29-09-16

Krakow 4

Logo 2.jpeg

4. Krakow - city tour, Wawel

 

We gaan met het openbare vervoer want onze privéchauffeur heeft zijn wettelijke rustdag en kan zich dus heel de dag laten gaan in de wellness van het overigens prima hotel.

De bus stop even verder en met bijna de hele bende stappen we op. Wie liever met de taxi zijn eigen programma uitvoert doet het aan zijn eigen tempo natuurlijk maar een ritje met het lokale openbare vervoer geeft toch ook altijd een extra inzicht in de dynamiek van de stad.

POMNIK (18).jpg

POMNIK (8).jpg

Voor 2.80 PLN rijdt je één zone ver en dat is voldoende om aan de rand van de stad te komen. 2.80 PLN is 0.7€. En daar is de toon mee gezet. Polen is voor ons goedkoop. Maar het is niet altijd zo goedkoop als je denkt.

Even verduidelijken: horeca is al zeker interessant voor de toerist. Navenant de locatie kan het al wat schelen. Uit eten gaan is bijzonder goedkoop, de drank op zich scheelt ook maar niet in verhouding. Wie een klein restaurantje opzoekt eet voor geen geld.

Zelf aankopen in een winkel of supermarkt is bijna spotgoedkoop. Zo ook een fris drankje uit een van de vele winkeltjes met cooler in de entree. Dus dat zit voor een keer al eens mee.

CITY (98).jpg

Ook de taxi is zeer voordelig, te voet gaan kost je meer. Hier rekenen ze per kilometer en niet in tijd. Op de duidelijk herkenbare en overdadig aanwezige taxi’s staat meestal de prijs: van 1,60 tot 2.40 PLN de kilometer + een kleine startpremie. Zo nemen we ’s avonds een taxi van het centrum naar ons hotel en betalen 20PLN. Dat is 5€ (!) en we zijn (zijn wij geen vrekken?) met vier om deze net geen 5 km te overbruggen. Beetje gek om alles te voet te willen doen dus.

We kiezen terug voor de collectieve wandeling maar na een klein uurtje haak ik af. Het gaat niet snel genoeg maar dat is geen verwijt. De gezapige leeftijd van vele van mijn medereizigers én de verschroeiende zon maken dat alles trager verloopt.

CITY (30).jpg

CITY (32).jpg

Ik steek via de Florianapoort terug door naar het centrum met als doel de Wawel burcht aan de zuidkant van de stad. Dat is twintig minuten stappen maar het doet geenszins pijn aan de ogen. Hier loopt onwaarschijnlijk veel lokaal schoon volk. Als ik aan de rand van het centrum ben word ik wel viermaal uitgenodigd om me te komen ‘vermaken’ in een club. Natuurlijk staat cultuur op de eerste plaats en daarbij: ik ben er niet naar gekleed.

CITY (57).jpg

CITY (50).jpg

CITY (75).jpg

De klim naar het kasteel valt nogal mee en openbaart het ene mooie zicht na het andere. Eens boven is er een mooie ontvangstruimte met toiletten, shops en uiteraard de ticketverkoop voor het effectieve bezoek aan de gebouwen. Het is allemaal betalen, maar helemaal niet duur. Dit leidt wel tot lange rijen en daar heb ik noch tijd nog zin voor.

WAWEL (6).jpg

WAWEL (7).jpg

WAWEL (16).jpg

Maar eens binnen de kasteelmuren ben ik al volledig esthetische, cultureel en historisch tot op een zeker peil van tevredenheid gebracht. Dit is zeker een van de mooiste plekken van de stad, misschien van Polen en heel waarschijnlijk ook van Europa. Het binnenplein is groot, mooi ommuurd, met niveauverschillen en een archeologische site in het midden.

WAWEL (23).jpg

WAWEL (38).jpg

WAWEL (46).jpg

Alle aandacht gaat natuurlijk naar de Kathedraal. Een combinatie van bouwstijlen waar je wel even van staat te kijken. Bij een volgend bezoek, wat hierbij al voorgenomen is, zal er zeker een intern bezoek gebracht worden aan de gebouwen. Daarvoor is er nu nog te veel te verkennen.

WAWEL (41).jpg

Na een mooie wandeling langs de rivier, waar menigeen ligt te zonnen, zit te schaken, bijkletsen in een schaduwrijk plekje of gewoon een tukje ligt te doen tussen de kantooruren, steek ik terug de stad in.

WISLA (2).jpg

WISLA (15).jpg

Een aan de groene rand neem ik me voor deze eens rond te wandelen, want op een klein uurtje volbracht is. Uiteraard met de nodige foto oponthouden. Dan keer ik terug naar het centrum en spring natuurlijk even een muziekwinkel binnen die er cool uitziet. Niet slecht maar ook niet uitzonderlijk.

