26-10-12

MFVF X, 20/10, Wieze Pt1

 

LOGO 1.jpg

MFVF heeft net zijn 10e editie er op opzitten. Ook vanwege Tarkus gefeliciteerd! Om eerlijk te zijn en te blijven, vermeld ik tegelijk hierbij dat dit pas mijn 4e editie was. En het was weer uitzonderlijk goed.

Zaterdag was ik misschien niet volledig in goede doen, wat verklaart waarom ik Lacuna Coil heb laten vallen. Ik ben nu ook geen grote fan, dus dat scheelt.  Arch Enemy is dan weer zo energieverslindend dat dit voor mij een even goede, zo niet betere afsluiter was, vandaar.

Ik ga voor een keer geen hele litanie schrijven over hoe en wat van welke band want de ervaring leert me dat de enkelen die dit lezen er ofwel bij waren en het dus zelf konden meemaken, of het in Keulen horen donderen bij al die namen rijmelarij. Scheelt me een slok op de borrel!

Foto’s vanuit ‘the pit’, of zoals het écht was…

Zaterdag een vette opening met het Waalse ANWYNN. Het geluid was zoals altijd onmiddellijk perfect en visueel levert deze band ook altijd af. Getuige de afwisselende verschijning van een lieftallige zangeres in combinatie met de brute zang. Als dit al zo goed was, beloofde dit voor de rest.

Anwynn 02030.jpg

Anwynn 05033.jpg

Anwynn 10035.jpg

 BENIGHTED SOUL vond ik ok maar niet om van wakker te liggen.

B S 08081.jpg

B S 11083.jpg

SEDUCE THE HEAVEN was een welkome mokerhamer. Naast het wel erg dunne zangeresje stond een zanger met een ‘Lamb Of God’ shirt aan en dat is dan altijd een goed teken.  

De melodieuze death/metalcore deed denken aan het Duitse Deadlock maar deze Grieken schoppen net iets minder hard in het rond.  Ging er ondanks het vroege uur goed in.

StH 01311.jpg

StH 02312.jpg

StH 04314.jpg

LAHANNYA speelde voor de tweede keer op het festival en lijkt weinig veranderd qua presentatie. Ze oogt nog steeds als een dancequeen en de muziek van de band bouwt nog steeds op club-industrial met ene latex goth sausje.

Ze had misschien wel de mooiste benen maar muzikaal brak het ook geen potten bij mij.

La 01119.jpg

La 05122.jpg

La 11125.jpg

La 12126.jpg

DIMLIGHT, wederom een band uit Griekenland, deed het dan weer veel beter. Zangeres XXX leek eerst wat onwennig op het podium maar dat kan ook een technische oorzaak hebben.

Niet zo heel zelfzeker maar wel met een stevige band waardoor de meubels toch nog werden gered. Ik heb een vermoeden dat sommige van de redelijk obscure groepen een beetje onder de indruk waren van de grootte van het podium en het aanwezige publiek.

Dim 02105.jpg

Dim 08110.jpg

Dim 15116.jpg

 

SKEPTICAL MINDS uit Brussel mocht ook al eerder op MFVF staan. Hun muziek is redelijk uitgedokterd qua structuur en invulling. Zangeres Karolina is niet onmiddellijk de beste van de dag maar zij fluistert, bezweert en hangt het betoverde popje uit.  Een bijzondere band die met momenten tot redelijke hoogte wist te klimmen.

SM 03302.jpg

SM 06304.jpg

SM 08305.jpg

SM 14307.jpg

SM 16309.jpg

 

AMBERIAN DAWN was een geschenk uit de hemel wegens het wegvallen van Krypteria. Het Finse AD leverde niet alleen een fantastisch album af maar is live beresterk. Zangeres Heidi leek wel een beetje bijgekomen maar dat maakte haar nog smakelijker. Qua stem zat het perfect, net zoals de waanzinnig duellerende neoklassieke gitaartandem. Jammer genoeg maar 45’ speeltijd waardoor de set slechts twee nieuwe songs bevatte. Voor mij zeker het hoogtepunt van de dag.  ‘Valkyrie’ en afsluiter ‘River of Tuoni’ sloten de set af.

