02-03-16

Primal Fear, Brainstorm, Striker @Biebob, 28/02/16

PF-Rulebreaker-Tour.jpg

 ‘Pedal to the Metal’ zondagavond in de Biebob. 

Niet enkel om culturele redenen maar veel meer om mezelf een serieuze schop onder de kont te geven, was ik afgezakt naar de Kempische muziektempel.

Met twee top bands op de affiche en een behoorlijke opwarmer, kon er niet veel mis gaan.

De lust ontgaat me om al te uitgebreid hierover te berichten, maar dat doet zeker geen afbreuk aan de prestaties van de drie bands. 

STRIKER, een jonge Engelse band met toch al enkele albums op hun naam, was me volledig onbekend. Zover is het dus gekomen.

Hun set bestond uit aanstekelijke metal, furieus gebracht en met bijzonder veel instrumentale hoogstandjes. Ik denk dan vooral aan de gitaarduels die zowat alle ingrediënten van het klassieke schredders-boek in zich hadden.

Primal Fear, Brainstorm, Striker

Sommige songs leken bijna instrumentale vehikels om daarna de zang er nog ergens in te zetten. Bijzonder sterke opwarmer was dit maar alle ogen waren toch gericht op de twee grote(re) acts. 

BRAINSTORM is een graag geziene gast in de Biebob. Ze speelden er eerder al als support van Primal Fear en ook als headliner. Opmerkelijk feit is ook dat ze tot 2013 hebben moeten wachten om eindelijk eens op Graspop te mogen spelen. Voor een band met een live reputatie als zij én met ondertussen 11 studio albums op hun geweten, is dat eigenlijk onvoorstelbaar.

Primal Fear, Brainstorm, Striker

Primal Fear, Brainstorm, Striker

Logisch dus dat zij op hun eentje de club zouden kunnen vullen. Maar zondag mochten zij de temperatuur gewoon vet de hoogte injagen. En dat deden zij perfect.

In het ruime uur dat zij toegemeten kregen, knalden zij tien meeslepende, stampende, perfect uitgevoerde powermetal hymnen door de PA.

Frontman Andy B. Franck had er duidelijk lol in. Misschien omdat het de laatste show van deze package tour was? Of gewoon omdat hij het publiek na enkele minuten al uit zijn hand liet eten?

Primal Fear, Brainstorm, Striker

Primal Fear, Brainstorm, Striker

Kleppers als ‘The World to See’, ‘Firesoul’, het swingende ‘Fire Walk With Me’, de instant klassieker ‘Highs Without Lows’,… veelal luid meegebruld tijdens de refreinen. Het bijna epische ‘Shiva’s Tears’ of het dreigende ‘Falling Spiral Down’ en als afsluiter ‘All Those Words’,… het ging er allemaal in als koek en wat mij betreft mochten ze nog wel even doorgaan.

Primal Fear, Brainstorm, Striker

Primal Fear, Brainstorm, Striker

Primal Fear, Brainstorm, Striker 

Maar helaas valt alles onder en avondklok wat de geluidsnormen betreft. Het publiek stond nu focus – onder hoogspanning, zwetend, klaar voor PRIMAL FEAR, tot nader order nog steeds een van de leidende true heavy metal bands.

Na de overbodige – maar iedereen doet het – classic rock song intro (…) ‘Rock and Roll’, kwam de trein al snel op gang met ‘In Metal We Trust’, kwestie van de neuzen in dezelfde richting te zette, alsof dat nog nodig was.

Primal Fear, Brainstorm, Striker

Primal Fear, Brainstorm, Striker

Toch duurde het nog een song eer ze me meehadden. Met ‘Rulebreaker’, de titelsong van de nieuwe schijf, was het volle bak ‘gaan. ‘Seven Seals’ is een Fear-classic waarbij Ralf Scheepers voluit kon gaan met zijn waanzinnige bereik. We kunnen ons enkel maar voorstellen hoe de geschiedenis zou gelopen hebben als hij bij Judas Priest terecht zou zijn gekomen.

Gelukkig voor ons is dat niet het geval en kunnen we bij Primal Fear steeds terecht voor een eerlijk potje metal.

Primal Fear, Brainstorm, Striker

Primal Fear, Brainstorm, Striker

Primal Fear, Brainstorm, Striker

Primal Fear, Brainstorm, Striker

Een drumsolo haalde de vaart er even uit maar de draad werd snel weer opgenomen met ‘Angels Of Mercy’. Deze song is zeker een blijvertje! Het donkere (ook nieuwe) ‘The End is Near’ kwam als een pletwals over de aanwezigen.

De set vloog voorbij. Met maar liefst vijf nieuwe tracks kregen ze de twijfelaars over de streep getrokken. Tijd voor wat classic Fear dus.

