17-01-12

Opstarten?

Yo!

En wij zijn er weeral mee weg. Neen, we blijven zelf even ter plaatse maar het jaar is ondertussen al goed op weg. Naar het schijnt zijn deze weken zowat de meest depri van het hele jaar. Tot op heden heb ik daar niet teveel last van of het moest zijn dat een beetje snotneus en schorre keel daar deel van zou uitmaken. Hopelijk gaat dit snel voorbij.

Op eerlijk te zijn (en had u anders verwacht?): de eerste weken zal er niet al te veel beweging op deze blog zijn. Noteer dus alvast: geen nieuws = goed nieuws.

Peeceeke begint het weer aardig uit te hangen; na verschillende ingrepen zal er na al die jaren trouwe dienst toch moeten uitgekeken worden naar nieuwe hardware. Niet dat u daar iets van gaat merken, trouwens. De persoonlijke tijdsschema zal daar echter wel door overhoop gehaald worden.

De concertagenda is nog maar pover gevuld en ik moet bekennen: ik vind dat niet erg. Ik was zelfs een beetje gechockeerd toen ik voor mezelf uitmaakte dat 'ik het toch wel zowat gezien had'. Misschien een momentopname, misschien een voorbode van wat anders? Neen, dit seizoen kan me moeilijk verleiden tot culturele evenementen als concerten, of het moest al echt de moeite zijn.

Met één lodderig oog wordt de GMM en MFVF-programmatie al wel gevolgd en het zal wel weer van dattum zijn als het zover is. Ook Bospop ligt in de mogelijkheden gezien de Grote Excursie dit jaar op een ander moment zal vallen. We noteren ook alvast het lokale RockFort Festival op 22 september, ook al is daar nog niets over geweten, buiten de datum natuurlijk. Vorige editie was dik ok en ontzettend sfeervol. Dat maakt dus reeds drie festivals. Wie weet: nog Alcatraz en verschillende kleinere festivals die her en der de kop opsteken. Ik ga dit jaar in ieder geval rustig beginnen, beetje de kat uit de boom kijken, lekker plannen etc. Quizje hier en daar; uitje her en der.

En als het wat lang duurt: zeg dan vooral niet: hij doet niets. Zeg: hij anticipeert op wat komen gaat!

 

110508 Normandië 809b.JPG

 

19:19 Gepost in Life as it izz | Commentaren (0)

27-09-11

What's next?

Autumn leaves.

Ik heb wel zeker een dozijn verschillende versies van deze standard ergens gestockeerd, legaal en illegaal, ik beken. Het wordt dan ook weeral stilaan tijd om zowel onszelf als huis & tuin winterklaar te maken. Loop ik te snel van stapel?

Ok, de verwarming moet nog niet direct aan maar een klein onderhoud dient zich wel aan, kwestie van klaar te zijn als de koude onverwacht toeslaat. En het is zal niet lang meer duren: als mijn kot bijzonder gezellig begint te worden door een mooi aanbod achtpotigen, weet je gelijk hoever we op de kalender staan.

110920 Spinnen 006.JPG

Als ik dan met lede ogen het nakende werk in de tuin aanschouw (ook meer dan flink bevolkt door kruis- en andere tuinspinnen waardoor ik veelal Mission Impossible-gewijs door de tuin schrijd, waarlijk een idioot zicht voor wie de draden niet ziet), balanceer ik tussen zin en afschuw - ik hou van buitenwerk maar heb geenzins groene vingers. Enfin, nog tijd genoeg daarvoor, we beginnen morgen, of neen, volgende week of zo.

110920 Spinnen 037.JPG

Traditioneel vult de concertagenda zich ook terug op. Wie mij wil stalken of pinten betalen weet me wel te vinden op o.a. Out Of The Dark (fest), MFVF, Y&T, Evergrey, Beyond the Labyrinth, Pagan's Mind of Sabaton. Voor zover gekend en zo goed als bevestigd natuurlijk. Verrassingen zijn per definitie onvoorspelbaar.

Vorig weekend is het najaar al goed ingezet met Within Temptation en het nieuwe festival RockFort. Deze week nog verslag over deze culturele evenementen! Wat had je anders gedacht?

110920 Spinnen 058.JPG

 

 

10:59 Gepost in Life as it izz | Commentaren (0)

18-12-10

Time of the Season Pt.2 (more fun)

 

stuff dec 2010 067.jpg

stuff dec 2010 078.jpg

stuff dec 2010 079.jpg

stuff dec 2010 068.jpg

'Smoked Cat' for dinner...

stuff dec 2010 088.jpg

Ok, Dat deed na 20' behoorlijk pijn....

