11-09-12

Sabaton, Eluveitie, Wisdom @013, Tilburg, 09/09/12

Sabaton_Tour2012_Flyer-413x640.jpeg

In de Marquee op Graspop; twee maal op de mainstage op Graspop, tweemaal volle Trix en zondagavond j.l. in een volle 013 (Tilburg) waar de zaal ook eerder op een sauna geleek dan op een ‘ideale’ concertzaal. Ja, hot, hot, hot dus. De hete salsa in ons ondertussen vertrouwde Texmex restaurantje kan daar ook voor iets tussen gezeten hebben – om nog niet te spreken van de korte trendy kledij van het vrouwelijke publiek annex zomerse temperatuur die alsnog een handje hielp. Dat is mijn Sabaton parcours tot op heden.

Sabaton zelve weet niet van ophouden. Met een verse cd ‘Carolus Rex’ onder de gespierde arm veroveren zij – in tegenstelling tot het hoofdpersonage uit deze concept-cd – wél vlot het Europese vasteland, incluis de toendertijd (a.d. 1708) zo fatale oostelijke regionen. Sabaton is op enkele jaren als een komeet omhooggeschoten en tot nader order zit er nog geen spoor van sleet op de formule. Dat ondertussen zowat de hele bezetting, met uitzondering van frontman Joakim Brodén en bassist Pär Sundström, is vervangen, heeft de band zeker geen windeieren gelegd. Ik moet vaststellen dat de gitaarsoli toch net iets meer vonken geven dan voordien.

Opener van de avond was het Hongaarse WISDOM, een band die sinds 2001 vooral lokaal brokken maakt maar toch zeker gerechtvaardigd een openingsslot mag hebben voor de grotere bands. Met slechts 30 minuten speeltijd maakten zij toch een goede indruk. Vooral de zangprestaties van Gabor Nagy vielen op. Een geslaagde, om niet te zeggen haast perfecte, cover van Iron Maiden’s ‘Wasted Years’ zette de zaal in versnelling voor wat nog komen moest. Ze sloten af met het nummer ‘Judas’ welk met zijn epische structuur en aanstekelijke refrein een korte maar intense set naar behoren afsloot.

Sabaton, Eluveitie, Wisdom 

Het feit dat tevens het Zwitserse ELUVEITIE geprogrammeerd stond, had ons over de lijn getrokken om deze package te gaan bekijken. Ik had me ondertussen naar de voorste linies gemanoeuvreerd. Even later zou al blijken dat dit meer op een hachelijk avontuur zou gaan lijken dan werkelijk genieten van de bands. Eluveitie had nog niet één maat gespeeld of een furieuze pit ontstond – uiteraard – net naast mij. Even gaf het een gevoel van thuiskomen na een metal-arme zomer, maar toen er net achter mij meer van hetzelfde afspeelde, diende ik echt beroep te doen op mijn ‘carrure’ om toch enigszins overeind te blijven. Besef vooral dat de gemiddelde Nederlander ondertussen ook ferm boven mijn hoofd is gegroeid… Enkele grote schoenmaten passeerden boven mijn schedel, the works…Foto’s nemen was dan ook een penibele onderneming. Letterlijk vanuit ‘the pit’ dus. En wel erg lo-fi, mijn gedacht!

Sabaton, Eluveitie, Wisdom

Sabaton, Eluveitie, Wisdom 

Helaas waren dit Helvetische folk/pagan gezelschap niet echt in staat om mij bij de les te houden. Eluveitie miste de uitstraling die ze vroeger hadden; de jonge frisse gitaristen spelen misschien wel prima maar dragen niet bij aan het visuele imago van weleer. Ik miste baarden, snorren, kilts, geitenkoppen, kortom, een beetje artistiek en cultureel verantwoorde goorheid. Die goorheid werd dan wel weer gecompenseerd met rondvliegende bierbekertjes mét inhoud.

Ok, ik ben niet helemaal vertrouwd met de jongste cd, dus ‘Inis Mona’ was even een lichtpuntje in een verder, voor mij althans, onsamenhangend optreden. Ik bedoel hiermee: ik was niet geconnecteerd met de band waarvan o.a. ‘Slania’ en ‘The Arcane Dominion’ toch maandenlang hebben gekampeerd in de cd-speler.

