12-06-16

Lake District, Cumbria & York, Mei 2016

LAKE (1023)HEADERBLOG.jpg

DEEL 1

 

Het eerste reisje zit er op!

Na vijf maanden met nauwelijks verlof te nemen, werd het tijd om de valies nog eens boven te halen en even andere lucht te gaan scheppen. Met het oog op een lange (werk)zomer voor de boeg was dit zeker geen overbodige luxe.

De steven werd deze maal gericht naar het Verenigd Koninkrijk, Engeland om precies te zijn. Een richting die misschien al te lang werd uitgesteld. Het zal aan het water liggen, zeker?

We gaan dan ook ineens voor het landelijke Engeland, meer bepaald het ‘Lake District’, een van de grote Nationale Parken van het VK. Gelegen in het graafschap Cumbria, plakt het tegen Schotland. Heel erg Noord-Engeland dus.

lake district

Met 2300 km² oppervlakte en alle Engelse bergen van boven de 900m op een hoopje, is dit een van de meest toeristische streken van het Koninkrijk. Dat geeft natuurlijk eerst even te bedenken dat er mogelijk wel wat volk gaat rondlopen… maar viel dat even goed mee.

Met vooral natuurpracht, weinig of geen georganiseerd vertier, veel schapen, kleine stadjes (in het totaal een goede 50 000 inwoners), steile bergpassen, prachtige vergezichten en uiteraard zijn meren, is de regio eerder een trekpleister voor de avontuurlijke toerist dan voor familievertier. Onze wegen zullen dan ook vooral gekruist worden met kleine groepjes trekkers. Veel volk was er dus niet om voor onze voeten te lopen. Schapen en ander loslopende boerderijdieren dan weer wel.

lake district

Daarenboven mochten wij, gezien we met een Belgische nummerplaat reden, ook nog eens rechts rijden i.p.v. links. Dat was makkelijk voor onze chauffeur. ;-))=

HO!

Eerst even vermelden dat wij nu niet direct de bergschoenen aantrokken om daar een overlevingstocht te gaan houden! Neen, met de gekende formule, waarbij comfort, culinair genieten en fijn gezelschap mooi worden gekoppeld aan het genieten van al dat moois. Met enkele mooie wandelingen, een – gemotoriseerde – bergexcursie en enig historisch-cultureel inzicht, was het toch een heel pakket dat we in deze week dienden te verwerken.

We kunnen verder….

Na een geslaagde – want stille – overtocht van Zeebrugge naar Hull, werd de weg verdergezet met onze luxekarros. Een klein gezelschap van 22 mensen, plus onze chauffeur en gids, maakt dat we met 24 waren. Met een leeftijdsverschil van ruim 50 jaar tussen de benjamin en de senior, was het wel heel heterogeen.

 

Onderweg stoppen we even bij het ‘Hole of Horcum’. Ja, een langwerpig gat in de grond waar mensen dus voor stoppen. Door een natuurlijk proces van erosie door water is er een natuurlijke vallei ontstaan die lijkt alsof ze is uitgegraven. De rest van het landschap is eigenlijk zo hopeloos dat de RAF het graag gebruikt voor zijn oefeningen.

Via Pickering rijden we naar Whitby. En dat is toch wel een erg aardig plekje in North-Yorkshire. Gelegen aan de Noordzee, is het van nature een uitvalsbasis voor visserij, vooral walvisvaart. Dat was vroeger dus. Vandaag verraden de vele ‘fish & chips’ gelegenheden en de opgestapelde fuiken in de haven het visserijverleden.

LAKE (99)WHIT.jpg

Het eerste wat we dan ook doen is een take-away binnenstuiven en ons aan het zooitje laven. Ik heb er al verschillende gegeten en telkens is het toch weer een koude douche achteraf. Het is en blijft een vreselijk vettige (en redelijk smakeloze) boel die op je maag blijft liggen. Alsof wij in ons land friet met cervela tot dezelfde status zouden verheffen…het zou niet lang pakken, denk ik zo.

En wie afkomt met de stelling dat je dat in een goede pub wél lekker kan eten, is van die xenofiele aard dat ik argwanend wordt. Tried & tested & failed.

Ja, het gaat er vlot in maar het doet dan ook zijn werk achteraf – als we weer op weg zijn op slingerende baantjes die daarenboven nog eens op en af gaan, bijvoorbeeld. Goed voor een keer, zeggen we dan. Tachtig procent van de toeristen daar zitten in de zon met een bakje op hun schoot. En ja, de geur doet goesting krijgen, niet?

LAKE (227)WHIT.jpg

Het uitzicht helpt ook: een mooie haven aan beide kanten van de rivier Esk en een panoramisch zicht op de overkant met als kroon de oude abdij. Dat de lucht dan ook nog eens ongepland blauw is, is mooi meegenomen.

LAKE (140)BWHIT.jpg

We wandelen naar de overkant, door de smalle straatjes vol winkeltjes met snuisterijen, ‘kunst’, souvenirs, lokale voedingswaren en opvallend enkele gothic winkeltjes. (?) Jawel. Whitby wordt genoemd in Bram Stoker’s ‘Dracula’. Veel meer is er dus niet nodig. Er is zelfs een jaarlijks gothicfestival.

LAKE (267)WHIT.jpg

Via de ‘199 steps’ komen we eerst aan de Church of Saint Mary en vervolgens aan de Whitby Abbey. Ook langs deze kant van de monding is het zicht prachtig. Aan de overkant staat in de verte een standbeeld van James Cook. Deze bracht een groot gedeelte van zijn jeugdjaren hier door en kreeg de smaak van het varen – en later exploreren hier te pakken.

LAKE (239)WHIT.jpg

LAKE (283)WHIT.jpg

LAKE (284)WHIT.jpg

Terug naar beneden en na een stevige klim kijken we terug over de riviermonding. Nog even tijd om te genieten van deze eerste geslaagde dag en vervolgens zetten we onze weg verder naar ons hotel. Eerlijk: blij dat we er waren want ondanks het comfort, is het soms even tanden bijten om niet overstag te gaan op de kronkelende wegen. Kronkelende wegen? We hebben nog niets gezien!

Onze eerste dag bracht ons dus van Hull naar het dorpje Shap. Ook nooit van gehoord? Houden zo want het stelt niet voor. Buiten ons hotel, wat verdoken tussen de glooiingen van het landschap verborgen ligt, is er niet veel te beleven.

Toch wel fijn om uiteindelijk in ons hotel aan te komen. Streng bewaakt door schapen en bijgevolg gevrijwaard van stedelijke geluiden, is het een ideale plek om op te gaan in de omgeving.

lake district

Met een naar mijn mening erg traditioneel maar zeker niet gedateerd interieur, straalt het traditie uit. Desondanks de redelijke bezetting, lopen we mekaar nooit voor de voeten. Noch aan de bar, nog in de lounge of in het restaurant. Het hotel draait vlot, zelfs als er een obligate bus oosterse toeristen ’s avonds laat nog komt binnenwaaien.

Genoeg gezeverd, we kijken uit naar de volgende dag met een eerste verkenning van de regio. Het belooft nooit ver rijden te zijn maar al snel zal blijken dat eens de snelweg verlaten, de kleine wegen wel hun tol zullen eisen.

We moeten eigenlijk nog goed beginnen!

Commentaren

Prachtig! De zin bekruimpt me om ook naar Lake District af te reizen! Ik kijk al uit naar de volgende foto's :-)

Gepost door: Sofie | 13-06-16

De commentaren zijn gesloten.