19-11-07

Een abusiefelijk foutieve misvatting?

Het is iedereen gegund om mijn schrijfsels is twijfel te trekken. Meer nog: als ik inhoudelijk wat naast de lijn ga, vind ik het zelf een verrijking om daarop gewezen te worden.

De jongens van Axamenta, de band die ik toch wel aardig vond klinken (;-))=) op het Blikfest festival, wensen mij er op te wijzen dat de term 'hardcore' geenszins te rijmen is met wat hun muzikale roots, stijl of richting te maken heeft. Natuurlijk hebben zij overschot van gelijk. We gaan mekaar hier geen Hatebreed noemen! Ik deed echter een poging om de zangstijl te omschrijven naar de achteloze lezer toe. Ikzelf ben voldoende in de heavy onderwereld thuis om alles een plek te geven, of probeer dat alleszins door mijn kennis van Metal permanent bij te schaven. Ik situeer het bandgeluid uiteraard ook eerder tussen black- en progmetal, met toch een dunne metalcore-saus er over, wat af en toe voor een erg brutale inbreng zorgt.

Om mijn boetedoening volkomen te maken, wens ik de geëngageerde lezer er gelijk effe op te wijzen dat de cd van Axamenta 'Ever-Arch-i-tech-ture', meer dan de moeite loont. Het is een heel avontuur om hem uit te zitten en je wordt er bijwijlen niet echt happy van, maar dat was dan ook de bedoeling... Kortom: voor wie wat avontuurlijk is aangelegd. Chapeau voor het artwork trouwens!
Axamenta_cover

Aan Sven, en de andere knapen: Metal is een huis met vele kamers en bands als jullie, die zich niet zomaar laten omschrijven, maken het na bijna 30 jaar steeds weer (en meer) een boeiende ontdekkingsreis!

Cheers!

aXAMENTA

19:55 Gepost in Muziek | Commentaren (0)

04-11-07

BLIKFEST 2007

 intro
                                                                                                    Als we de geschiedenis zijn gang laten gaan wordt het landelijke Beveren in de nabije toekomst misschien nog wel het epicentrum van metal-minnend Vlaanderen.
Hoezoe?
Zaterdag had er BLIKFEST IV plaats, samen met ‘Beveren Beeft’ (in maart) een meer dan gezellig en heterogeen festival waar het betere werk van eigen bodem naast een internationale act, een serieuze kans krijgt om zich te bewijzen. Toch mogen we niet vergeten dat de meeste van onze Vlaamse metalbands een behoorlijk gevulde kalender hebben. Wekelijks één of meerdere optredens zijn geen uitzondering voor vele bands. Dit was mijn eerste Blikfest, en zeker een meevaller! Laten we beginnen bij het euuh…begin dus.Eerste band was APOCRYPH. Deze band speelt erg technische progressieve deathmetal. Nooit van gehoord en aan het opgekomen publiek (een 50-tal) leek dit een lauwe start. Toch lieten deze heren zich niet kennen en zetten een meer dan behoorlijke set neer. Opvallend was het technisch kunnen van (met name Gijs, de Lego-gitarist) de muzikanten. Bulldozer-like riffs werden afgewisseld met heftige breaks en vernuftige solo’s. Brulboei Jo zette een stevige growl neer en wist mijn zijn humor de terughoudendheid van het kleine publiek met succes te bespelen. (geestige referenties naar de verkrijgbare cd) Vocaal een sterke, of beter: geknipte frontman! Toch jammer dat hij zich absoluut geen houding weet aan te meten. Om ooit grotere potten te breken: minder humor en iets meer ernst! Check de site en je hoort gelijk een track uit de cd!Apocryph 1Apocryph 2 http://apocryph.deathmetal.be/

GWYLLION mocht ik al eens aanschouwen als support van After Forever. Was ik niet echt van onder de indruk. Nu kregen zij de hele ruimte en konden zij voluit gaan. Zoals het in onze contreien nogal eens gebeurt, liep ook hier de ombouw van het podium niet voor 100%. Vanaf nu liep alles op vertraging, maar niet overdreven. De band kwam hier meer tot zijn recht en wist het podium ook te gebruiken. Zangeres Annelore wist zich aardig te profileren, al zal iedereen wel constant vergelijkingen zitten zoeken met de Grote Dames uit het genre, iets waar kerels minder last van hebben, denk ik. Visueel dik in orde, lekker headbangen op de heftige stukjes, dan weer eerder melodieus genieten van de prima composities. Mogelijke muizenval (…) zou kunnen zijn dat ze zich gaat vergrijpen aan operatic-stukjes. Die liggen heer niet en ze heeft niet voldoende power om daarmee te scoren. Haar gewone stem is goed genoeg. De set leek mij wat ingekort, maar gezien de rits bands die nog moesten komen, niet echt een ramp.Gwyllion1gwyllion4http://www.gwyllion.com/

