10-10-16

Hongarije, deel 2

Flag_of_Hungary2.jpg

Deel 2

 

De volgende dag blijven we heel de dag in Pecs, in 2010 nog culturele hoofdstad van Europe. Dit is dus geen dorp.

Vreemd genoeg starten we in ons eigen hotel waar een heuse Béla Bartok concertzaal is. Op het 'schoonste verdiep', in principe niet toegankelijk voor residenten, bevindt zich deze bescheiden zaal waar de goede man in 1923 een recital gaf. meer is er niet nodig om dit te gedenken.

De zaal lijkt eerder op een aftandse parochiezaal en ruikt ook als dusdanig maar de toegang is opgeleukt met fijne art-déco glasramen en ornamenten.

Mag blog (12).JPG

Mag blog (11).JPG

We maken een stadswandeling en bekijken de Basiliek-met-vier-torens. Tijdens de wandeling loopt het vol schoolgaand volk. Niet abnormaal maar ik moet tegelijk noteren dat ze allemaal aan het eten zijn.

Mag blog (15).jpg

Mag blog (17).jpg

Onze gids zei het al: fastfood is ‘in’. En ja, het is nog geen 10u en de pizza’s, durum, pita’s en worst allerhande wordt in grote hoeveelheden binnen geschoven. Ik moet dan ook zo vroeg op de reis vaststellen dat – met uitzondering van een enkele strakke yuppie – de vrouwelijke bevolking niet echt fris oogt. Ik baseer me makkelijkheidshalve op de fotobuit en ik kan me nergens op betrappen. Miss Hongarije? Neen, niet voor mij.

Mag blog (12)d.JPG

Van de vrije tijd maak ik gebruik om de lokale Media Markt binnen te glippen en mezelf aan een noodtelefoontje te helpen. Het valt me op dat de prijzen toch in de buurt van de onze komen. Hoe men dat klaarspeelt in een land waar de lonen minder dan de helft van de onze bedragen, is me een raadsel. Soit, dat was opgelost.

We eten in een van de vele wijnkelders die tot een restaurant zijn omgevormd. Neen, het was niet echt ok maar dan ook niet in die mate om er ongepaste opmerkingen over te maken zoals een van onze metgezellen dacht te doen. En neen, ik ken niet eens zijn naam.

Mag blog (12)c.JPG

Mag blog (12)b.JPG

Aansluitend bezoeken we een museum met bijzondere decoratieve, historische stukken. Van eeuwenoud tot de Jugendstil, die ook hier ijverig gebruikt werd. Verder was het op eigen initiatief rondwandelen. Het moet niet gezegd dat er vele bekende gezichten op de terrasjes zaten…

Wij bezoeken ook nog de oude moskee van Pasha Quasim. Huh? Geen paniek overigens want nadat de Turken verdreven waren werd er een kerk ter ere van St -Augustinus tegenaan gepoot. Vreemd genoeg werd het moskee-gedeelte uiterlijk gespaard maar binnenin geïmplementeerd in de Christelijke tempel. Het geeft een bijzonder beeld.

Mag blog (12)f.JPG

Mag blog (14).jpg

Mag blog (18).jpg

Als we in klein gezelschap een wandeling rond het stadscentrum maken, moet ik noteren dat de uitlaatgassen van een heel andere orde zijn dan bij ons. Het is dan ook langzaamaan spitsuur aan het worden en dat is niet het uitgelezen moment om de bescheiden 'ring' af te wandelen. Mijn excuses daarvoor aan mijn compagnie.

Het fleurt enigzins op als we aan de oude wallen komen die dan weer uitgeven op de basiliek. Zo zijn we ook getuige van de voorbereidingen van een stadsfeest met optreden diezelfde avond. Met het plan in het achterhoofd om later eens af te zakken, kuieren we langzaam naar ons hotel.

Diezelfde avond blijkt dan weer alles afgelast wegens de onweersdreiging. 

 

Mag blog (12)e.JPG

De volgende dag scheuren we terug naar het noorden en volgens de voorspellingen zou het weer zich keren. Er wordt geen regen meer voorspeld. Het zou nog beter dan dat worden!

We rijden naar het stadje Solt en meer bepaald naar de Révbérpuszta. Ja, de poesta dus. Het klinkt misschien wel romantisch maar eigenlijk is het gewoon het platteland, ‘den buiten’, waar ik graag kom.

We worden vrolijk ontvangen met een glaasje pálinka, vergelijkbaar met slivovich, en kunnen naar believen plat brood met een smaakvolle kaas draperen. Er wordt met wijn rondgegaan dat het een lieve lust is en, zal later blijken, als we meer dan onze portie alcohol binnen hebben, kunnen we zelfs souvenirs kopen! Wie had dat gedacht? Gelukkig maar dat iedereen toch nog een beetje bij zinnen was.