AD 04003.jpg

AD 06004.jpg

AD 25019.jpg

AD 34026.jpg

 

ARKONA uit Rusland is een geval apart. Ik kende ze vaag maar liep niet over van enthousiasme. Ik was eerder nieuwsgierig naar hun presentatie.

Folk/pagan metal komt niet al te veel aan bod op MFVF en alhoewel ik dit af en toe kan smaken, was het even slikken toen de bende plaatsnam op het immense podium. Zangeres XXX mag op persfoto’s er al leuk uitzien, live is ze niet te onderscheiden van een hysterisch wolvenjong.

Gewapend met een etnische grote trom, stijl Ierse bodhran, kwam ze als laatste op, maar eens de trom aan de kant, was er geen houden meer aan en sprong ze schichtig, brullend, jankend en soms in harmony zingend met de rest van haar roedel over en weer. Muzikaal kan ik me er niet echt in vinden, temeer omdat ze in het Russisch zingen en het er nogal wild aan toe gaat. Toch was het een leuke avontuurlijke tussenstop.

AR 06041.jpg

AR 09042.jpg

AR 18050.jpg

 

DELAIN is qua band de laatste jaren ontzettend gegroeid. Ironisch genoeg staat er buiten Charlotte en Martijn geen echt origineel lid meer, maar soit. De recentste cd ‘We are the Others’ heeft de meningen een beetje verdeeld maar live blijft het entertainend.

Charlotte’s stem zal nooit echt groter of beter worden, maar dat hoeft niet echt. Haar soms haast nausaal en kinderlijke timbre zijn tegelijk een herkenbaar element van de band maar soms lijkt het of ze op automatische piloot aan het zingen is.

Gelukkig zijn de songs leuk en noden ze al eens tot een fijn meewiegen. Gastzanger George Oosthoek deed een voor mij onbekend deathmetalnummer waarvan ik de meerwaarde niet echt ontdekte of het moest zijn om Charlotte een dress wissel te laten uitvoeren. Ook leuk, allemaal leuk, maar mijn adem stokte nergens en kippenvel was ook ver te zoeken.

DEL 11096.jpg

DEL 13097.jpg

DEL 19102.jpg

 

ARCH ENEMY is natuurlijk andere koek. ‘Khaos Legion’ heet de laatste schijf en deze is misschien wel de meest toegankelijke van allemaal. Live puurt de band wel uit de hele catalogus.

Met ‘Yesterday is Dead and Gone’ werd er een aftrap gegeven die nog lang zal nazinderen. Wie dacht dat het legioen fans gelijk uit het dak zou gaan, zit er flink naast. Ook het furieuze ‘Ravenous’ deed eigenlijk weinig qua beweging.

ARCH 04061.jpg

ARCH 11066.jpg

 

Het duurt tot Angela Gossow vraagt of we niet te soft zijn geworden en een oproep doet voor meer bloed en gebroken botten, dat er wat beweging komt. Ja, ik tel vier crowdsurfers, ook niet om naar huis te schrijven.

Zelf ben ik erg onder de indruk van het snedige gitaarwerk van de broers Amott.  Live uit dit zich steeds weer in het fraaie stukje solowerk (‘Intermezzo Liberté’). Arch Enemy had me behoorlijk bij het nekvel  maar na een lange dag leek het publiek vroegtijdig in slaap gevallen.

ARCH 14069.jpg

ARCH 15070.jpg

ARCH 33076.jpg

 

Binnenkort deel 2!

17:35 Gepost in Muziek | Commentaren (2)

11-10-11

Out of the Dark, Biebob, 08/10/11

label top.jpg

Zaterdag was het een zeer fijne avond voor liefhebbers van symfonische metal én met een ruime smaak. De affiche van ‘Out Of the Dark’ was al eens aangepast door het ontbreken van ReVamp op deze tour. Beetje jammer en tevens misschien de oorzaak van een niet echt volle Biebob.

