22-11-09

Beauty & The Beast @Biebob, 20/11/09

Tarkus Gig report 2009 1


ticket detail

Vrijdag was Tarkus op een wel heel onderhoudende metalavond.

Onder de slogan 'Beauty & The Beast' Festival Tour streek daar een pakket bands neer waar ik wel smaak naar heb. Was headliner LEAVES' EYES op zich al de moeite om je te verplaatsen, medereizigers ELIS, STREAM OF PASSION, SIRENIA en ja, eventueel ook ATROCITY (The Beast dus), wisten op meer dan verdienstelijke wijze het publiek op te warmen. Sommigen - waaronder ondergetekende - ging halverwege reeds door de knieën waardoor het muzikale Nirwana heel nabij was. Laat ik vooral even in detail treden.

Wat we in de toekomst niet mogen over het hoofd zien: om een vrijdag rond het spitsuur door wind en regen de metropool proberen verlaten: het is not funny. Niet alleen was ik eigenlijk al een beetje te laat vertrokken, dé ring stond nagenoeg stil en de aansluiting naar de E34 stropte als dusdanig. Gelukkig kon ik even verderop flink plankgas geven, laat ik stellen, om en bij de wettelijke normen. Dit maakte dat ik daar was op het moment de deuren openden. Goed van mij. Dan even de Metalzone binnen en dan naar de Biebob. Gezien het weerom zo gezellig was in de shop, kwam ik binnen als ELIS net bezig is.

Elis is een band uit Liechtenstein. Het pad dat zij tot hiertoe bewandelden ging niet echt over rozen. Uiteraard is de dood van de vorige zangeres zowat het ergste wat ze moesten overbruggen. Daarenboven - en dat is eerder persoonlijk - vind ik de band wat ter plaatse trappelen. Nieuwe zangers Sandra Schleret uit Oostenrijk geeft de band wel de nodige nieuwe dynamiek. Sandra is wel een heel goede zangeres en heeft een heel aangenaam stemgeluid. Haar presentatie is gezien haar kleine gestalte niet altijd overtuigend. Maar het draait om de muziek en dat kan er mee door maar echt overkomen doet het niet.Gelukkig is het geluid al wel goed, wat een beetje vloekt met het schrale licht.


PB Elis 7

PB Elis 5


STREAM OF PASSION - twee weken geleden nog in een gestripte vorm, nu voluit - wordt wel erg goed in korte sets te spelen. Wanneer kunnen we eens een volledige show zien? Etc...

Neen, zelfs een korte set is meer dan hartverwarmend. Marcela Bovio en haar uitmuntende muzikanten brachten in het goede halfuurtje uiteraard een bloemlezing, ofte het meest representatieve uit hun twee albums. Nu heb ik die nummers al wel meer dan voldoende gehoord, maar ze blijven boeien. 'The Art of Loss', 'In The End', 'Street Spirit', het blijven, of beter, worden klassiekers. En wat een band! Ik sprak eerder al lof over gitarist Stephan Schultz en bassist Johan Van Stratum, maar het is uiteindelijk de band als geheel die een perfect platform biedt voor Marcela's hartverwarmende en emotionele stem. Ze zag er ook weer adembenemend uit. Maar te kort dus, de set bedoel ik dan, hé!


PB SOP 4

PB SOP 23

PB SOP 8

PB SOP 25


Tijd om de emoties even te kalmeren met een frische pint en wat geklets met de 'usual suspects' die zich altijd vooraan het podium bevinden. En om sorbets-gewijs de smaakpapillen te neutraliseren kregen we de band ATROCITY op ons brood. En ik zal het maar gelijk zeggen: Atrocity is een beetje een gimmick. Ooit begonnen als een gothic/deathmetal band, waagden zij zich plots aan het coveren van enkele van de grootste pophits uit de jaren tachtig. En het is vooral met deze set dat zij de laatste jaren de hort opgaan. Komt daarbij dat de band nagenoeg volledig bestaat uit leden van Leaves' Eyes. (eigenlijk bestond Atrocity voor Leaves' Eyes...) Zanger Alex Krull leidt de set in goede banen maar is eigenlijk helemaal niet zo een geweldige zanger. De grunts bij zijn hoofdband zijn best ok, maar meer melodieuze partijen zijn niet echt aan hem besteed. Maar dat is dan buiten de uitermate smaakvolle (héhé) presentatie gerekend. En daar werd het pas leuk. Twee karakterdanseressen (denk aan de film 'Sin City') gaven nog voor er één noot gespeeld was het beste van zichzelf. Zij zouden tijdens de set het decor én de bandleden een beetje opfleuren met hun 'stijlvolle' aanwezigheid en lenigheid. Maar op naar de muziek. Wat te denken van heavy gothic versies van songs als 'Smalltown Boy', 'Don't You Forget about Me','Tainted Love', 'Fade to Grey', 'The Sun always shines on TV' (met steun van Sandra) en 'Shout'? U kan er zelf wel de originele artiesten bijzetten. De meeste van die songs zitten zowiezo in ieders collectief geheugen en er werd dan ook ferm meegezongen met de refreinen. Dit was echt fun, maar muzikaal niet echt hoogstaand. Zoals ik eerder stelde: een fijne 'cooling' na de eerder doorstane emoties. Wij waren helemaal klaar voor de rest van het programma.
PB ATRO 10