Primal Fear, Brainstorm, Striker

Primal Fear, Brainstorm, Striker

Primal Fear, Brainstorm, Striker

Dit was voorspelbaar maar ook meer dan genietbaar tegelijk.

‘Nuclear Fire’, ‘Chainbreaker’, ‘Metal is Forever’, een episch ‘Fighting the Darkness’ en – van het debuut – ‘Running in the Dust’.

Dit was een absoluut vette show met alle bands op hun beste en een uitgelaten publiek.

Wat heeft men nog meer nodig, zo net voor de start van een nieuwe (werk)week?

Primal Fear, Brainstorm, Striker

Primal Fear, Brainstorm, Striker

Primal Fear, Brainstorm, Striker

Primal Fear, Brainstorm, Striker

10:01 Gepost in Muziek | Commentaren (0)

30-09-09

Primal Fear & Brainstorm @Biebob, 27/09/09

Tarkus Gig report 2009 1


Voor veel mensen is het allemaal lawaai. En dat is het natuurlijk ook. (Heavy) Metal is luid en hard en is een onverteerbare brok pokkeherrie zonder enige nuance - lijkt het.

Dat er dan ook nog eens tientallen (ik ben voorzichtig) soorten of types metal zijn die voor insiders duidelijk te definiëren zijn en elk hun eigen kenmerken hebben, gaat er bij 'the others' dan ook helemaal niet in. Inderdaad, het is niet zo eenvoudig als het lijkt en het vergt dan ook wat jaren ervaring om alles uit mekaar te houden. Zeker nu er zoveel overlapping en leentjebuur plaatsheeft, is het zelfs voor Tarkus soms moeilijk om te stellen 'dat is death, dat is black, dat is Viking, dat is metalcore,...', al zijn genoemde voorbeelden natuurlijk ver uit mekaarliggend.

Gelukkig! Ik zeg: gelukkig zijn er ook nog bands die de puurste vorm van Heavy Metal beoefenen. Ik stel dit zonder afbreuk te doen aan andere vormen van deze edele muziekvorm.

Als we in de lijn der evolutie de oer-metalbands op een rij zetten, is het haast onmogelijk om Judas Priest in de top, of beter, gelijk vooraan te zetten. Stijlkundig en muziekhistorisch zijn zij het die heavy metal op de kaart hebben gezet. Wat zij erfden van Black Sabbath, gaven zij een versnelling van jewelste, stonden aan de wieg van de twin-gitaar solo's en hadden (hebben) natuurlijk een zanger die niet alleen qua icoon, maar ook als referentiepunt ging dienen in de jaren tachtig. Judas Priest is gelukkig nog onder ons maar lag eind jaren '90 aan het infuus.

Het is dan, in 1997, dat het Duitse PRIMAL FEAR uit de startblokken schoot. Zij namen de Priest-sound op waar hij met 'Painkiller' was achtergebleven. Niet alleen muzikaal maar ook, en zeker niet onbelangrijk, hadden zij een zanger die nu nog zijn gelijke niet kent, of het moest Rob Halford zelve zijn. Wat Primal Fear op hun debuut bracht was zowel een verademing als een nostalgische trip. De daaropvolgende cd's zijn stuk voor stuk klassebakken, met voor mij en vele anderen 'Seven Seals' als hoogtepunt.

De band, met als centrale figuren (en tot op heden de enige oerleden) bassist/producer Mat Sinner en zanger Ralf Scheepers (ex-Gamma Ray) bracht in 2007 het controversiële 'New Religion' uit waarop ze de progressieve kaart trokken. Naast de eerder traditionele snelle, riffgebaseerde nummers, kozen zij ook voor een langer nummer in verschillende 'onderdelen'. Maar zij kregen ook Simone Simons van Epica op hun schijf en al bij al is het een gedurfde maar solide cd.

Dit jaar verscheen hun achtste studio-cd '16.6 (Before the Devil knows You're Dead)'. Hierop word er op dezelfde weg verdergegaan, maar ondanks de toetreding van wondergitarist Magnus Karlsson (Last Tribe, Russel/Lande, Planet Alliance) vind ik het compositorisch geen topper. Geëxperimenteer met ritmes, de-tuning,... het is soms erg afwijkend van de typische 'Fear'sound. Maar wat niet is, kan nog komen. En is er een betere gelegenheid om zich te bewijzen dan live in de gezelligste club van Vlaanderen?

Einde oktober start hun grote tour om deze nogmaals te promoten; zondag was er een tussenstop in de Biebob. Een kleine try-out tour om de zaken op een rijtje te zetten neem ik aan.

