26-06-17

Toscane & Cinque Terre, deel 2

TOSCANE & CINQUE TERRE

deel 2

 

MASSA MARITTIMA – POPULONIA 

Nieuwe dag, nieuwe uitstap – voor wie er zin in heeft uiteraard.

Massa Marittima begint boven en gezien de oude stad beneden ligt, zijn we enigszins verplicht een redelijke wandeling naar beneden te maken.

Daar kom je haast automatisch op het, ja, Piazza Guiseppe Garibaldi. Elke stad of dorp heeft wel een straat of plein genoemd naar de nationale held van Italië. En dit plein is zeer mooi, haast schilderachtig.

Massa 1.JPG

Je hebt er het Palazzo Comunale, het stadhuis , de Dom (Cattedrale di s. Cerbone) en de Katholieke Kerk. Gooi daarbij nog wat wereldse geneugten in de vorm van enkele terrasjes en het plaatje is compleet.

Als we verzamelen (…) voor de lunch, bevinden we ons op een mooie hoogte om te genieten van het panorama. Ja, tijdens het verwerken van een bovengemiddelde lasagne. De wijn vloeit rijkelijk en het toetje is verrassend, euh, lekker. Alles volledig in overeenstemming met het uitzicht, heet dat dan.

Massa 2.JPG

Als alles licht doorgezakt is, wandelen we naar het rv-punt met onze bus. De zon doet heel erg zijn best en dat zullen we deze namiddag goed geweten hebben.

We karren naar Populonia, gelegen aan de Golfo di Baratti, aan de zee dus.

Populonia Alta is het stadje, hoog op een heuvel gelegen maar wij gaan voor de ‘Acropoli di Populonia – Necropoli di San Cerbone. Wij begrijpen vooral dat het een Etruskische begraafplaats is met enkele volledig en/of deels ontgonnen graven in allerhande vormen.

Popu 1.jpg

Popu 3.jpg

 

De site bevindt zich in open vlakte en het is wijs dat sommigen er voor bedanken want schuilen tegen de zon kan niet. De verdorde vlakte nodigt dan ook niet echt uit.

We krijgen een lokale gidse mee die (ook) weer niet het Engels machtig blijkt. Via onze gidse krijgen we de vertaling. De constructies, van eenvoudige graven tot heuse familie tempeltjes zijn wel interessant genoeg om de aandacht gaande te houden.

De setting, met de blauwe zee op de achtergrond, help ook. Maar op een frisse bries moeten we alsnog niet rekenen. Zeker niet als we bij de laatste grote graftempel zijn gekomen.

Het is niet dringen om er binnen te gaan wegens de lage gang van ongeveer 8m lang. Zelf laat ik me toch overhalen als ik enkele senioren dapper gebogen in de duisternis zie verdwijnen. Een speciale ervaring, dat wel.

Popu 4.jpg

Als we de nabijgelegen bar en verfrissend overgroeide terras mogen bezetten, is het wel even bekomen. De Magnum-ijsjes schuiven vlot over de toonbank en een enkeling waagt zich aan een grote pint. Uitblazen wan in de vlakke zon is het om en bij de 30°. Voor ons, koude Vlaamse kikkers, teveel van het goede. 

ELBA - MARINA DI CAMPO, PORTO AZZURRO, PORTEFERRAIO

Vandaag een dag waar we toch ook erg naar uitkijken. We varen naar Elba, het enige beduidende eiland tussen het vasteland en Corsica. De verwachtingen zijn hoog gespannen maar worden deze ingelost?

We zullen het pas weten nadat we de 45 minuten oversteek hebben gemaakt met een schip vanuit Piombino. Piombino ligt even naast Populonia. Dus terug naar het zuiden maar wel via de autosnelweg, dat scheelt. De Italiaanse bus kan niet tippen aan de onze maar voldoet wel voor een daguitstap.

Elba 1.JPG

Het schip biedt helaas niet het comfort om te genieten van de zon en de zeelucht. Enkel aan de zijkanten kan je het land- en zee panorama zien voorbijvaren. Voor de liefhebbers is er binnen wel ruimte genoeg.

We ontschepen ordelijk in de hoofdplaats Portoferraio om gelijk naar onze interim bus te gaan. We zullen een rondrit maken op het eiland met hier en daar een halte om wat te bezoeken. Zo stoppen we eerst aan het (…) Museo Nazionale delle Residenze Napoleoniche dell’ isola d’Elba – Villa di San Martino. Jawel, het buitenverblijf van Napoleon Bonaparte op Elba.

Elba 2.JPG

Dat klinkt gracieus maar is het niet helemaal. Ten eerste was de keizer niet vrijwillig op Elba. En ten tweede was hij ondergebracht in een eerder schabouwelijk opgemonterd gebouw in Portoferraio.

Gelukkig beschikte hij wel over de nodige fondsen en met behulp van zijn gefortuneerde zus liet hij deze villa bouwen. Maar laten we niet al te enthousiast zijn.

De façade behoort niet tot de woonst. Het is een galerij, gebouwd in 1851 ter verfraaiing van de intrede en dus niet echt Napoleonesk. Bezoeken zit er niet in maar even poseren voor de post-datum entree is wel leuk.

Wij vernemen trouwens (en mijn lokaal aangeschafte boekje vertelt het ook) dat de inboedel van de eigenlijke villa nog nauwelijks origineel is. Dus stellen we het maar met het gevoel-van.

Onze rondrit brengt ons bij mooie uitzichten zoals Procchio en het Isola Paolina.

Elba 3.JPG

In Marina di Campo strijken we neer voor de lunch. Ik kies – tegen beter weten in – voor de Carbonara terwijl ik eigenlijk pizza wil. Tja. En dat moet ik bekopen want de carbonara is eigenlijk niet te vreten. Honger is en blijft de beste saus, dus met de nodige extra kruiding lukt het me nog wel.