Niet teveel getreurd echter want het Oostenrijkse Serenity mocht mee de hort op en met wat verschuiven hier en daar werd het toch een mini-festivalletje met enkele onderling zeer diverse bands maar die ik toch allen in zekere mate kan smaken. De toevoeging van Serenity maakte voor mij veel goed want dat vind ik een absolute klasseband.

Mager gevulde zaal dus op een nochtans uitermate geschikte zaterdagavond. Het Finse AMBERIAN DAWN mocht rond 19u de avond inzetten en doet dat met bravoure. Met zijn zessen op het relatief kleine podium is het wel een drukke bedoening. De beide gitaristen zorgden voor het nodige vuurwerk met hun snelle neo-klassieke gitaarsoli en gingen graag in duel met mekaar maar ook met bandleider/toetsenist Tuomas Seppälä.

111008 Out of the Dark 040.JPG

111008 Out of the Dark 036.JPG

Blikvanger is zangeres Heidi Parviainen; een klein maar ‘cute’ opdondertje dat zichzelf zeer goed staande houdt tussen het instrumentale geweld. Op MFVF ’09 had ze uiteraard meer ruimte om haar licht theatrale act uit te buiten; zaterdag stond ze er soms wat benepen bij.

Ondanks haar sterke vocale kwaliteiten was het soms toch wel opboksen tegen de muur van instrumenten maar dat deed ze dus schitterend. Het zijn eerder de drukke composities die af en toe voor een niet altijd perfect geluid zorgden, een probleem dat in de helft van de set op zijn poten werd opgelost. Al bij al prima als opener!

SERENITY staat voor de tweede keer in de Biebob en ik vond ze enkele jaren geleden als support van Threshold gelijk een revelatie. Nu hun derde cd (‘Death and Legacy’) uit is, bewijzen zij echt wel bij de grote bands te behoren. Wie ze niet kent, kan ze best vergelijken met een lichtere versie van Kamelot.

Gitarist Thomas Buchberger was wegens privé aangelegenheden niet mee maar werd perfect vervangen door Chris Hermsdörfer van Visions Of Atlantis. Voor de vrouwelijke toets, stem en presentatie werd beroep gedaan op Clementine Delaunay van de Franse band Whyzdom. Dat was een mooie zet want zanger Georg Neuhauser en Clementine vormden een droompaar op het podium. De twee rijzige gestaltes leken wel weggelopen uit een kostuumdrama en beide stemmen pasten perfect bij mekaar. Als hoogtepunt vermeld ik zeker het duet ‘Fairytales’ uit het ‘Fallen Sanctuary’ album. De pathos van deze powerballad werd tevens sterk in de verf gezet door de act van Clementine. Deze song zou niet misstaan op een Kamelot album.

111008 Out of the Dark 003.JPG

111008 Out of the Dark 157.JPG

Over Georg’s stem kan ik zeggen dat ik een boon heb voor stemmen als deze. Net zoals Seventh Wonder’s Tommy Karevik of Circus Maximus’ Michael Eriksen beschikt Georg over een superbe, cleane stem die werkelijk alles aankan en prachtig tot uiting komt in de meest melodieuze stukken. Zowel qua stem als qua presentatie was hier werkelijk niets op aan te merken. Maar het was zeker geen suikerzoete vertoning. Serenity heeft meer dan voldoende in huis om niet alleen de melomanen maar ook de liefhebbers van progressieve powermetal te bekoren. De opbouw van de nummers, de mooie instrumentatie en de hooks maken dat het bijna onmogelijk is om Serenity niet goed te vinden. Vandaar dus: een excellente keuze om deze band aan de affiche toe te voegen.