CITY (106).jpg

Een bezoek aan een boekenwinkel, een glas om af te sluiten en dan naar het rendez-vous punt alwaar ik met enkele gezellen heb afgesproken. Met de taxi zijn we op een goede tien minuten aan ons hotel. Toch maak ik nog even een detourtje langs  het marktplein. Soms is het moeilijk afscheid te nemen van een plek. Nu al!

Mijn voeten laten van zich voelen maar het is het waard geweest. Krakow zit in mijn geheugen.

Ik kan haast zonder plan door de stad lopen, weet hoe waar te geraken en kan me vlot situeren. Alles ligt binnen handbereik om dit nog eens over te doen op eigen tempo met eigen interessepunten.

WAWEL (32).jpg

Zo wil ik zeker nog zien: de St Mariakerk op de Grote Markt, Het Nationale Museum en uiteraard de Wawel. Een meer doorgedreven en intenser bezoek aan Auschwitz dringt zich ook op. In de stad zie je overal aanbieding voor transport heen en weer en met een klein gezelschap is dat goed te doen.

Onze laatste avond in het hotel is geen lange want het was vroeg dag en de volgende ochtend keren we toch een beetje huiswaarts.

 

Maar niet helemaal!

Ik kan hier gerust stellen dat ik – en bij uitbreiding mijn reisgenoten – zich voorbeeldig gedragen hebben op deze te korte maar meest boeiende trip. Toch, zoals het programma voorschrijft, dienen we nog een stop te maken aan Polen’s meest bezochte heiligdom.

Ik hoor u al zeggen: hier komt het, hier volgt de zoveelste beeldenstorm. Maar dat viel wel mee. Je moet weten dat Polen een van de meest Katholieke landen ter wereld is. Dat ze ook een paus mochten leveren is veelzeggend en daar wordt je dus wel regelmatig op gewezen door een standbeeld. Maar wij stoppen dus even in Czestochowa. Brrrr…

CZESTO (31).jpg

Jawel, de aanbidding van de ‘Zwarte Madonna’ is hier een feit. Niet dat de hier plots zo hoog oplopen met de anders gekleurde medemens, maar het portret van de Heilige Maagd is van die tint dat ze wel erg lang onder de zon heeft gelegen. Daarenboven zou zij zijn geschilderd door de apostel Lucas zijn geschilderd op een paneel afkomstig uit het huis van Jezus zelf. Je zou natuurlijk voor minder naar het heiligdom trekken!

Ik was dan ook op mijn hoede voor Lourdesachtige taferelen maar dat viel wel mee. Ik beschouw mezelf als een culturele Christen, dus ik sta wel open voor de schoonheid, zowel architecturaal, muzikaal als picturaal. Dat het merendeel van de Polen en vele Christenen in Europa hier hun smeekbede komen aanbieden, neem ik er graag bij maar laat me verder onberoerd.

Het gebouwencomplex, met een klooster, het heiligdom en de basiliek zijn echt wel mooi, zeker in de zomerzon. Fraaie tuinpartijtjes, bloemen, gedweeë mensen alom en de rust, geven dit toch wel een eigen karakter. Toen wij er waren, konden we zeker niet getuigen van al te veel overgave en deemoedigheid.

CZESTO (17).jpg

CZESTO (11).jpg

Het is er redelijk kalm en dus ga ik ook binnen. Langebroek en enige zedigheid is natuurlijk opgelegd maar men blijkt er nogal soepel mee om te springen. No flash! Maar dat knopje hebben de meesten nog niet gevonden op hun toestelletje.

Er is een dienst aan de gang en het is allemaal goed te bezichtigen zonder te moeten aanschuiven of dringen. Neen, hier heerst rust. Een beetje geroezemoes en verder de preek van de priester. Links en rechts schuifelen – ook enkele jongeren op hun knieën, maar het is een minderheid.

Ik ga door de deur richting Basiliek en daar is het werkelijk zo mooi dat ik mezelf zou laten (her)dopen, ditmaal zonder dat er enige kans op verkettering zou volgen. Het hoge gewelf, de overdaad aan angelieke afbeeldingen en het licht dat het schip vult werkt verheffend. Het effect is verrassend, het werkt! Ja, daarom zijn onze kathedralen zo hoog en zo licht.

Eens terug buiten verken ik de site verder en dat leidt tot enkele mooie plaatjes, in zoverre dat dit echt mooi kan zijn. Het is ook nog eens bloedheet en ik schuif even aan bij wat bekenden voor een verfrissing.