Verder biedt Marina di Campo vooral toeristisch vertier. Een redelijk strand dat mager bevolkt is, gelukkig maar. Een mooie baai en natuurlijk ook weer de azuurblauwe zee.

Mij moeten ze hier geen twee weken neerpoten, hoor.

Elba 7.jpg

Onze laatste stop is Porto Azzurro. Iets drukker met evenredig meer politie om de af en aan rijdende toeristen te begeleiden. We krijgen enkele nano seconden om uit te stappen maar dan keert de rust al gauw terug. Een wandelingetje door de rustige winkelstraten, een ruim ommetje langs de jachthaven en wat gekuier over de erg lege esplanade leiden tot een crashen bij de ijsboer… gevolgd door een sterke koffie… dat is inhoudelijk zowat het opwindendste van ons korte verblijf aldaar.

Porto Azzurro (43).JPG

Maar ik vind dat niet erg! Het is vakantie en het vakantiegevoel is 100%. Het is hier opmerkelijk stil en het uitzicht is wederom rustgevend.

Niet moe en sporadisch voldaan rijden we naar Portoferraio alwaar we vlot inschepen naar het vasteland.

Elba 5.JPG

Elba 6.JPG

 

BOLGHERI - GROSSETO - SUVERETO

Tijd om er nog eens op uit te trekken…naar Grosseto bijvoorbeeld.

Maar eerst houden we halt langs de Strada Provinciale Bolgherese. We laten ons vertellen dat deze loodrechte baan van 4km meerdere keren het decor vormde in enkele klassieke Italiaanse films.

Ik kan het me wel voorstellen maar ik kan het niet plaatsen. Wel is het een bijzondere baan, geflankeerd door lange rijen cypressen.

Ze eindigt in het dorpje Bolgheri welk vooral zijn eer moet halen via de wijnfabricatie en handel. Verder oogt het wel mooi maar het is wat vroeg om het naar waarde te kunnen schatten. Op dus naar Grosseto.

Een stad in een stad, als we rekening houden met de oude kernstad welke omgeven is door de oude vestingmuren. En een vestingmuur trekt altijd onmiddellijk mijn aandacht, zeker als deze in goede (herstelde) staat verkeert.

Grosseto 4.JPG

Grosseto 3.JPG

Onze intrede start in de moderne stad maar eens de poort door arriveren we op het statige Piazza Dante Alighieri.  Hier vinden we vooral de Duomo San Lorenzo, een imposant gebedshuis in de gekende horizontale gelaagde stijl.

De piazza wordt ook omgeven door mooie gebouwen zoals het palazzo Aldobrandeschi en het eenzame standbeeld.

De liefhebbers kiezen voor een bezoek aan het Museo Archeologico e D’Arte della Maremma. Hmm. Ik wou het maar eens volledig uitspellen.

Grosseto 1.jpg

Dit museum herbergt tal van artefacten en gebruiksvoorwerpen die representatief zijn voor de streek. Van de vroegste vondsten, over de ondertussen gekende Etruskische beschaving, logischerwijze de Romeinen – zoals wij ze kennen en zo tot de Renaissance. Daarvoor dien je even door te stoten tot de hoogste etage.

Wij krijgen een gidse van het museum die ondanks haar jeugdige voorkomen ook niet voldoende beschikt over kennis van de Engelse taal. Eigenlijk wel straf.

Dit maakt dat sommigen al snel afdwalen en zich behelpen met de meertalige duiding in het museum. Zelf loop ik er niet echt voor warm maar een beetje cultuurhistorie oppikken is nooit weg en levert later altijd wel een interessante indruk op.

Aansluitend schuiven we aan voor een koude hap op een terrasje. Ergens blij dat we geen pasta moeten eten bij dit weer maar het assortiment ham en kaas gaat maar met moeite binnen. Ook geen hoogvlieger, maar soit, de wijn vloeit redelijk en onder de luifel van het terras is het haalbaar. Fris is anders.

Grosseto 2.JPG

Het is zondag en bijgevolg is er weinig open en oogt zelfs de toeristische binnenstad wat doods. De wandeling over de omwalling kan me wel bekoren ook al is het zicht op de nieuwe stad niet altijd even fraai. De versterking zelf is indrukwekkend en in zeer goede staat.

Het spreekt voor zich dat ik af en toe wat moet inhalen op snelheid want de fotogelegenheden dienen zich vlot aan.

Om de namiddag in te vullen rijden we naar Suvereto. Een goed plan want Suvereto ligt een flink eind terug richting hotel. Maar Suvereto blijkt ook een bijzonder leuke stop te worden.

Suvereto 1.JPG

Suvereto 2.JPG

Als we door de mooie toegangspoort de stad binnenwandelen, komen we haast in een middeleeuws decor. Klimmende straatjes, wat bochtenwerk en ook hier vooral: rust.

Na een korte wandeling gaan we bergop naar de Rocca Aldobrandesca, een fraai ogende kasteelruïne die toch keurig onderhouden wordt en bovendien een uitzonderlijk uitzicht biedt op de omgeving. We dalen af volgens ons eigen ritme en hangen nog wat rond tot we mekaar terugvinden op, ja, een terrasje. Meer moet dat niet zijn.

Suvereto 3.jpg

Suvereto 4.JPG

Suvereto 5.jpg

Suvereto 6.JPG

Het is ook hier behoorlijk warm en het is dan ook bijzonder dat er een stel dansers staat te swingen in het tot vakantiewoning omgevormde klooster. ‘Everybody needs somebody’.

De commentaren zijn gesloten.