 

12:45 Gepost in Life as it izz | Commentaren (1)

24-07-10

This garden ain't big enough for both of us...

garden 40.JPG
garden 2.JPG
garden 3.JPG
garden 4.JPG

16:52 Gepost in Life as it izz | Commentaren (1)

09-09-09

Somebody save me!

Speech Debelle. Dat is een naam om te onthouden. Meer nog: probeer hem vooral te onthouden want voor je het goed en wel beseft zal hij verdwenen zijn.

Voor wie de media niet op de voet volgt: Juffrouw Debelle is een rasartieste. Zij pleegt te rappen en naar ik vermoed met haar derrière te schudden. Nog niets?

Als ik u vertel dat zij de prestigieuze (nou moe?) Mercury Prize heeft gewonnen, zou er toch een lichtje moeten gaan branden! Nog niet? Dan kan ik u niet verder helpen.

Duiding op de radio liet mij zonet weten dat die prijs gaat naar het 'Beste Britse Album' van het jaar. Ja en? Om de informatie kleur te geven volgde daarna een fragmen (of was het een nummer?) uit het epos van de dame in kwestie. Lauwe dertien in een dozijn r&b die ons collectie deed kokhalzen. Beste Britse Album van het jaar? Wat een G.E.Z.E.I.K.

Langs de andere kant: het was een 'shortlist'. Gelukkig maar.

debelle

12:16 Gepost in Life as it izz | Commentaren (1)

31-07-09

It's hard to be a Saint in the City

Het moet ondertussen zo'n 12 jaar geleden zijn dat ik besloot om vegetariër te worden. Nog voor ik lid van GAIA werd, besloop me al lang het gevoel dat (veel) vlees eten niet echt top is. Het werd tijd dat ik me er in ging verdiepen. En wat bleek: geen vlees eten zou zelfs gezond zijn! Ik en gezond eten was niet echt een optie. Nu ja, ik keek wel een beetje uit, maar als het er op aankwam kon het toch hard gaan. Gelukkig zonder al te veel nadelige gevolgen. Het is te zeggen: ik heb er nooit iets aan overgehouden. Wie mij kent zal nu wel even lachen. Ik bedoel maar: ik ben er nooit ziek van geweest en mijn inwendig systeem kon/kan zowat alles aan, eens het mijn slokdarm was gepasseerd. Why worry?

Nu ben ik wel permanent bezig met mijn gezondheid, al is een lichte hoest en af en toe een verrekt ledemaat of tegenwerkend gewricht zowat het zwaarste wat ik al eens tegenkom in een heel jaar. Ik prijs mezelf daarvoor wel gelukkig.

Met vegetarisch te eten voel ik me niet echt beter, maar zeker niet slechter. Fysiek dan. Het feit dat ik geen dieren meer de dood in jaag, geeft me in wezen meer voldoening dan het eten op zich. Niet dat het niet lekker is, met een beetje fantasie en soms wat doorzettingsvermogen, mag dat geen probleem zijn.

Het opbouwen verliep vlot; het 'rode' vlees laten was geen probleem. Vervolgens werd de kip van het menu geschrapt en als laatste de vis, wat me het zwaarste viel. Enig slachtoffer van mijn klassieke Bourgondische levensstijl werd de mossel. Zeg maar: het nadeel van de twijfel. Natuurlijk voelen die ook pijn, net als kreeften en slakken. Maar toch, één, twee, hooguit driemaal op een jaar passeerden deze beestjes op mijn menu. Ter vergoelijking: eenmaal op uitnodiging, eenmaal voor een goed doel. Het is maar dat u het weet. Alles voor het goede doel.

Kortom: na een klein half jaar was ik vrij van dierlijke voeding. Ik wil zeggen: er hing geen bloed meer aan mijn bestek. Producten als kaas, eieren, melk en yoghurt konden wél, omdat het dier in kwestie niet of nauwelijks benadeeld werd. Dit ging goed, dit ging heel erg goed. Zo goed zelfs dat een jaarlijkse (nu legendarische) barbecue zelfs volledig vegetarisch werd en zeker niet moest onderdoen voor andere vreetfestijnen.

Maar ja, na een goede 4 jaar consequent eten, kwam er af en toe de verleiding om de hoek kijken. Op één of andere bachanale werd er onder invloed van de drank of ambiance wel eens een bitterballetje gepikt of achteloos in een bouletje gebeten. 'You gotta sin to get saved' dacht ik dan. Dus hier en daar een kleine zonde kon geen kwaad, het was immers altijd een uitzondering. Maar dat werd dan weer goedgemaakt door maanden niet dierlijks meer aan te raken.

