel meer heb ik dus niet nodig om een avondje op stap te gaan. Helaas zijn de gelegenheden dun gezaaid.

MELTED SPACE mocht de avond stopt om 1930 openen en ik wist echt niet waar ik me aan mocht verwachten. De dames lieten ook even op zich wachten, dus was ik eerst in de mening dat ze een soort Scar Symmetry waren. Een matige copie dan wel.

MS 02.JPG

MS 15.JPG

Maar de afwisseling van zang bleef redelijk overeind en eens de dames, waaronder Clémentine Delauney van Serenity – het podium betraden werd het pas echt interessant.

Maar ik wik mijn woorden. Gezien hun materiaal me onbekend was, leek het af en toe nogal van de hak op de tak springen en af en toe net niet uitglijden. Beetje teveel ambitie? Mogelijk wel.

MS 05.JPG

MS 24.JPG

MS 22.JPG

Met een verse cd ‘The Great Lie’ onder de arm diende de band zich enigszins te bewijzen en dat viel mij althans niet zo heel erg mee. De vinnige gitaarpartijen en de grunt versus dames blijft ergens wel interessant maar we hebben het al zoveel gehoord.

Maar ik moet eerlijk zijn: via de site Deezer.com, heb ik vandaag (legaal) de nieuwe cd gehoord en ik was wel erg onder de indruk. Misschien moeten we deze Franse band toch in het oog houden…

MS 07.JPG

MS 23.JPG

MS 28.JPG

DIABULUS IN MUSICA had ik al een paar keer aan het werk mogen zien op het, ja, euh..MFVF, waar ze als ik me niet vergis a drie keer hebben mogen staan.

In een club als de Biebob zal het allemaal niet zo groots uitpakken, ging ik van uit. En inderdaad, zonder bassist en dus met vier stond de band er.

DIM 10.JPG

DIM 13.JPG

Zuberoa Aznárez, in zekere staat van drachtigheid, is zoals dat hoort de centrale figuur op het podium. Met drie albums op hun kerf, waarbij ze telkens toch weer te horen moesten krijgen dat Epica toch niet zo erg uit hun buurt ligt, hebben ze toch een eigen geluid kunnen creëren.

Hun Spaanse (correcter: Baskische!) roots weten ze hier en daar te gebruiken om net dat verschil te maken met de andere bands. Hier en daar een Zuiderse toets en bovenal ook nog een song in het Baskisch.

DIM 06.JPG

DIM 27.JPG

DIM 22.JPG

Het gemis aan bassist was wel hoorbaar maar door de symfonische ‘begeleiding’ kon ik er alvast mee leven. Het geluid was misschien niet zo heavy als verwacht maar het ging. Bandleader Gorka Elso laat ook voldoende van zich horen middels een gepaste tactische grunt op zijn tijd.

DIM 21.JPG

DIM 26.JPG

DIM 24.JPG

DIM is een stevige speler in de FFM-arena maar zal altijd de duimen moeten leggen voor de grote spelers. Ook het ontbreken van voldoende ruimte om het visueel aantrekkelijk te maken was er niet waardoor de band wel erg zijn best moest doen om als totaal pakket sterk over te komen.

Nieuwe fans zullen er wel niet gemaakt zijn die avond maar het was voor de anderen zeker een ervaring om deze band in nauwe schoentjes (= clubformaat) toch nog een mooie set neer te zetten.

1000x1000.jpg

 

LEAVES’ EYES heeft zijn fanbase duidelijk niet kunnen overtuigen om in grote getalen af te zakken naar de Kempen.

Met een goede halve Biebob is dit echt wel schandalig. Voilà, het is gezegd. Op een vrijdagavond als die moet je echt al wel voor K3 moeten thuisblijven om niet het pelotonnetje fans te willen vervoegen in ’s lands gezelligste club.

Moet ik eerst nog eens zeggen hoe geweldig het nieuwe album is? Misschien wel want ik moet nu vaststellen dat ik mijn mening hieromtrent nog niet geventileerd heb. Niet dat iemand dat nog leest, maar het is eerder therapeutisch.