PB ATRO 9

PB ATRO 14


Het Noorse SIRENIA kreeg al gelijk ietsje meer tijd om ons te plezieren. En dat was maar goed ook. Deze spin-off van Tristania wist vorige keer al te imponeren. Ik geef toe, ik heb even moeten grasduinen om te weten wie er nu bij de band zingt, want zij schuiven nogal eens met hun zangeressen. (dit bewijst dat ik niet alleen voor het vlees, maar ook voor de inhoud ga, of op zijn minst de naam...) Ik denk dat dit de vierde frontvrouw is op acht jaar tijd. Vorige passage was nog met Monika Pedersen, nu was het met nieuw vast lid, de uit Spanje afkomstige Ailyn. Goed, zij heeft het voorkomen van een dance-act, maar vergeet dat alvast. Ailyn ziet er niet alleen bijzonder smakelijk uit, zij weet de songs van de band ook overtuigend te brengen. Soms lijkt ze zelf een beetje onder de indruk van de positieve respons, maar daar kan ze best snel aan wennen want dit was wel heel erg goed. Hoogtepunt was zeker het ondertussen wel erg bekende 'The Other Side', de andere songs ken ik zelf maar vaag. Onze hartslag was nu volledig gestagneerd op zo'n 130 BPS, dus laat die afsluiter maar komen!
PB SIRENIA 7

PB SIRENIA 13

PB SIRENIA 20


Dankzij de supersnelle ombouw kon LEAVES' EYES al na een klein kwartiertje beginnen.

Na een mooie intro kregen we de titeltrack van het recentste album 'Njord' voorgeschoteld. Gelijk wist ik dat dit een fantastische show zou worden. Excellent geluid en een naar Biebob normen, prima lichtshow, maakten dat het elke seconde genieten was. De immer vriendelijk lachende en vooral hemels zingende Liv Kristine (Espenaes Krull, heet ze volledig), zorgde uiteraard voor het focal point van de band. Haar man, Alex Krull zorgt voor het brute vocale tegengewicht in de epische, symphonische songs.


PB LEAVES 1

PB LEAVES 5


De muziek van Leaves' Eyes barst van de sferische momenten waardoor de teksten, veelal over het Hoge Noorden en een romantische aanpak van mythologische en Vikingtradities, zijn echt opzwepend zonder ooit oorverdovend te zijn. Beetje bombast en vele emotionele momenten zijn enkele van de tools die de band hanteert om het publiek te bekoren. Tussendoor wist Liv nog van outfit te veranderen wat het visuele aspect enkel maar ten goede kwam. Hoe dan ook, het akoestische 'Irish Rain' was o-zo-mooi!! In schril contrast met dit mooie intermezzo werd er afgesloten met de twee absolute toppers uit 'Njord': het harde 'Ragnarok' en het epische 'Froya's Theme'. Jammer wel dat er enkele songs van de set werden geschrapt waardoor de show toch eigenlijk iets teveel werd ingekort. Een krap uurtje is misschien wat weinig, al werd dat goedgemaakt door het 'pakket' wat er aan vooraf ging.

Leaves' Eyes wist absoluut te imponeren en een eivolle Biebob kon dit enkel maar beamen. Volgens de geruchtenmolen headlinen zij op de volgende Metal Female Voices editie. Ik kijk daar nu al erg naar uit!

Setlist: Njord - My Destiny - Emerald Island - Farewell Proud Men - Take The Devil In Me - Norwegian Love Song - Northbound - Irish Rain - Ragnarok - Froya's Theme.


PB LEAVES 36

PB LEAVES 48

P  011

(Give the dog a bone!)


 

20:59 Gepost in Muziek | Commentaren (0)