19-09-09

Joe Stump @ De Rots, 18/09/09

Tarkus Gig report 2009 1


Joe Stump is one of the most intense and over the top guitarists on the planet. His maniacal guitar driven releases are amazing displays of power and jaw dropping technical command. He was named by Guitar One Magazine as one of the ten fastest shredders of all time and by Guitarist as one of the top 20 shredders of all time.

Zo opent de site van gitarist Joe Stump. Al goed dat het daar op staat, want was het niet door de hint van een maat, ik had het nooit geweten, ik had de man nooit gekend én ik was een meer dan onderhoudende avond mislopen. Niet dat het in De Rots niet gezellig is, maar geluidstechnisch gezien durft er al eens iets te mankeren. Met de tijd ben ik er ook in geslaagd om redelijke foto's te maken in dat donkere hol. Oefening, vraag het maar aan Joe Stump, is de enige manier...

Joe Stump is dus een Amerikaans gitarist die ooit furore maakte met de band Reign Of Terror en vandaag nog met de hier niet zo bekende band HolyHell. Vrijdag stond hij geprogrammeerd om te spelen in De Rots. Niet met een band, maar onder zijn eigen naam. Er was ook een support voorzien onder de vorm van The Maverick Renegades. Ook totaal onbekend wegens afkomstig uit het verre Heist o/d Berg.  Toch waren het deze jongens die de avond een flinke aftrap gaven. Zij spelen een recht-toe-aan hardrock/metal waarin je vooral de klassieke bands terughoort als Saxon, Motörhead, en vooral AC/DC. Zij brachten hun nerveuze set met een punky attitude zonder te vervallen in de respectieve herrie. Alles was strak en technisch best in orde. De setlist bestond uit eigen nummers, met als afsluiter 'Whole Lotta Rosie'. Deze ging ondanks het wel erg hoge tempo en nerveuze spel net niet uit de bocht. Al bij al een bijzonder leuke band die, zei ik het al, de avond lekker van start deed gaan.


Joe Stump 02101 Joe Stump 01202 Joe Stump 01503 Joe Stump 010


Tegen 21u mocht Joe Stump het kleine podium innemen. Ondersteund door een eigen bassist en een ingehuurde drummer (al viel daar niets van te merken!) en een dito zanger - beiden uit Nederland - duurde het 3 nanoseconden om het publiek collectief een jaw-dropper te bezorgen. Ik verklaar.

Joe is wat men heet een echte 'schredder'. De klemtoon ligt vooral op de waanzinnige vingervlugheid van Joe. Zijn techniek is haast een doorslag van datgene we gewend zijn van ene Yngwie Malmsteen. En daarmee is de naam dus gevallen. Vanaf hij zijn instrument vast heeft ademt àlles Yngwie uit. Maar daarmee zijn we nog maar in de helft van het verhaal. Visueel lijken we dan weer naar Ritchie Blackmore. De poses, het handje om zijn band te dirigeren, de houding in het algemeen. En gelukkig heeft hij ook de knepen van de meester, die volgens mij zo grillig en persoonlijk zijn dat ze eigenlijk niet te imiteren zijn, zich zoveel mogelijk eigen gemaakt. Het geluid was erg close - hij had in ieder geval de identieke backline (ENGL + Marshall).

Na een instrumentaaltje om het geluid toch (enigszins) goed te krijgen, stak de band van wal met Rainbow's 'Kill The King'. De vrees dat de zang alles zou omlaag halen, was ongegrond. Wat deze knaap kon zingen was echt ver boven de middelmaat! Zijn klankkleur deed me denken aan Yngwie's Mark Boals; een hoog, clean stemgeluid. Een blik op de setlist deed ons hart nog sneller slaan. Naast slechts enkele eigen nummers, stonden er vooral Rainbow en Deep Purple songs op het programma. De som van deze onderdelen maakte dan ook dat het een bijzonder vermakelijke avond werd.

Zo stond er op de lijst nog verder 'Lady Double Dealer', 'Lost In Hollywood', 'Stormbringer', 'Mistreated' en als afsluiter 'Burn'. Kan je nagaan dat er het hele optreden door de redelijk gevulde tent een aardig stukje werd meegezongen. Het eigen werk bulkt van de invloeden van voorgenoemde gitaristen maar als hij dan af en toe een Blackmore-pose aannam kwam dat toch een beetje muf over wat hier en daar wel een lachbui tot gevolg had. En daar wringt nu wel een beetje het schoentje.


04 Joe Stump 03305 Joe Stump 04506 Joe Stump 05607 Joe Stump 06308 Joe Stump 052

09 Joe Stump 10010 Joe Stump 12711 Joe Stump 17412 Joe Stump 184


Joe Stump kan op een off-day van Yngwie of Blackmore zonder probleem hun plaats innemen, je zou het nauwelijks horen, maar dan? Originaliteit was ver te zoeken, maar dat werd zeker en vast goedgemaakt door 's mans technische kunnen. Je zou dus kunnen stellen dat zijn kwaliteiten tevens zijn beperkingen zijn. Ik ben onbekend met het werk van zijn 'andere' bands, maar qua amusementswaarde lag de lat wel erg hoog deze avond. Na een kleine babbel met de band en toen de drank redelijk in de man was, was het tijd om de tram op te zoeken. Hey, ik mag me toch ook eens laten gaan na een lange werkweek? Leuke noot is dat het vrijdag Joe's verjaardag was (werd 49), maar niemand wist dat blijkbaar. Joe, have one!
13 Joe Stump 181 BIG 2

14 Joe Stump 133 BIG 1

Voor soundbytes & info: http://www.joestump.com/

cdJoe Stump - 'Virtuosic Vendetta' is 's mans laatste werkstuk en bevat 12 eigen songs die bewijzen dat de man zijn titel verdient. Meer dan 70 minuten gitaaracrobatiek om absoluut over je nek te gaan. Liefhebbers van Yngwie zullen hier een hele kluif aan hebben. Niet alleen klinkt hij beter dan de laatste Yngwie-cd's, er zit meer variatie in en is bijgevolg nooit vervelend of 'meer van het zelfde'. Natuurlijk hoor je ook op de cd de talloze invloeden, maar daar is absoluut niets mis mee. Zo hoor je bijna overal wel 'Gates Of Babylon' of 'Far Beyond the Sun' in weerklinken. Misschien is de neo-klassieke stijl wel een beetje uitgemolken, maar het is een bijzonder aangename en opwindende schijf en gezien de razendsnelle evolutie in heavy rock en metal, kan het nooit kwaad om nog eens te horen hoe het klonk toen alles een vaart begon te nemen. Originaliteit: 6/10, al de rest: 9/10.

 

21:18 Gepost in Muziek | Commentaren (1)