LE 02.JPG

LE 05.JPG

LE 14.JPG

Een vette schijf, zoals we ooit meenden te moeten poneren. ‘King Of Kings’ is m.i. vooral het muzikale en inhoudelijke kindje van frontvrouw Liv Kristine (of moeten we nu ‘Lagertha’ zeggen???).

Met een seizoensgebonden manie van Vikings op tv en de passie van hun volgers, komt deze cd ontzettend op tijd. En dat is geen toeval.

Liv Kristine is afkomstig uit Stavanger, op een boogscheut van de Hafsrfjord. (Op tien minuten van de Stavanger centrum – met de lijnbus – been there, done it – no dvd or T-shirt available).

Daar staat de beeldengroep Sverd i Fjell ofte ‘Swords in Rock’, zoals het vrij vertaald wordt. Een icoon voor vele metalheads en graag gehanteerd in het artwork van Leaves’ Eyes.

LE 19.JPG

LE 25.JPG

LE 41.JPG

Goed, geweldig album, heel wat steviger en meer uitgewerkt dan ‘Symphonies of the Night’, welk ook niet echt mis was maar eerder dreef op enkele uitschietende songs en niet echt een geheel vormde.

‘King Of Kings’ is andere koek; het vertelt het verhaal van Harald Hårfagre ofte Harald I, zoon van Halvdan Svarte – ofte in de media ‘Halvdan The Black’.

Het hele album klinkt heroïsch en de band heeft zelden zo heavy geklonken en tegelijk zoveel melodie weten te persen in een schijfje. Als ‘Njord’ mijn favoriete album is, komt deze toch als goede tweede uit de wedstrijd. De eerste editie bevat ook nog een extra cd met een hoop akoestische versies, instrumentals etc.

LE 06.JPG

LE 16.JPG

Ook Leaves’ Eyes weet graag uit te pakken met een hoop decorstukken – welke nu dan ook op stal moet blijven. Het gaat hem dus volledig om de songs en de presentatie van zowel Liv, echtgenoot Alex Krul en de rest van de band. Het geluid was meteen al een knopje harder met twee gitaristen.

Liv was uiteraard prima bij stem en met vier songs uit het nieuwe album wist ze ons met haar innemende, vriendelijke zelf de zaal mee te nemen naar hun wereld.

Met als sterke en voor de hand liggende opener ‘Halvdan the Black’ – waar Alex, na een imposante entrée mee aan het vocale gedeelte van de song kwam trekken, was de toon gezet.

Met een klassieker (dé klassieker?) ‘Farewell Proud Men’ grepen ze gesmaakt terug naar ‘Vinland Saga’. ‘Symphonies of the Night’, titeltrack en zeker een blijver uit het vorige album en het redelijke ‘Melusine’ volgden.

LE 28.JPG

LE 31.JPG

‘Edge of Steel’ (op cd met Simone Simons) is een echte strijdhymne en de reacties en enthousiasme van het publiek was er dan ook naar. Echt een opzwepende song, een beetje op het campy af misschien, maar indrukwekkend, zowiezo, zelfs zonder Simone.

LE 50.JPG

 

LE 51.JPG

 

Verdere hoogtepunten zeker: ‘My Destiny’, ‘Swords in Rock’, ‘Hell to the Heavens’, ‘King of Kings’, ‘Elegy’ en als furieuze afsluiter het eveneens nieuwe ‘Blazing Waters’ waarbij Alex de gepaste outfit aanhad en nog geflankeerd door een Viking of twee een indrukwekkend einde maakte aan deze heroïsch geïnspireerde avond.

Als zowel Alex als Liv na enkele minuten reeds de fans komen begroeten met hun gekende spontaniteit en ruim tijd voor iedereen, is dat wederom een fijn toetje na een toch al geslaagde passage in de Biebob.

FB.jpg

 

 

15:36 Gepost in Muziek | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.