14-10-06

Look what the cat dragged in!

 

Net nu we dachten dat het vat van de gothic-female-fronted-bands eindelijk geledigd was, krijgen we -weerom uit Nederland- 'Lucidity' van de band DELAIN onder de neus geschoven.  Alvorens gillend weg te lopen wil ik toch even stellen: van dit soort bands kan ik niet genoeg krijgen. Waarom?

delainOMDAT HET ALLEMAAL ZO FANTASTISCH IS!

En dat zeg ik niet zomaar: weerom is dit een cd waar liefhebbers van After Forever en Epica van zullen snoepen. Ik zal meer zeggen: dit is een absolute klapper in zijn soort!

Martijn Westerholt zat ooit in Within Temptation samen met broer Robert die nog steeds WT leidt. Door gezondheidsproblemen moest hij deze verlaten, maar na enkele jaren komt hij mooi terug met deze cd.

DELAIN bestaat dus naast Martijn (keyb) uit zangeres Charlotte Wessels. Verder een rits aan gasten: Marco Hietala van Nightwish op bas en zang, Ad Sluijter van Epica op gitaar, Live Kristine van Leave's Eyes en nog enkele mindere goden.

Openingsnummer 'Sever' is voor mij al song van het jaar. De licht bombastische refreinen contrasteren puik met de mooie zang van Charlotte. Zij maakt niet de uithalen van Floor of Simone, dat maakt dit net zo leuk. Ze klinkt warm en uitgebalanceert en laat het drama over aan Marco Hietala, wiens expressieve zangkwaliteiten naar voor kwamen op de Nightwish live-dvd.  De songs zijn in één woord AF. Nooit te gortig, lekker melodieus, ruimte voor een ballade en ruim progressieve elementen.  Deze gaat hoog scoren in mijn jaarlijst!

 

Dat ik een serieus boontje heb voor Amy Lee van EVANESCENCE is al eerder beschreven op deze pagina's. De nieuwe Evanescence-cd 'The Open Door' draait nu rondjes. En ik ben gelijk een beetje minder enthousiast dan hierboven.

evanescence-open-doorDeze band is dan ook geenszins te vergelijken met voorgenoemden. Meer nu-metal, beetje gezochte hooks en de stem van Amy moet je natuurlijk kunnen smaken.

Ze zingt altijd wat op de rand van haar kunnen - heb ik de indruk. Samen met de hoekige riffs levert dit wel effect op, en tegelijk het hele geluid van de band.

De gedown-tuned gitaren geven natuurlijk een heavy gevoel, ten koste van de nuance. Toch is dit niet zo slecht als ik misschien laat uitschijnen. In zijn totaliteit doet dit me wel wat, al is het wat te oppervlakkig om me echt te raken.

 

stagesHeel andere koek is volgende kleinood dat ik vandaag vond: 'Stages' van TRIUMPH.  Dit is een classic live-dubbelalbum uit 1985. De cd-remaster is voor een prik uitgebracht (net zoals de hele back-catalogue). Triumph was (helaas) een power-trio uit Canada. De statige stadion-rock met catchy refreinen deed hen touren met de groten uit die tijd. Zij speelden als headliner op de grootste festivals. Deze collectie van live-tracks bevat hun grootste hits en ze klinken geweldig. Daarboven staan er nog twee 'nieuwe' studio-opnamen op. Nostalgie!

 

 

silverVan WHITESNAKE kunnen we volgende maand een dubbele live-cd  verwachten, opgenomen tijdens de recentste tournee. Ondertussen hebben we hier nog een 2cd verzamelaar 'The Silver Anniversary Collection'. Na aandachtige studie is dit wel interessant. 36 tracks vanaf de eerste dagen, de samenwerking met Jimmy Page en enkele onuitgegeven tracks vullen deze cd. Alle nummers zijn geremasterd. Ondanks dat ik behoorlijk wat Whitesnake in de kast heb zitten, klinken deze opnames erg fris. Uitstekend voer voor in de auto. Of voor thuis natuurlijk. Tijdens de strijk bijvoorbeeld. Dan gaat het tenminste vooruit!

 

 

14:54 Gepost in Muziek | Commentaren (0)