Mag blog (21).jpg

Omdat de Hongaarse taal een vreemde eend in de Europese talenbijt is, wordt er vlot Duits gehanteerd en indien nodig Engels. De oorlog heeft hier blijkbaar andere sporen nagelaten dan in Polen, waar Duits in gebruik is maar niet echt warm ontvangen.

Zoals het dan hoort, maken we een ritje met de paardenkar wat hier en daar voor de nodige hilariteit zorgt.

Mag blog (22).jpg

Mag blog (23).jpg

De pop-up winkeltjes verkopen de traditionele stuff, stoffen, kantwerk, beschilderde potjes en vazen, honing, worsten en wederom wijn, welke vlot blijft binnengaan. Heel verleidelijk allemaal en een mens moet toch iets, hé? En daarbij: het is heerlijk weer, eindelijk.

We schuiven aan in een gebouw waar muziek uitkomt. We zitten nog maar net of gigantische potten goulash worden op de tafels gezet. Help jezelf dus. Heerlijk want we zijn uitgehongerd.

Jawel, de clichés stapelen zich op. Ik ben steeds eerlijk en zeg hierbij dan ook dat ik nog nooit zo een geweldige soep heb gegeten. De smaak was overrompelend, het vlees smolt gewoon weg, de paprika’s, de uien en wat ze er ook allemaal indraaien, dit was het beste wat ik – zeker deze reis – al gegeten had. Vervolgens werd er een beetje vlees aangesleept.

Mag blog (24).jpg

Op vakantie gooi ik vele normen overboord en dan moet er gezeten worden aan de ‘trésors du terroir’ en dat doen we dan ook tot de grens van absolute verzadiging bereikt is. Goed, hiermee zal ik geen poëzieprijs winnen, maar dat zal me worst (worst!) wezen op deze eerste volledig geslaagde reisdag.

Na de lunch volgt er een display of show van de bekende poesta ruiters. Veel kan ik er niet over vertellen, de beelden geven alles weer.

Mag blog (26).jpg

Mag blog (27).jpg

Mag blog (32).jpg

Tot slot bezoeken we de boerderij die in oude staat is herleid. Een beetje kinderboerderij kijken, vond ik het maar al bij al was het onschuldig infotainment.

We rijden vervolgens naar Boedapest, uw weet, de hoofdstad van het land. We blijven aan de Boeda-zijde van de stad. Deze is een beetje de groene zijde van de stad, meer residentieel. De overzijde is het meer levendige hart van de stad. Als de naam Boedapest valt is er altijd wel een slimme die de twee stadsdelen moet uitleggen.

Mag blog (42).jpg

Mag blog (34).jpg

De avond heeft nog een mooie uitstap in petto. Beetje obligaat maar desalniettemin… een avondlijke boottocht op de Donau. Je ziet het op de postkaarten en in de boekjes en soms op tv maar wij zitten rond 21u op een rivierboot naar de verlichte paleizen, kerken en bruggen te staren. Ondanks het frisse weer en het koele drankje is het toch een fijne belevenis. Foto’s nemen is niet zo eenvoudig als ik eerst dacht.

Mag blog (35).jpg

Mag blog (36).jpg

De volgende dag – ja, we blijven maar een nacht in de stad – zullen we een speeddate met de stad hebben. En we beginnen met een klim naar het hoogste punt van de stad. De citadel met het ‘Vrijheidsstandbeeld’. Ooit stond er een Russische soldaat op de centrale plaats op het monument, deze is sinds ‘de omwenteling’ verwijderd en heeft het woord ‘vrijheid’ een heel andere betekenis gekregen voor de Hongaren.

Mag blog (41).jpg

Mag blog (40).jpg

Het uitzicht op de stad is geweldig. We kunnen haast alle bruggen tellen en zien het centrum leven aan onze voeten. Maar we moeten verder.

Even aan de Pest-zijde kunnen we een bezoek brengen aan de grote overdekte markthal of even snel de omliggende straten verkennen. We kiezen voor het laatste maar kiezen snel voor de markt. Centrum Boedapest is niet minder druk en bezoedeld dan onze drukke steden. Dus terug naar de markt.

Mag blog (44).jpg

Mag blog (43).jpg

Volgende stop is St Istvan ofte Stephanus – Basiliek. Aansluitend stap ik met gezelschap het poepchique hotel ‘Four Seasons’ binnen. Hier logeert ’s werelds royalty maar wij drinken er gewoon een cappuccino. Overigens goedkoper dan op de Grote Markt in Brugge.

Mag blog (47).jpg

Nog een stop zit eraan te komen: het Heldenplein, waar alle historische Hongaren een plekje hebben gekregen.

Mag blog (48).jpg

Mag blog (49).jpg

We rijden verder naar het Oosten, naar de stad Eger om precies te zijn. Als we blijven doorrijden komen we in het oostelijke gedeelte van het land en zijn we omringd door buurlanden Slowakije, Oekraïne en Roemenië. Maar zover komt het gelukkig niet.

De commentaren zijn gesloten.