Sabaton, Eluveitie, Wisdom

Sabaton, Eluveitie, Wisdom

Sabaton, Eluveitie, Wisdom 

Na een snelle aanpassing van de set en een licht opvoeren van de lijfelijke druk in de voorste gelederen, was het tijd voor het goudhaantje uit de Nuclear Blast-stal: SABATON.

Een sfeervolle intro waarbij de bandnaam op een gigantische backdrop oplichtte deed de sfeer nog verhitten. Er werd ingezet met ‘Ghost Division’, welk ondertussen zowat het visitekaartje van de band is geworden. Uptempo, vol melodieuze hooks en voldoende dynamiek om Joakim als een wervelwind over het brede podium te laten razen. Afwisselend een grote sympathieke grijns om zijn gezicht, dan weer de vuist in de lucht bij het refrein dat toch weer insloeg als een granaat. Panzer elite? Sabaton heeft zich permanent ingegraven in de hoogste divisie van de powermetal.

Hun eigen geluid, onmiddellijk herkenbaar en met oorwurmen die je ’s nachts nog achtervolgen maken dat ze geen concurrentie zijn voor zeg maar Hammerfall of Stratovarius, maar omgekeerd telt ook. Sabaton vist in zijn eigen vijver, zowel qua thematiek als estethiek. Krijgsgeschiedenis – oorlog, quoi, kan leiden tot sterke beelden of verhalen. Past dit dekseltje daarom zo perfect mij?

Sabaton, Eluveitie, Wisdom

Sabaton, Eluveitie, Wisdom 

Geen gezwans met de Frans, dit is een heerlijke metalavond waarbij Sabaton wel de eer heeft de meubels te redden. En natuurlijk met glans. ‘Gott Mit Uns’ uit de recente schijf levert een waar slagveld op rondom mij maar ik houd (nog) stand. Hoe opwindend kan een chorus van een song zijn? Zo dus.

Joakim neemt tussen de songs (meer dan) voldoende tijd om te kletsen met het publiek; grapjes met de bandleden, en toch wel puberale pikante toespelingen, maar soit, deze man is alles vergeven. Tussen alle tekstuele dood en verderf mag er al eens gelachen worden met een op het podium geworpen bh of uitnodiging voor een meer persoonlijke ontmoeting na datum. Het moet plezant blijven, toch?

Sabaton, Eluveitie, Wisdom

Sabaton, Eluveitie, Wisdom 

‘White Death’ is even geleden dat we dat hoorden, en ‘Carolus Rex’ om de nieuwe cd in de schijnwerpers te zetten. Op de vraag om eens een song in het Zweeds te doen, kregen we ‘Karolinens bön’ (‘Carolean’s Prayer'). Goed, leutig voor een keer. Hier werd wel weinig meegezongen.

Publieksfavorieten ’40:1’ en ‘Cliffs of Gallipoli’ zijn bijna gemeengoed geworden er werd dan ook uit volle overtuiging meegebruld. Het sterke maar niet overdreven volume van de PA werd meermaals overstemd door het publiek; gevolgd door de verwondering van Joakim over zoveel respons. Ok, dat verhaaltje kennen we nu al, de band mag echt wel gaan berusten in hun positie op de metal ladder. ‘The Price of a Mile’ werd eveneens enthousiast onthaald en met ‘The Lion from the North’ en ‘Poltava’ werd ‘Carolus Rex’ nogmaals eer aangedaan.

Sabaton, Eluveitie, Wisdom

Sabaton, Eluveitie, Wisdom 

Even paniek toen er twee akoestische gitaren en een bescheiden klavier op het podium werden gezet. Neen toch, toch geen unplugged moment zeker? Dat viel nogal mee. ‘The Hammer has fallen’ werd ingezet door Joakim aan de piano (nooit gezien!) en de gitaren bleken een ondergeschikte rol te gaan spelen. Toch een redelijk anoniem nummer dat ik nog nooit live heb weten brengen. Eerlijk gezegd haalde dit wel de vaart uit het optreden en voor mij hoeft dit niet echt meer te zijn.

