12-11-17

Indian Summer in Oost-Canada, deel 5

canada,québec,citadelle de québec

V

- Tour de Québec -

 

Met wederom een strak plan uitgedokterd start ik na het stevige ontbijt aan mijn dag. We hebben vrije tijd en horen gewoon om 14u op de bus te zitten om Québec te verlaten.

Omstreeks 08u ben ik de piste in en na een stevig doorstappen én het gebruik van een stadslift – bevind ik mij in de Rue Sainte-Claire. Het blijft een stevige portie klimmen en ik vraag me onderweg af waarom menig inwoner zich nog bijzonder moet trainen en joggen als je in zo een stad woont.

Ik spoed me naar de ‘Plaines d’Abraham’, zonder meer de historisch meest belangrijkste plaats in en rond de stad. Het is een Battlefield Park, sinds 1908 beheerd door de National Battlefields Commission. Ik dacht dat ik er vanaf was, maar mijn hart slaat plots net iets sneller.

canada,québec,citadelle de québec

canada,québec,citadelle de québec

1759 is natuurlijk te lang geleden om echte sporen na te laten, temeer dat de grond(en) ondertussen mooi zijn herleid tot recreatie- en natuurblevingsgebied. Ook tal van openluchtevenementen als festival hebben hier jaarlijks plaats.

De visser en boer Abraham Martin was de bezitter van deze gronden alwaar op 13 september 1759 de beslissende slag voor de stad werd gevoerd. Deze duurde amper twintig minuten maar had wel – op een zeer ongelukkige wijze – de dood van beide bevelhebbers tot gevolg. Langs Franse (verdedigende) zijde was dat Markies de Montcalm, die in de rug werd geschoten en Generaal James Wolfe werd drie maal geraakt tijdens een moment van overmoed toen hij de troepen aanvoerde.

Van de Citadelle was nog nauwelijks sprake op dit moment. Het was eerder een versterkt Frans fort waarvan vandaag slechts enkele originele gebouwen overblijven.

Op het terrein staan enkele Duitse kanonnen, buitgemaakt in Frankrijk in 1917 en enkele originele, in perfecte staat gestelde Martello uitkijktorens. Het is dan ook even doorstappen om het hele parcours af te werken.

canada,québec,citadelle de québec

canada,québec,citadelle de québec

canada,québec,citadelle de québec

Bij de allereerste verkenning van de mogelijkheden had ik echt gehoopt om de citadel te bezoeken. Grijp ik al eens naast de vetpot, vandaag ligt ze aan mijn voeten en kan ik er voluit voor gaan.

Een wandeling rond de citadel brengt me na even zoeken toch bij de officiële ingang, Côte de la Citadelle. Ik hoop om 10u aan te sluiten bij een van de geleide tours; je moet trouwens wel want het is een actieve militaire installatie en al te vrijelijk rondsnuizen hoort daar niet bij.

canada,québec,citadelle de québec

Na de inkom worden we buiten opgewacht door een jonge dame die ons op informatieve en tevens ludieke wijze bij de hand zal nemen. Zo krijgt het wel erg internationale gezelschap waarin ik me nu bevind heel wat verhaal bij de oorsprong, uitbreiding, uiteindelijke staat én actuele functie van het complex.

Dan kunnen we niet rond het Royal 22nd Regiment (R22R) ofte ‘Van Doos’, bestaande uit 5 bataljons + de unieke muziekkapel, de enige volledig Franstalige eenheid in het Canadese leger. Deze eenheid mocht zich al bewijzen in zowat elk gewapend conflict van de 20e en 21e eeuw. Met als bekendste natuurlijk Vimy, Passchendaele, Sicilië, Korea, de Golf en Afghanistan. Zelden thuis, kun je dus tellen.

canada,québec,citadelle de québec

Ook niet thuis is Batisse, de protocolaire mascotte van het regiment. De uitgebreide wissel van de wacht loopt tot 4 september, dus daarvoor zijn we rijkelijk te laat. Het paradeplein staat vol geparkeerd en achter menige hoek wordt industrieel gerestaureerd. Zoals ze hier zeggen: het is winter of werken.

canada,québec,citadelle de québec

canada,québec,citadelle de québec

Vele van de slagvelden staan vermeld op de hoeken van de gebouwen. Vinnige opmerking van de juf om te melden dat ze nu zonder anonieme gebouwen zitten, en ze dus of moeten bijbouwen of thuisblijven.

