23-10-17

Indian Summer in Oost-Canada, Deel 1

 

canada,toronto,niagara

I

- Toronto & Niagara -

 

Na enkele jaren rond de kerktoren gereden en gereisd te hebben, werd het tijd om de vleugels eens uit te slaan.

Inderdaad, de reizen van 2016 draaiden vooral rond het traditionele Europa en daarbij durfde de aandacht al eens te verslappen. Veel gezien, maar nooit echt de ‘Aha-Erlebnis’, om het even literair te stellen.

In een zotte bui werd er binnensmonds geopperd dat ik naar Canada wou; een lapsus die zich al snel in mijn hoofd nestelde en met een duwtje uit verwachte hoek, was er al snel geboekt.

Voor de wereldreizigers onder ons die de wereld al gezien hebben: ja, voor mij was het toch even ademhalen. En zo moet het eigenlijk zijn: beetje opgewonden en hals reikend uitkijken naar nieuwe ervaringen en vooral: horizonten.

Het was ook even geleden dat ik gevlogen had en met de veranderende wereld (…) doet dat er nog een schepje bovenop. Zoals voorspeld liep alles vlot wat maakte dat we rond 1330u vertrokken en ondanks de 8 uur durende vlucht toch arriveerden in Montreal rond 16u lokale tijd.

canada,toronto,niagara

Daar gingen we vlot door het ‘verwelkomingscomité’ – bekend van tv – we hadden noch worst, alcohol, wapens of melkproducten bij, dat spreekt. De aansluitende vlucht naar Toronto liet niet lang op zich wachten en na een felle trek door de immense Aéroport Trudeau konden we instappen in een kleiner toestel dat ons naar YYZ/Toronto bracht.

canada,toronto,niagara

51 minuten later landden we in Toronto, de grootste stad van Canada en voor zover de eerste indruk naliet: een drukke wereldstad met files, stinkende autobussen en vooral veel wolkenkrabbers. Welkom in Canada…

Onze bus was de mooiste van allen. Ruim binnenin en bestuurd door de vriendelijkste, relaxte en meest sympathieke Daniel. Québequois, quoi. Daarmee tuften we door de drukte naar ons eerste hotel. Chelsea Eaton. Redelijk poepchick maar we hadden het verdiend!

In de binnenstad viel al op hoeveel (jonge) vrouwen (en anderen, uiteraard) in nagenoeg duisternis achteloos alleen door de stad wandelden. Dat zie je bij ons niet meer. Hier is de maatschappij blijkbaar nog niet dusdanig gedevolueerd als bij ons. Of is men gewoon dapperder.

Maar wel blij dat we in het hotel waren want dit was niet de leukste dag van de reis. Genesteld op het 18e gaf mijn grote venster avonds al een fijn zicht op de stedelijke omkadering. Dit was echt ‘big city’. Al snel stortte ik me op mijn strozak.

canada,toronto,niagara

Een grote stad dwingt tot verkenning en de volgende ochtend cruisen we met onze bus door de stad. Opvallend uiteraard is de drukte, niet ongewoon in een stad van dat formaat. En voor ik het vergeet: het is reeds warm, heel warm, waardoor er resoluut voor de korte broek wordt gekozen. Na enkele dagen zullen we collectief tot het besef komen dat onze koffers niet ideaal ingeladen zijn. A la guerre comme à la guerre!

canada,toronto,niagara

canada,toronto,niagara

We houden halt aan het Nathan Phillips Square, het immense plein waar o.a. het stadhuis gelegen is. Binnen aanschouwen we enkele artistieke uitlatingen van recente en minder recente artiesten, alles gewijd aan de geschiedenis en glorie van het land en van de stad.

canada,toronto,niagara

canada,toronto,niagara

Voor het oude stadhuis, op een minuutje wandelen, staat een herinneringsmonument aan de vele plaatsen waar de Canadezen hun zonen heen stuurden – helaas om dikwijls daar te blijven. De naam van Passendaele klinkt ons natuurlijk het bekendste in de oren, temeer dit ook honderd jaar geleden is en de nodige aandacht kreeg in de media. Maar ook Arras en Vimy staan vermeld.

canada,toronto,niagara

canada,toronto,niagara

Toch is het een ander gevoel om deze namen te lezen op 6000 km van huis.

Via de niet zo fraaie waterkant die er redelijk onderkomen bij ligt en ondergewaardeerd lijkt, rijden we naar de Lower Don Lands, een stuk gewonnen land aan de Don Rivier, die daar uitmondt in het Ontario Meer.

Dit stuk staat momenteel hoog op de lijst van herwaardering en ‘city development’ maar nu was er nog weinig van te merken. Wij schaarden ons welvoeglijk langs de waterkant om van daar de herkenbare skyline van de stad te aanschouwen. O ja, er werden ook foto’s genomen.

canada,toronto,niagara

Hét landmerk van Toronto is de CN Tower, een 553m hoge naald die geen enkele functie had bij zijn ontwikkeling behalve zichzelf zijn. Tot op vandaag is deze het derde hoogste gebouw ter wereld. En tot 2009 het hoogste vrijstaande gebouw.

Gebouwd door de Canadian National – de spoorwegonderneming – als force majeure, trekt deze jaarlijks ruim twee miljoen bezoekers. Tussendoor worden ook af en toe observaties en enige communicatie gevoerd vanuit de toren. Enkele televisiezenders maken er ondertussen ook gebruik van.

canada,toronto,niagara

canada,toronto,niagara

Bovendien bevat het een 360° restaurant. Helaas maken wij daar géén gebruik van en kijken ons dus gewoon de ogen uit.

