24-06-17

Toscane & Cinque Terre, 29/5 - 7/6

TOSCANE & CINQUE TERRE

deel 1

 

Om de eerste helft van 2017 in stijl af te sluiten, koos ondergetekende voor een verblijf in Toscane, Italië.

Beperkt in tijd, we zijn tenslotte niet van de politieke kaste. Met het op en afrijden incluis waren we toch weer even tien dagen weg van de dagelijkse routines.

Wie mij een beetje kent, weet dat ik er zelden wordt gekozen voor een reis met al te veel culturele inhoud. De eerlijkheid gebied mij te stellen dat het inhaleren van XXXX residu, gepaard gaande met ‘pra-ha-achtige’ fresco’s en palazzo's  niet aan mij besteed is. 

toscane,cinque terre

Evenzo het aanschouwen van beeldengroepen en een overdaad aan ambachtelijk gekerfde portalen.

Een occasionele Etruskische bouwval – waar dus geen ontsnappen aan is – vervult mijn bescheiden verlangen naar de kennis van de Oudheid dan ook onmiddellijk

Neen, dát Italië laat ik liever links liggen. Onze trip situeerde zich – zoals ze trouwens verkocht werd – als het ‘Ruige Toscane’. Nu, met een gemiddelde leeftijd van 68 (met als uitschieters respectievelijk 38 en 81) valt ‘ruig’ enigszins te relativeren.

Onze reis werd eerder ingevuld met uitstappen, gericht naar minder voor de hand liggende stadjes en dorpjes. Cinque Terre stond ook op het programma en liet gelijk voelen dat dat niet is wat ik wil op verlof. Dit ondanks de schilderachtige setting en ‘must-see’ factor.

Met een hoop, want met een bezetting van 45 medereizigers, is dat niet altijd eenvoudig. Toch ging alles van een leien dakje. Beetje makke groep ook, maar dan positief bedoeld. Stipt, tevreden, flexibel.

Tien dagen, waarvan het grootste gedeelte onder een erg warme hemel, een bovengemiddeld goed hotel, een luxueuze bus, een fijne gids en bekwame maar wat hoekige chauffeur, zijn zo om gevlogen. Toch blijven er ook deze keer alweer goede herinneringen over aan de leuke mensen die we hebben leren kennen. En voor ik het vergeet: je kon er ook iets eten en drinken.

Onze gouden karos brengt ons eerst door Frankrijk en Zwitserland, alwaar in het Italiaanse gedeelte (Piotta) een handige overnachting is gepland. Met eens de Gotthard tunnel achter ons, start de reis eigenlijk pas dán. Wakker worden tussen de besneeuwde toppen en een andere lucht dan daar wat we ‘thuis’ noemen, zet je in beweging.

Beweging vooral met onze luxe bus uiteraard want na de eerste dikke 800 km volgen er nog 520 tot onze eindbestemming.

Maar dat maakt ook dat er ruimte en tijd overblijft om een eerste stadje te verkennen. Piacenza, gelegen in de regio Emilia-Romagna, is een mooie eerste stop. Ook de bloedsomloop is toe aan een fikse wandeling en ieder volgt of doet naar eigen tempo zijn ding.

toscane,cinque terre

toscane,cinque terre

Maar het is toch wel uitkijken naar ons hotel in Marina di Bibbona, gelegen tegen de kustlijn van Toscane, waar we naar uitkijken. De reputatie ging snel de ronde en het hotel zou zeker niet teleurstellen. Met een korte wandeling zit je aan het (privé) strand en het hotel zelf heeft een tal van mogelijkheden op zijn uitgebreide lapje grond. We zijn duidelijk niet in de aap gelogeerd… 

VOLTERRA & MONTERIGGIONE

Daags erop is het al prijs: we gaan op stap. Ja, we gaan elke dag op stap. Elke dag een behoorlijk programma dat voor iedereen haalbaar is. Ook het stel dat echt moeilijk te been is zal ondanks af en toe een inkorting de dag uitdoen. Klinkt als een kruistocht maar dat was het heus niet.

Het voordeel van ‘het zuiden’ is dat de stadjes doorgaans smalle straten hebben en bijgevolg de nodige schaduw leveren. Ja, dat was dan ook de bedoeling.

Volterra is het eerste stadje dat we bezoeken. De eerste indruk is zeer goed. Het is enkele jaren geleden dat ik in Italië was en er komt veel terug. Vooral de rust die er van uitgaat. Het kleurenpalet, de geur van café – koffie dus -  en de zon op mijn Italiaanse hoed. Erg perfect mag ik wel stellen. En kuieren. Ideaal maar verrassend vermoeiend op het einde van de dag.

toscane,cinque terre

toscane,cinque terre

toscane,cinque terre

De stad heeft wel wat te doen, vooral omwille van het groot aantal toeristen die zich al te graag poseren voor de mooie gebouwen. En die zijn er in overvloed.

We bezoeken een albast-atelier en krijgen een demonstratie. Mooi meegenomen. Het aanschouwen van de/een Etruskische boog is niet echt opwindend. De poort is een oude poort waar geen mens eigenlijk om maalt. In Perugia mocht ik hetzelfde beleven.