Sabaton, Eluveitie, Wisdom 

Of het publiek zin had om wat te springen? Wel, ondertussen was ik wijselijk verkast naar de bovenkant van de zaal, dus whatever. ‘Attero Dominatus’ deed de zaal kolken, ‘The Art of War’ zetten de encores in met ‘Primo Victoria’ als voorlopig slotakkoord. Joakim nam hier nogmaals uitgebreid de tijd om het publiek, hier en elders te danken voor het appreciëren van de nieuwe bandleden. Met ‘Metal Crüe’ werd er krachtig afgesloten.

Excellente show, al vraag ik me achteraf wel af waar de live toetsen zijn gebleven. Bijkomend aan de populariteit van de band: alle songs zijn instant klassiekers waardoor het wel lijkt of ze altijd dezelfde songs spelen, wat maar ten dele waar is. Iets meer verrassingen zou geen kwaad kunnen. De singles (for what it’s worth) ‘Uprising’ en ‘Screaming Eagles’ ontbraken dan weer. Maar laten we ons niet bezighouden met wat allemaal anders had gekund; Sabaton levert af en doet dat met bravoure. Met het risico om slachtoffer te worden van hun eigen populariteit, welliswaar.

Sabaton, Eluveitie, Wisdom

Sabaton, Eluveitie, Wisdom 

Sabaton, Eluveitie, Wisdom 

Onze overjaarse trojka voelde het duidelijk in de benen maar wist dankzij uitmuntend stuurvaardigheden van de piloot op een toch nog aanvaardbaar uur terug in de koekenstad te zijn. Even het bier afspoelen en om 01u den tram in. Maandagmorgen ging de wekker dan om 0455u….

Aiming for Heaven but serving in Hell? Het leek er even heel erg op...

sabaton,eluveitie,wisdom

 

10:04 Gepost in Muziek | Commentaren (0)

02-07-07

In Hungaria we say ‘Hoommerfool’ (fon.)

 

ZONDAG

 

GMM ticket 3 SMALLDe trends. Als die er al zijn! De metalscene heeft het imago van een inspiratieloos nors volkje te zijn. Niets is minder waar. Het is moeilijk om uit de toon te vallen. Zwart, zwart en variaties op zwart blijft natuurlijk de norm – bandshirts zijn bijna verplicht. Dan volgt kaki en grijs. Opvallendste kledijtrend is militaria – camo-broeken – kettingen. Jeans worden eerder raar, of ze moeten al van dien aard doorleefd zijn dat ze niet meer als dusdanig herkenbaar zijn. Spandex is absoluut uit, maar leder kan altijd. Op het hoofd ofwel gigantisch veel haar ofwel nada. Baarden kunnen ook weer; van de Chriet Titulaer-ringbaard tot ZZ-Top matrassen; en alles wat er tussen ligt (hangt). Een lange sik (kleur zelf te kiezen) scoort ook nog steeds goed. Vrouwen dienen zich alsnog te onthouden van deze haargroei. Om al deze richtlijnen te omzeilen moet je niet aarzelen om je haar rood, roze of groen te kleuren. Een absoluut vreemd hoofddeksel geeft ook kleur aan de weide. Er mag best gelachen worden. Gothic is ook een blijver. Wat een aardige tegenstelling vormt met het legertje jong geweld als daar zijn: skaters (nog al-tijd!), post-punkers en Stu-Bru-ers. Metal is zéér multi-whatever. Wat men ook mag beweren. Toch weinig of geen gekleurde medemensen gezien. Aan één hand had ik genoeg om ze te tellen (en ga dit nu niet politiek interpreteren – ik doe gewoon een socio-culturele vaststelling).