De citadel in haar huidige vorm werd gebouwd tussen 1820 en 1850 als verdediging tegen een mogelijke aanval van de Verenigde Staten, een gebeurtenis die zich natuurlijk nooit zou voltrekken gezien de Amerikaanse Burgeroorlog in 1862 uitbrak en meer nog: eigenlijk was de VS klaar met Canada. Toen het land in 1867 zijn huidige staatsvorm kreeg, was de lont helemaal uit het kruitvat.

canada,québec,citadelle de québec

canada,québec,citadelle de québec

Canada installeerde er dan maar een artillerie- en cavalerieschool en uiteindelijk dus het R22R. Als imposante wachter op de hooggelegen Cap Diamant en met een geweldig uitzicht, ging er nooit nog iemand langs deze weg binnenvallen.

Verder op de site: een hoop kanonnen, enkele oude voertuigen en memoralia gelinkt aan personen of gebeurtenissen. Daarenboven levert het mooie plaatjes op met de skyline van Québec op de achtergrond en meer nog de majestueuze St. Laurencerivier.

canada,québec,citadelle de québec

canada,québec,citadelle de québec

En als er een artilleriestuk van enig formaat met mij op de foto wil, kan ik niet weigeren.

Op het einde van de tour komen we aan het oude van oorsprong Franse kruitmagazijn dat nu is omgevormd tot de Chapelle. Daarnaast de bustes van houders van het Victoria Cross en heel subtiel maar niet minder belangrijk: het Croix de Vimy. Dit is verkregen van de Franse staat n.a.v. de overwinning bij Vimy (nabij Arras); de eerste veldslag waar een Canadese eenheid als dusdanig een significante bijdrage leverde aan het nakende einde van de Eerste Wereldoorlog.

canada,québec,citadelle de québec

canada,québec,citadelle de québec

Tijd om de stad in te trekken. Het museum gewijd aan de eenheid en de Slag bij Vimy loop ik even door maar daarvan heb ik ooit al meer dan een overdosis gekregen.

Als ik op de Terrasse Dufferin beland, met als dominerend gebouw het Hotel Château de Frontenac, blijkt plots hoe compact het toeristische gedeelte van de stad eigenlijk is. Ondertussen wordt er flink geflaneerd op de houten boulevard. Het hele tafereel ademt de sfeer van de Rivièra uit maar dan op een geografisch vreemd in elkaar geknutselde locatie.

canada,québec,citadelle de québec

canada,québec,citadelle de québec

canada,québec,citadelle de québec

canada,québec,citadelle de québec

Vlakbij de Place d’Armes vinden we Samuel de Champlain terug die zich ondertussen ook naar Québec gehaast heeft. Verder is dit plein en aanpalende straten absoluut vergeven van de toeristen maar blijft het gezellig.

canada,québec,citadelle de québec

canada,québec,citadelle de québec

canada,québec,citadelle de québec

canada,québec,citadelle de québec

Even doorsteken naar de oude stadsmuren brengt met uiteindelijk bij een (ander) heroïsch standbeeld voor de Canadezen die ten strijde trokken tegen de Boeren. En gezien PC ook hier welig tiert, vond iemand het nodig om daar graffiti op aan te brengen (‘hommage aux esclavagistes’ etc).

Québec centrum ligt op een hoogte met het oudste stadsdeel beneden aan de rivier. Dus vanuit de nieuwe stad moet je eerst klimmen om daarna stijl naar beneden te gaan. Dat merk je als je het Quartier Petit Champlain gaat bezoeken. Daar is het een beetje overdaad aan commercie maar het zijn doorgaans wel leuke winkeltjes en eetgelegenheden. Blijft over: de Breakneck Stairs – de metalen trappen terug omhoog als je de ingenieuze lift niet wil gebruiken.

canada,québec,citadelle de québec

canada,québec,citadelle de québec

canada,québec,citadelle de québec

Om dan even kort te gaan: niet te moe maar zeker voldaan kom ik op tijd aan bij het hotel. Tijd om nog iets fris te gebruiken – de koffers zijn al ingeladen – en dan verhuizen we weer. Québec laten we achter ons maar zal niet snel vergeten worden.

Vandaag rijden we een stukje terug op ons al afgelegde traject. We kunnen gerust stellen dat de echt toeristische hoogtepunten achter de rug zijn en we nog even kunnen genieten van de fameuze ‘Indian Summer’. En het is inderdaad nog steeds zomer want de gevoelstemperatuur is om en bij de 32°. Onze luxueuze van airco voorziene bus zorgt voor soelaas als we instijgen op het warmste moment van de dag.

Mijn kledij is rijp voor de stomerij maar ik mag al blij zijn als ik ze straks kan uittrekken en ik verbijt een lichte kramp in mijn benen. De geforceerde heuvelachtige wandeling van de binnenstad naar het hotel heeft me even deugd gedaan. Maar dat laten we nu achter ons.

canada,québec,citadelle de québec

 

Volgende (slot) op 17/11

De commentaren zijn gesloten.