Maar je gaat kijken omdat die thuis niet te zien is en hier wel. Toch zullen de Etrusken en hun beschaving haast als een rode draad door de etnologische meridiaan van de reis lopen.

Na een korte begeleide wandeling krijgen we speeltijd én de tijd om iets te eten of naar eigen goesting door de stad te kuieren. Volterra is niet echt groot maar de straten van toeristisch belang zijn lang en ruim genoeg om je even bezig te houden.

toscane,cinque terre

toscane,cinque terre

toscane,cinque terre

Heerlijke winkeltjes met tal van lokale specialiteiten, snuisterijen, al dan niet ambachtelijk vervaardigde hebbedingetjes en uiteraard ook enkele fraaie boetieks, weggestoken tussen de schreeuwerige toeristische bollenwinkels.

Uiteraard in verhouding met het element ‘meer van het zelfde’…

Enkele heuvels verderop vinden we Monteriggioni. Een stadje dat vooral gekend is omwille van zijn burcht/bastion, boven op een heuvel.

De muren zijn voor een klein gedeelte toegankelijk en bieden een fraai uitzicht op de omgeving. Jammer dat er geen volledig parcours is uitgedokterd op deze omwalling.

toscane,cinque terre

Het stadje zelf is een beetje doods, net door een te kort aan toeristen misschien? Ironisch. De andere stadspoort ligt op een steenworp en ook daar kan je even de muur op.

toscane,cinque terre

Maar dan is het eigenlijk zo goed als afgelopen. Enkele ambachtelijke kleding- en schoenwinkels bieden nog wat afleiding maar het epicentrum lijkt toch het grotere plein met enkele drankgelegenheden. En ja, je kan er ook een gelato eten… En daar is het verhaal zowat ten einde wat Monteriggioni betreft.

toscane,cinque terre

  

LA SPEZIA – CINQUE TERRE 

De volgende dag is het een eindje rijden en wel naar het noorden, de regio Ligurië, meer bepaald. Daar zullen we inschepen in de stad La Spezia naar een van Italië’s meest bezochte plaatsen.

De bus dropt ons aan de haven en het is even wachten op de tickets alvorens we ons naar het juiste schip kunnen begeven. Een dagje op het water, het is altijd leuk.

Cinqueterre ofte het beschermde ‘park’ met vijf vissersdorpjes wordt als gek bezocht. De hoeveelheid toeristen uit het verre Oosten is daarvoor de parameter.

toscane,cinque terre

toscane,cinque terre

toscane,cinque terre

We leren ondertussen ook dat men wil streven naar 1.5 miljoen toeristen. Minder. Per jaar. Dat maakt bijna 7000 mensen minder per dag. Vult u de rest maar zelf aan…

Het uitvaren is geweldig. Met een redelijke vaart verlaten we de haven van La Spezia en cruisen langs Portovenere. Fototoestellen in de aanslag want dit is echt en waarlijk een prachtig zicht. Op de terugweg zullen we hier even aanleggen om mensen af te zetten.

toscane,cinque terre

toscane,cinque terre

toscane,cinque terre

toscane,cinque terre

Wij stevenen nu eerst verder om pas halt te houden in Riomaggiore. En dat zullen we geweten hebben. Daar ben je echt niet alleen.

Het ontschepen is hectisch maar haalbaar, ook voor diegenen die minder te been zijn. De trappen, het smalle wandelpad eens bovengekomen, zijn nog maar het begin.

Vervolgens duik je voorwaar de grotten in via een gangensysteem als een catacombe om vervolgens via een andere trap in het hart van het dorp te komen. Het is even raar maar het lukt. Dat er onderweg aardig wat wordt aangeschoven en gepasseerd is het gevolg van de timing van de schepen.

toscane,cinque terre

toscane,cinque terre

toscane,cinque terre

Een dit moment voorbij is het doenbaar. Je kan uitzwerven naar het binnenland op of links en rechts de steile trapjes en steegjes in duiken om alzo een fraai zicht over de chaos en het haventje te bekomen. Ja, het is even ademhalen.

Als we wat later terug inschepen passeren we de ander stadjes en leggen pas aan in Monterosso, het meest ‘platte’ van de dorpen.

toscane,cinque terre

toscane,cinque terre

Het strand, het treinviaduct en de terrasjes springen vooreerst in het zicht. Deze landing gaat makkelijker wegens de geografie van de haven.

Wie graag mee gaat in ‘in groep’, kan mee aanschuiven in een gereserveerd restaurantje. Een formule die met hoogtes en laagtes zal gehanteerd worden door ondertekende. In Monterosso was het een zeer goede keuze.

Nadien is het rondhangen, shoppen, snoepen, kortom, verwerpelijke dingen die een mens op vakantie al eens doet.

Eens op de terugweg, die met een hogere vaart verloopt en slechts een tussenhalt houdt in Portovenere, laat ik de wind door mijn ingebeelde haren waaien. De zon brandt nog steeds maar de zeewind geeft een andere indruk. De factor 50 toch af en toe raadplegen…

Mooie dag, blij dat ik hem overleefd heb te midden van deze (goed) georganiseerde meutes.

Cinqueterre is een echte must-see. Ik durf me niet eens inbeelden hoe het er hier aan toe gaat in het hoogseizoen.

De commentaren zijn gesloten.