 

1130u DEVILDRIVER (USA)

Ook goeie morgen. Net toen ik dacht dat ik het zondag een ietwat rustigere dag zou worden, vallen mijn vullingen er bijna uit als Devildriver de plechtigheden opent. Deze jongens maken stevige US-metal, melodieuze metalcore, zeg maar. En Hoe. Dez Farara is gezegend (?) met een strot van hier tot in…zeg maar Tokyo. Aangenaam is anders, maar de reeds erg gedreven muziek knalt middels zijn onafgebroken brullen als een drilboor tussen je oren. Gelukkig is er de melodieuze aanpak die het voor mij best verteerbaar maakt.devildriver 2devildriver 3

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1210u ELUVEITIE (CH)

Een land waar we tot op heden weinig of geen metal van verwachtten, levert in de M1 zijn part af. Eluveitie is een folkmetalband, een genre dat momenteel wel erg aan populariteit aan het winnen is. Wat moet je je daar bij voorstellen? Zeker niet ’t Kliekske. Op een basis van scheurende melodieuze metal, komen thema’s als ‘heidendom’, ‘mythologie’ en niet in het minst: ‘drinken’ en ‘feesten’ aan bod. Om de volksaard te doen herleven slepen zij veelal een viool, een ‘trekzak’, doedelzakken, en bij Eluveitie: een draailier mee. Fluiten, etnisch slagwerk e.a. zijn ook veelal van de partij. Hier leek het wel of Metallica, Laïs en Katastroof samen aan het werk waren. Heel leuk, erg afwisselend, maar als nog een beetje een vreemde eend in de bijt. Headbangen op blokfluit en draailier; het kan alleen op GMM! Het was dan ook nog vroeg.eluveitie 3eluveitie 2eluveitie 5eluveitie 8

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1250u CHIMAERA (USA)

Hondsbrutale metal ! Beetje er over voor mij, maar op de weide gaat het er heftig aan toe.chimaera 5chimaera 7

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1330u TURISAS (FIN)

Battlemetal ! En wat voor ! Als Sabaton zich oriënteert op de 20e eeuw, zo focust Turisas zich op de Middeleeuwen en vroeger. De strijders op het podium zien er om het vervaarlijkst ui met hun berenvellen, bloeddoordrenkte ledematen en bodypaint. Toch is dit geen black-metal gezelschap! Als ze de set in gang steken met ‘To Holmgard and Beyond’, weten we gelijk dat de stap naar epic metal niet ver te zoeken is. Rhapsody (of Fire) kijkt om de hoek mee, en we kunne weer lekker meezingen. De man met de trekzak weet zich een plekje te veroveren tussen het gitaargeweld, waardoor folkmetal ook weer niet ver af is. Dit is weer eens aangenaam voor alle zintuigen.turisas 3turisas 5

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1415u BLACK LABEL SOCIETY (USA)

Het is ne grote jongen geworden, de tengere Zakk Wylde van Ozzy’s ‘No rest…’. Reeds jaren weet deze snarenmartelaar vriend en vijand te verbazen met zijn privé-band ‘BLS’. Hier mag niet gelachen worden. Zakk’s muzikale visie in deze band is nogal rechtlijnig, maar eerlijk. Backstage enkele ‘Angels’ die verbroederen met de crew. Het zegt genoeg: recht door de strot borende en groovende stoner/hardrock met een Southern sausje over. Ik vind Zakk een geweldig gitarist, maar de songs lijken nogal wat op mekaar. Melodieus is er weinig op te pikken. Maar de presence van de man is indrukwekkend. Zijn typisch gierende solo’s geweldig. Vanavond speelt hij met zijn beschermheer Ozzy nog een setje. Ik vermoed dat er ondertussen nog wel een sixpack zal sneuvelen.bls 3bls 9bls 1bls 7

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1600u HAMMERFALL (D/ZW)

Ik werd door een Hongaarse (én ietwat overjaarse, al mag ik die term niet gebruiken) metalfan aangesproken – out of the blue. ‘In Hungary we say ‘Hooomerfoool’. Fijn om dat te weten, ook fijn als je weet dat de cliché-band bij uitstek zodadelijk een prima set gaat spleen. Powermetal in de Stratovarius, Helloween-stijl; het is een verademing en er zijn er dit jaar te weinig van. Hammerfall geeft goed van jan, het publiek zingt keurig mee en de ‘O-OO-OOOO’s zijn niet van de lucht. Beetje voorspelbaar, maar verteerbaar voor iedereen, en daar waren we aan toe.hammerfall 3hammerfall 6