And now something completely different. CRUSADER is een echte true-metal/powermetalband. Zoals de naam al doet vermoeden. De aanhang waren eerder aan de imposante kant, of laat ik zeggen: ik zou hun pint niet willen omstoten. Toch een aangenaam beeld om denim & leather te zien tussen al het zwart, kant en skulls. Vreemde band ook. Vanaf het eerste nummer miste ik al een tweede gitarist, ookal werd daar geen gewag van gemaakt. Daarbovenop bleek dit de aanwezige gitarist zijn laatste gig te zijn. Iets meer power van deze sector was welkom. Maar niet getreurd: de muziek was duidelijk no-nonsens; met een knipoog naar Manowar, Iron Maiden en Saxon, hielden zij het Heilige Vuur brandende. De presence van zanger David liet niets te wensen over; temeer: wat een strot! Met een perfecte Bruce Dickinson-vibrato wist deze man de oudere metalfans mee te slepen. Gitarist Toshi wist de eindjes aan mekaar te knopen, maar viel in een gat zodra hij solo’s speelde. Niet mis mee, maar klonk wat kaal. Deze band heeft twee gitaristen nodig. En rap! De WASP-cover ‘L.O.V.E. Machine’ was aardig, maar de ‘Back to Black’ van Pretty Maids was heerlijke nostalgie. De ‘Medieval Show’ achteraf was een scheet in een fles; enkele zwaardgevechten en de kous was af. Ik hoopte op een brandstapel ofzo.Crusader1Crusader4Crusader6Crusader10 http://www.myspace.com/crusadercrew

AXAMENTA kende ik niet, maar had al één en ander opgevangen: dit was geen kattepis. En inderdaad: had ik op een stoel gezeten, ik was er gelijk afgedonderd. Loeiharde metalcore met een hoog technisch en dramatische achtergrond. They blew me away! Nu heb ik het niet direct op screaming vocals, maar je leert ermee leven. Deze stijl (leg ik dan even uit voor de leek) vindt zijn oorsprong in de hardcore, maar weet mits meer techniciteit en progressieve inslag een ruimer publiek aan te spreken. De stem blijft uiteraard de meest persoonlijke uiting van vrees, angst of ongenoegen. Angry Young Men. Ondanks het feit dat dit muzikaal niet echt mijn ding is, voelde ik wel aan dat deze band een groot potentieel met zich meedraagt. Zij speelden op GMM en ik zie niets nog in de weg staan om van de kleine tent naar de grotere te verkassen. En meer!axamenta2axamenta3axamenta4axamenta5 http://www.axamenta.com/

Ik denk dat het meeste volk kwam om het Zweedse DIABLO SWING ORCHESTRA aan het werk te zien. De hype was ook al bij mij doorgedrongen, dus waren de verwachtingen hoog gespannen. Wat moet ik hier nu van vinden? Ik ben best ruimdenkend wat muziek betreft, dus ik heb echt mijn best gedaan om ‘er in’ te komen. Maar het lukte me niet echt. Dit is soooo bizarrrr! Neem: twee gitaristen, een cello/keyboard, een drummer en een diva. Is dit gothic? Neen, maar het publiek denkt van wel. Spielereien die balanceren op de rand van psychobilly met een knipoog naar het cabareteske? Ja en nee. Dat het met momenten swingt als de neten, dat kan ik niet ontkennen. Ik voelde permanent verwarring, bewondering én afschuw van dit combo. Goed, dit was geen metal meer, maar dat was het punt niet. Dan eerder een succesvolle studentengrap? Daar zat het dan weer te goed voor in mekaar. Ik zoek gevoelsmatig referenties en kom bij David Lynch, Ensor, Tom Waits,… De ‘diva’ haalde met momenten zo heftig uit dat ik dacht dat de lichten uitgingen. De costumering leek op een gestyleerde poppenkraam. Al bij al een bijzondere ervaring. Curieus hoever deze boemel gaat rijden.dso1dso4dso7dso3 http://www.diabloswing.com/

Headliner OCEANS OF SADNESS is dan weer van eigen bodem. Deze ken ik wel, maar had ik nog nooit live aan het werk gezien. Na de gekte van DSO en de auditieve vermoeidheid die toch enigszins de kop kwam opsteken, heb ik me geforceerd om toch nog enkele songs mee te pikken. Het volume werd weerom aardig opgedreven, waardoor ik me eerder achteraan positioneerde. Dit is weerom een erg professionele band die zich situeert in de progressive/death/doom-scene. Niet echt...etc, maar de gedrevenheid is wel groot. Met een houding van ‘ze kunnen me wat’ en een geluid om achterover te vallen bevestigen zij zich echt als headliner. Vanaf het balkon moest ik vaststellen dat het publiek toch aardig uitgedund was.oceans1oceans2 Blikfest zit er voor mij op. De lokatie: JC Togenblik is een ideale stek om dit op poten te (blijven) zetten. Technisch was er weinig op aan te merken, zoals het een festival betaamt, evolueert het geluid en licht mee met de bands. Al bij al een geslaagde ervaring!http://www.oceansofsadness.com/ 


girl
  

13:45 Gepost in Muziek | Commentaren (3)