Om te beginnen is Karlsson niet mee wegens 'vaderschapsverlof'. Dus vinden we naast gitarist Henny Wolter niemand minder dan Alex Beyrodt (Silent Force, Sinner, The Sygnet). Excellente keuze zal later blijken want samen met Wolter weet hij bijzonder opwindende solo's te brengen. Daarenboven heeft hij de looks en uiteraard de skills om met een topper als Primal Fear op stap te gaan. Dat hij iedereen al jaren kent is aardig meegenomen.

Opener BRAINSTORM speelt al voor de 8e of 9e keer in de Biebob en ook deze maal brengen zij de meer dan behoorlijk gevulde tent op kookpunt. Niet moeilijk.

's Bands laatste epos 'Downburst' staat vol van de heavy riffs, melodieuze zangpartijen en kreeg dan ook nog eens een licht pompeus symfonische injectie. Maar ook ouder werk als 'Highs Without Lows' en 'Shiva's Tears' hakken genadeloos in op het publiek. Geweldige band, en wat nog beter nieuws is: in oktober komt er een nieuwe van uit.


01 XP Brainstorm 03502 XP Brainstorm 01903 XP Brainstorm 04504 XP Brainstorm 09105 XP Brainstorm 094
06 XP Brainstorm 052 BIG

Ondanks het indrukwekkende optreden van Brainstorm, was het toch Primal Fear waar we voor kwamen. De zaal was aardig vol (voor een zondagavond) toen de lichten doofden en de onheilspellende intro door de PA knalde.

Er werd hard ingezet met 'Under The Radar' uit de laatste cd en gelijk viel op hoe onwaarschijnlijk strak deze mannen weer klonken. Het geluid was vanaf de start dik ok, maar ook wel erg hard. Aansluitend volgde 'Batallions of Hate', wat al direct liet verstaan dat er nog oudere songs gingen volgen. Dan wisselden oud en nieuw af met 'Killbound' en 'Nuclear Fire'. De spelvreugde straalde van de heren af, wat bij andere bands tegenwoordig soms ver te zoeken is.

Ralf Scheepers kan er met momenten kwaad en bedreigend uitzien, als hij tussen de nummers zijn dankbaarheid en appreciatie uit, komt er steeds een allersympathiekste glimlach op zijn tronie. Als er ooit een echte film komt over de Grote Vriendelijk Reus...Ralf is de man. Vocaal staat hij echter steeds als een huis. Zijn haast supersonische uithalen zijn loepzuiver en zijn uitspraak heeft nooit last gehad van rare accenten.


07 XP Primal Fear 121 BIG

08 XP Primal Fear 11609 XP Primal 39810 XP Primal Fear 20511 XP Primal Fear 16412 XP Primal Fear 392
13 XP Primal Fear 351 BIG

Wolters en Beyrodt doen hun obligate nummertje uitdagen en toonden op een onderhoudende wijze de meest waanzinnige vingervlugheid. Gelukkig geen bas of drumsolo want het zijn uiteindelijk de songs die de band maken. En er volgen er nog een hoop waaronder 'Sign Of Fear' en  'Angel In Black'. Maar het is met het waanzinnige 'Fighting The Darkness', het progressieve epos, dat het publiek een haast religieuze ervaring krijgt. Niet alleen is dit een mijlpaal in hun repertoire, het is bovendien zo geladen qua tekst en muzikale vorm, dat dit het absolute hoogtepunt werd van de show.

Met het snelle maar uitermate clichématige 'Riding The Eagle' (lang over nagedacht jongens?), 'Final Embrace' en de hymne 'Metal Is Forever' dat de reguliere set wordt afgesloten.

In de bisronde gaat de band haast unplugged met 'Hands Of Time', een fraaie ballad uit '16.6' waarbij ze allen een strofe voor hun rekening nemen. Een heus kampvuurmoment waarna ze een bijzonder lang applaus kregen. Zoals het hoort werd dit wat gerokken door de animatie van Ralf waarna ze 'Seven Seals' inzetten om daarna af te sluiten met 'Chainbreaker' van de debuutplaat.


14 XP Primal Fear 385 BIS15 XP Primal Fear 43016 XP Primal Fear 29317 XP Primal Fear 34018 XP Primal Fear 207
19 XP Primal Fear 374 BIG

20 XP Primal Fear 35521 XP Primal Fear 35022 XP Primal Fear 40223 XP Primal Fear 004
25 XP Primal Fear 249 BIG


Was dit een fantastisch optreden? Ik dacht het wel. Primal Fear heeft nog nooit teleurgesteld omdat ze goed weten waar ze mee bezig zijn. Ze spelen op veilig maar weten soms hun publiek uit te dagen door verrassende nieuwe elementen in hun geluid te brengen zonder de oude fans te verliezen. Wie houdt van traditionele metal met niet teveel gedoe en meer dan vakkundig gebracht, dient deze band uit te checken. Tarkus was moe maar bijzonder tevreden en keerde dan ook in die stemming naar huis.