En zo ging het jaren door. Ik noemde me wel veggie, wàs het ook, en beschouw mezelf nog steeds als vegetariër. Niet dat het altijd prettig is, of leuk in de omgang.

Vooreerst wordt je er in gezelschap al-tijd op gewezen als je op restaurant gaat. Het gaat zelfs zo ver dat de anderen gaan beslissen wat ik wel en niet kan eten. Gelukkig maar, want aan menukaarten heb ik een hekel. Mijn opties werden keurig luidop voorgelezen. Waarvoor dank. Tijdens het eten werd er steevast gevraagd of ik niet eens wou proeven van de carnivoorschotel van mijn buur. Anderen namen zich voor om volgende keer ook eens iets 'anders' te nemen. Eerder uit compassie dan uit oprechtheid. En het ergste was dan nog het feit dat mijn eetgewoonte hét onderwerp werd van het tafelgesprek. Niet die van de anderen.

Gelukkig ligt dat al weer een tijdje achter ons, een vegetariër wordt vandaag niet zo zeer meer als een anders valide beschouwd.

veg


Hoe staan we er vandaag voor?

Ik ben nog altijd overtuigd vegetariër. In de praktijk wil dat zeggen - en ik ga er geen doekjes om winden - dat ik er van overtuigd ben dat ik best wil en kan leven zonder het eten van daarvoor gedode dieren. Dat is de theorie en ik sta daar volledig achter.

Langs de andere kant ben ik geen slaaf van mijn principes en zeker geen asceet. Ik hou van goed eten, voldoende eten, en op tijd eten. Ik hou van hartig en zoet, ik hou van volkse keuken en meer verfijnd. Ik hou van een friet op zijn tijd en een mossel als de tijd daar rijp voor is. Maar bovenal ben ik een fruit- en groenteneter. Ik vreet fruit alsof mijn lever er van afhangt. Ik kan 's morgens enkel starten als ik fruit heb gegeten. Dat is al jaren zo en alleen al door er over te schrijven, komt het water me in de mond.

Ik weet dat ik zondig tegen mijn voornemens als ik al eens - uitzonderlijk - een vis in de pan smijt. Maar dat is louter uit lust, nooit uit noodzaak. Mijn verbruik zal het visbestand zeker niet beïnvloeden. Ik ben me er telkens van bewust als ik op een festiviteit per uitzondering al eens iets-wat-op-vlees-lijkt eet. Op een festival eet ik uit traditie een braadworst. Eén. En als de ambiance goed is, en alle vluchtwegen zijn geblokkeerd, en er rest me geen alternatief, pik ik al eens een bitterballetje of een hartige snack van dien aard. En ik doe dat zeer bewust. Ik doe dat in de eerste plaats natuurlijk omdat het vlees (sic) zwak is, maar bewijs mezelf daarmee een dienst, namelijk het besef na datum dat het misschien wel lekker was, maar niet noodzakelijk, waardoor ik weer maanden zonder kan. Zo zit dat. Actie en reactie.

Ik rijd ook wel eens te hard, terwijl ik verkeersveiligheid prioritair vind. En ik drink al wel eens een glas. Gelukkig nooit in combinatie met mekaar. Ook steeds weer een bron van voornemens.

En àls ik al eens wordt uitgenodigd en de gastheer/vrouw zit met dé vraag, kies ik voor vis. Dit om de sociale cohesie intact te houden. En om toch nog gevraagd te worden. In een niet uitgesproken veggie restaurant ga ik ook voor vis - per uitzondering voor de kip - omdat je anders toch een oor wordt aangenaaid.

 Ja, ik beschouw mezelf dus nog steeds als een vegetariër. In mijn huis geen vermoorde dieren, al durf ik in deze periode wel eens een mug het leven benemen. Maar dat is een heel ander verhaal...

Ik ben ook niet van het type dat 'moord en brand' gaat schreeuwen als mijn buurman een stel ribbetjes aan het afkloven is. Het is belangrijker te weten wat je eet en of er al dan niet alternatieven zijn dan manu militari iemand zijn steak ontnemen. Gegarandeerd dat bij uw opponent tegelijk àlle primitieve elementen naar boven komen. Veggies worden nogal snel ten onrechte als demagogen aanzien. Ik ben zeker de laatste om te dicteren wat u moet of mag eten. Ik hoop enkel op wat gezond verstand. Zo erg kan de wereld er toch nog niet aan toe zijn, hé?

fruit banner

18:54 Gepost in Life as it izz | Commentaren (0)