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

KORPIKLAANI (FIN)

Folkmetal – in dit geval eerder ‘drink-metal’ van de bovenste plank. ‘Beer Beer’, ‘Spirit of the Forest’, het zijn enkele van de feesthymnes die Korpiklaani laat horen. Weerom de batterij volksinstrumenten, gelukkig op een basis van lekkere metal. Dit is allemaal happy, van het begin tot het einde. Wordt het dan toch nog een leuke dag?korpiklaani 4korpiklaani 5korpiklaani 7korpiklaani 3

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1800u CHILDREN OF BODOM (FIN)

Deze band van jong tuig uit Finland heft zich reeds bij de groten gemeld. Met een mengeling van snedige speed/thrash/death metal spreken zij wel de massa aan. Snel zijn ze wel, de gitaar en keyboardsolo’s vliegen om je oren. Metallica is nooit ver weg, maar de snijdende zang kan me niet bekoren.cob 3cob 5

 

 

 

 

 

 

 

2005u SLAYER (USA)

Slayer! Als er op het is eender welk concert voor de gein iets gescandeert wordt is het de naam van de Godfathers of Thrashmetal. Ondanks ze reeds jaren qua brutaliteit en snelheid zijn voorbijgestoken, wekken deze jongens nog heel wat emotie én commotie op. Hun legendarische debuut ‘Reign In Blood’ met de onvervalste kraker ‘Angel Of Death’ blijft headbangers wild maken. Voor de techniciteit moet je niet naar Slayer komen kijken, hun solo’s zijn echt k*t en Tom Araya is zeker geen groot zanger. Toch bevond ons beperkt gezelschap zich plots quasi vooraan – tussen twee heftige pits nota bene. We zagen de originele band, met Araya, Hanneman, King en Lombardo. En het ging vooruit. Ik herkende o.a. ‘Die by the Sword’, ‘Seasons in the Abbys’, ‘Angel of Death’, ‘Dead Skin Mask’ en enkele andere classics. Het recente werk is aan mij voorbijgegaan maar komt tijd, komt raad. Dit was een heftige set, al leek Tom Araya wat sloom om sommige nummers. Slayer heeft ooit headliner gespeeld en maakte in de duisternis meer indruk. Hier moesten ze het enkel van de muziek hebben. En Kerry King is nog altijd de ideale schoonzoon.slayer 5slayer 9slayer12slayer 2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2125u AMON AMARTH (ZW)

Tussendoor effe de M1 binnengedoken voor Viking-metalband Amon Amarth bezig te zien. De tent was echter zo vol dat we het na een nummer of twee afbolden om onze drankjetons te verzilveren en post te vatten voor de echte Prince Of  F*king Darkness.amon amarth

2230u OZZY OSBOURNE (USA)

Curieus of we een dementerende en looprek-houdende Ozzy zouden zien. Niets van aan. Na de intro van Carmina Burana kwekkejde hij het podium op terwijl Zakk ‘Bark at the Moon’ inzette. Dit kwam zeker goed. Ozzy voert zijn nummertje nog altijd perfect op; de brandslang op het publiek, de broek naar beneden, net naast de zanglijn zingen,… ‘Suicide Solution’, ‘War Pigs’, ‘Road To Nowhere’, ‘Mr Crowley’ volgden. Het leek me een prima setlist voor een festival. Opvallend was dat de opkomst blijkbaar veel minder was dan de avond ervoor met Maiden. Toch hielden we wat afstand, want we waren wel zinnens voor het einde van de show het slagveld te verlaten. Ozzy is dus zeker niet afgeschreven!ozzy 2ozzy 3

 

 

 

 

 

 

 

 

GMM 2007 was een waar feest voor al die het iets harder wil. Misschien een beetje een tekort aan powermetal, maar de programmatie steunt zich nu eenmaal ook op trends en op datgene wat er wordt aangeboden. (lees: gepromoot wordt) Al bij al: volgend jaar mogen ze weer op T's aanwezigheid rekenen! Metal Rules!

 

Tom Araya: 'Someone up there likes me!"

slayer 17

 

19:45 Gepost in Muziek | Commentaren (2)