 

08:09 Gepost in Muziek | Commentaren (0)

16-03-08

Brainstorm & Pagan's Mind @ Biebob 15/03/08

dyn009_original_471_68_pjpeg_2531478_3e66dc41e385684482f7969c19c66618

Zaterdag was het weer een fijn avondje ‘heavy’ in de Biebob. En voor één keer was het vooral de support-band die mij wist te overtuigen om naar de Kempen af te zakken. Niet dat BRAINSTORM mij niet weet te bekoren; hun laatste werk ‘Downburst’ bevestigt hen in de top van de Duitse powermetal. Toch blijven deze overigens geweldige muzikanten mijn echte sympathie ontberen. Ze zullen het alvast niet geweten hebben

Heel anders verliep het met PAGAN’S MIND. Dat er de laatste jaren niets dan uitmuntende releases uit het Hoge Noorden komen (– én de grote innovaties – én de absolute topmuzikanten etc), is niet nieuw. PM is ondertussen aan zijn vijfde werkstuk toe – ‘God’s Equation’ – een dijk van een cd.

Meevaller was het wegvallen van Powerwolf; drie bands leidt meestal tot een overdose waardoor vermoeidheid nogal eens de kop komt opsteken. Gelijk aan het werk met Pagan’s Mind dus.

Ik kreeg onmiddellijk een déjà-vu gevoel: deze muzikanten had ik al eens gezien. Na 12 sec. had ik het door; toen Jorn Lande hier twee jaar geleden speelden, waren zij de huurlingen van dienst. Dit zegt genoeg over de kwaliteiten van de band. Vooral gitarist Jorn Viggo Lofstad wist mij toen te imponeren. Deze avond had hij het terrein voor zich alleen en ik moet zeggen: ik was ademloos. Na enkele oudere nummers (die ik niet altijd kon thuisbrengen) werd er gepuurd uit de recentste cd, o.a. ‘United Alliance’ ‘Atomic Firelight’ ‘Alien Kamikaze’, de waanzinnige Bowie-cover ‘Hallo Spaceboy’ en het emotionele instumentale ‘Farewell’. Afsluiter ‘Through Osiris’ Eyes’ zette een punt achter de set van deze topband. Zanger Nils K. Rue ging moeiteloos in de hoogte waar nodig en de complexe, perfect geproduceerde muziek klonk zoals moderne progmetal moet klinken: perfect.PM 2PM 4PM 1PM 8PM 10PM 12

 

BRAINSTORM volg ik sinds het indrukwekkende ‘Soul Temptation’ uit 2003. De ongekroonde kroonpretendenten van de Duitse Powermetal. Niet dat ze het gemakkelijk hebben gehad. Een nieuwe, verse bassist én een afwezige gitarist zou het een wankel avondje hebben kunnen maken. Toch niets van dit alles. Met als extra kracht Tom Naumann (ex-Primal Fear) op gitaar en een wel erg strak klinkende ritmesectie werd iedereen over de meet getrokken. Brainstorm klonk bere-vet en de songs kwamen als een pletwals over het publiek. Zanger Andy B. Franck ziet er niet echt uit, maar heeft wel een zekere no-nonsense presence en vooral: een strot om U tegen te zeggen. Ook deze band puurde erg veel uit ouder werk alvorens de nieuwe cd aan te boren. Maar dat gebeurde dan ook met verve met o.a. ‘Shiva’s Tears’. ‘Fire Walk With Me’ is nu al een metal-hymne en het epische ‘Redemption in your Eyes’ wist de aanwezigen aardig mee te slepen. Niets dan spelvreugde op het podium en ondanks het somstijds duistere imago van de band, flink wat humor van Duitse makelij...BS 2BS 3BS 13BS 9BS 12BS 8 GROOT

 

 

 

 

Rond 23u was het feestje afgelopen. Waar ik vreesde voor een aardig volle zaal, bleek dus tegen (mee?) te vallen: ik denk dat de Biebob goed halfvol was. Vreemd voor een zaterdagavond met toch twee zeer sterke bands. Jammer voor de foto’s want het was weer aardedonker in de keet. Toch ben ik nog enkele bekenden tegen het lijf gelopen waardoor de avond helemaal niet meer stuk kon. Nils van PM wou absoluut met mij op de foto, dus wat doe je dan?

PM 11 GROOT

BS  pano2

13:39 Gepost in Muziek | Commentaren (0)