Fijn voor de liefhebber is de glazen vloer waardoor je dus gewoon 342m recht onder je voeten kijkt. Neen, we komen dus niet op de top, in geval je dat zou willen weten maar niet durfde te vragen. Na de verplichte halte in de uitgebreide souvenirshop verzamelen we voor het volgende hoogtepunt.

canada,toronto,niagara

canada,toronto,niagara

canada,toronto,niagara

canada,toronto,niagara

Het is een goed anderhalf uur rijden alvorens we aankomen in Niagara. Als je die naam hoort, zie je gewoon de watervallen voor je, toch? En terecht want verder is er geen zak te beleven, maar daar later meer over. Het is ondertussen middag geweest en we schuilen in het Crowne Plaza voor een natje en een droogje.

Vanuit mijn stoel kan ik de watervallen aanschouwen en het is dan ook niet makkelijk om de aandacht te verdelen tussen het natuurwonder het aangeboden buffet. We blijven Vlamingen natuurlijk…

canada,toronto,niagara

canada,toronto,niagara

canada,toronto,niagara

Fijn is het ook om de brug en grensovergang met de United States Of Confusion gade te slaan aan de overkant van de Niagara River. Zomaar vanuit mijn zitje.

Als het moment is aangebroken, wandelen we naar ons schip dat ons tot aan de val van het water zal brengen. De rode poncho die je er bij krijgt zal zijn nut bewijzen. Meer nog: zonder dit kleinood wordt je gewoon zeik en zeik nat, om he teven cru te stellen. Leuk is dat de bezoekers langs Amerikaanse zijde er een blauwe krijgen. Dus er kan niet gefoeterd worden. Zo hebben de Amerikanen hun ‘American Falls’ en liggen de ‘Horseshoe Falls’, waar we een flinke douche gaan krijgen, op Canadees grondgebied. Daarenboven moeten de Amerikanen wel te water gaan om het spektakel enigszins te kunnen zien.

canada,toronto,niagara

canada,toronto,niagara

canada,toronto,niagara

Het lot van menig fototoestel zal hier bezegeld worden. Mijn naarstige poging om mijn grote jongen droog te houden lukken nauwelijks en de ratio dwingt me hem gewoon weg te stoppen. Mijn zakformaatje levert ook weinig of niets op.

Maar voor het zover is, varen we wel langs de watervallen en zijn toch licht opgewonden voor wat ons nog te wachten staat. Water dus, veel water en veel lawaai en eigenlijk nog zoveel mist dat je op een bepaald ogenblik nog nauwelijks iets kan onderscheiden. Waar voor ons geld dus.

canada,toronto,niagara

canada,toronto,niagara

canada,toronto,niagara

canada,toronto,niagara

canada,toronto,niagara

Na datum zal mijn fototoestel gedurende een uur dienst weigeren met een lichte vorm van onderdrukte paniek tot gevolg. Gelukkig bleek dit een tijdelijke situatie.

Kortom, dit was een fijne belevenis en kan afgecheckt worden. De vrije tijd nadien wordt ingevuld met een niet onaardig kuieren langs het park en – o wee – een zeer korte inkijk in de Clifton Street, tot nader bericht een van de vreselijkste ervaringen in mijn leven. Wie houdt van glitter, kitsch, spookhuizen en spiegelpaleizen kan zich daar laten gaan maar eerlijk: niet om aan te zien.

canada,toronto,niagara

Niet moe maar wel voldaan rijden we terug naar Toronto city maar niet zonder een ommetje te maken langs het stadje Niagara-on-the-Lake. Op zich aardig vertoeven (als je camera goed werkt…) maar buiten wat leuke winkeltjes en enkele pittoreske hoekjes niet echt opwindend. Leuk zijn de sympathieke Victoriaanse geveltjes en de uitvoerig aangebrachte planten- en bloemenpartijen. Doch, had ik het geweten, had ik het nabijgelegen Fort George bezocht. Ja, ik ben zo ene.

canada,toronto,niagara

canada,toronto,niagara

canada,toronto,niagara

canada,toronto,niagara

canada,toronto,niagara

Toch een fijne en zeker gevulde dag zo kort na ons neerstrijken in dit land. Als het omstreeks 20u al zo goed als donker is, komt de stad tot leven. En vermits we midden in het centrum zitten, is het altijd leuk om even van deze omgeving te proeven. When neon kills the sun…

canada,toronto,niagara

canada,toronto,niagara

Ik wandel achter de hoek Yonge Street in en beland op een pleintje dat vergeven staat van de food trucks, hoewel niet van het hippe allooi als bij ons. Ik koop een ‘shawarma grilled chicken’ bij ene Ali (vermoed ik). De Canadese tolerantie heeft nu al vat op mij.

Nog niet wat je verwacht van deze reis?

Even geduld dan!

Volgende deel op 28/10

 

Commentaren

We volgen van op de eerste rij. Reportage gewijs is het natuurlijk 'Top Notch' maar dat ik niet anders verwacht !

Gepost door: L'Homme des Bois | 23-10-17

Gelukkig waren je benen waterbestendig, een rooi broek kon er niet af zeker.
Hoogte bestendig was je ook al, amai, moet wel heel indrukwekkend zijn.
En als dit nog maar een begin is, 'k ben echt benieuwd naar de volgende afleveringen.(Zand en water zijn geen vrienden van hightech weet je)

Gepost door: Awe nonkel G | 24-10-17

De commentaren zijn gesloten.