111008 Out of the Dark 189.JPG

111008 Out of the Dark 197 BW.JPG

111008 Out of the Dark 218.JPG

111008 Out of the Dark 277.JPG

Ik ben nooit een grote fan van het Noorse TRISTANIAgeweest en ken enkel ‘Beyond the Veil’ en de laatste cd ‘Rubicon’. Het onderlinge verschil kan haast niet groter zijn. Zonder partij te trekken ligt ‘Rubicon’ mij beter in het gehoor. Terwijl ‘Beyond the Veil’ zich nog wentelt in meer doom en gothic elementen, heeft de laatste meer catchy songs. Niet moeilijk als men het grote personeelsverloop bij de band overschouwt. Van de originele bezetting vinden we enkel nog gitarist Anders Hidle terug. De andere gitaar wordt gehanteerd door de mysterieuze Gyri Losnegaard. (ik ben nu al fan). Einar Moen, het brein achter de band treedt zelf zelden mee op.

111008 Out of the Dark 360.JPG

111008 Out of the Dark 419.JPG

Centraal op het podium staat sinds het laatste album de furieuze Mariangela Demurtas die een portie Italiaanse temperament in de band brengt. IJskoningin Vibeke Stene helemaal doen vergeten doet ze wel niet. Met haar is het gezicht van de band wel volledig veranderd en haar stem en houding heeft meer een recht toe aan rock & roll attitude.

Met ‘Year of the Rat’ wordt een flinke start gegeven aan een prima optreden waarin klassiekers als ‘Beyond the Veil’ al vroeg in de set zitten. Toch duurt het even alvorens ik het herken. Verder liep het allemaal wel aardig. De imposante presence van Kjetil Nordhus zorgde af en toe voor muzikale spanning met Mariangela maar het zijn vooral de brute vocalen die af en toe een beeld van de oude Tristania geven.

111008 Out of the Dark 468.JPG

111008 Out of the Dark 471.JPG

111008 Out of the Dark 510.JPG

VAN CANTO werd op de affiche gepromoveerd tot headliners, wat gezien het toch wel bijzondere karakter van de band, de verwachtingen alle kanten deed opgaan. Doch, bij het opkomen werden deze Duitsers en een Schot met zulk een kabaal onthaald dat ze al op voorhand gewonnen waren.

Na een leuke en herkenbare intro volgde ‘If I die in Battle’, gevolgd door Nightwish’ ‘Wishmaster’. Hiermee ging bijna iedereen uit zijn dak. Grave Digger’s ‘Rebellion’ kreeg een pittige inleiding door Ross Thompson waarna het aanstekelijke nummer de vuisten meermaals de hoogte deed ingaan. Bekendste eigen song is nog altijd ‘The Mission’ waarin een grote brok ‘Master of Puppets’ verweven werd.

111008 Out of the Dark 635.JPG

111008 Out of the Dark 555.JPG

Tot slot kregen we nog een excellente versie van Maiden’s ‘Fear of the Dark’. De verschillende melodieën van deze classic werden onmiddellijk opgepikt en meegezongen. Als leadzanger Dennis Schunke dan nog een Dickinson-sprong brengt zit het qua metalgevoel wel helemaal snor. De voorste rijen headbangen of hun leven er van afhangt en collega leadzanger Inga Scharf geeft het nummer een extra dimensie.

111008 Out of the Dark 836.JPG

111008 Out of the Dark 689.JPG

111008 Out of the Dark 882.JPG

Nu kan je je wel vragen stellen bij het hele opzet en stellen of dit eigenlijk enkel maar een gimmick is. Ergens kan ik daar in meegaan en soms heb je wel even genoeg van hun geluidjes. Maar eens je daar even door bent en je gaat mee in het opzet en je er kan al eens een glimlach af, dan wordt het terug leuk. Ik moet zelf vaststellen dat je automatisch gaat mee gitaarspelen of bassen….

Ik had toch al vermeld dat deze band noch gitaren of bas en enkel een drummer heeft? Foutje van mij. Op naar You Tube! Rakketakke bing bong nog aan toe!

111008 Out of the Dark 199.JPG

 

19:30 Gepost in Muziek | Commentaren (0)