Verder is er niet zoveel te beleven. Het dorp ligt even verder beneden maar oogt nogal doods, zo ook de vele gesloten stalletjes waar er op een hoogdag wel menig ijsje of andere versnapering over de toonbank zal gaan. We leven dus even in soberheid, wat nooit slecht is.

Onze bus is al mooi afgekoeld als we terug instijgen want het is nog een eind tot in Duitsland, alwaar we zullen overnachten. Hierover kan ik verder kort zijn: alles verloopt volgens plan. Het is wel feest in de stad, dus tot 01u zullen we mogen genieten van muziek en gejoel op het plein. Mijn industriële oordoppen beschermen meer dan voldoende waardoor ik de volgende morgen uitgeslapen aan het ontbijt kan verschijnen.

De laatste rit is ook weer even doorbijten bij momenten maar verloopt gelukkig Staufrei. Hierdoor arriveren we op het geplande uur terug in Groot-Bijgaarden. Als de shuttlebus er dan ook nog eens snel volgt, is het een kwestie van een half uurtje alvorens we weer voet op bekende grond zetten.

Dit was een heerlijke citytrip -met uitbreiding. Krakow is een absolute aanrader om eens een weekje naartoe te trekken. Dan zul je het ook wel gezien hebben want het is geen wereldstad.

Toch zal me vooral bijblijven hoe Polen en zijn inwoners (er zal nog wel een uitstap die richting komen) een optimisme uitstralen en verrassend uit de hoek komen. Het beeld van grauwe steden, niet al te vrolijke bewoners die gebukt gaan onder de last van arbeid en een grijze lucht boven het hoofd is volkomen onterecht en daar was ik mezelf ook van bewust.

Krakow zal herbezocht worden maar dan zullen we vliegen.

WAWEL (71).jpg

25-09-16

Krakow 3

Logo 2.jpeg

3. Oswiecim, Auschwitz II - Birkenau  --  Krakow stadsverkenning

 

We verzamelen aan de bus voor de luttele afstand van net geen twee kilometer af te leggen. Op naar Auschwitz II – Birkenau.

Een ruime parking met oord voor verfrissing verwelkomt ons. Toch gaan tegelijk alle ogen naar de gekende poort. Ik vind ze kleiner lijken dan ik ze me voorstelde. Rondom enkel velden en een zeldzaam al of niet historisch gelinkt gebouw.

Eens binnen delen we ons terug in maar moeten het nu zonder de oortje doen waardoor de helft van de tekst van onze treurwilg verloren gaat in de ontzettend grote lege ruimte die het kamp blijkt te zijn. Dus ik ga er af en toe wat dichter bijstaan en knik soms onterecht van “Ok, ich hab's verstehen”. Ook in de Hel dient de Kerk even in het midden gehouden te worden.

KLAU 2 (4).JPG

We volgen de Engelstalige groep op respectabele afstand wat maakt dat we niet echt een grote kudde vormen. Maar wat is dit groot. Ik wist wel hoe groot het was maar meer dan 170 hectaren is echt wel wat. Aan de rechterzijde haast enkel de beddingen van de houten barakken – met af en toe nog een schoorsteen. Aan de linkerzijde de stenen barakken, velen nog in staat van reconstructie of preservatie. En in het midden de lugubere spoorweg. Het einde van de lijn ligt op een kleine kilometer van ons maar eens de sporen gescheiden worden door de ‘ramp’, was de rit voor de meesten al voorbij. (ik voeg er even aan toe dat er ook op het spoorwegknooppunt in de stad reeds gedeporteerden werden uitgeladen).

KLAU 2 (16)fxx.jpg

KLAU 2 (27).JPG

De ‘ramp’ – het perron, zeg maar, was decor voor mogelijk de meest schrijnende taferelen uit de hele nachtmerrie. Hier werd er opgedeeld tussen leven en dood. Met de nuances dat ‘leven’ eigenlijk een uitgestelde dood was. Wie het korte strootje trok moest zich geen illusies meer maken. Die kregen zelfs geen barak vanbinnen te zien. Te voet werden zij naar achter geleid en mochten nog enkele minuten hoop koesteren. Helaas.

De Joodse jongeren – je ziet ze van ver, in het wit met voldoende Israëlische vlaggen om zeker niet onopgemerkt te blijven – zitten in groepjes bij mekaar. Je wil hier dan wel iets over zeggen maar tegelijk weet je dat er geen ruimte voor enige discussie is IN het kamp. Na datum had ik misschien toch liever een tijdje bij hen gezeten want wij kregen nauwelijks tijd voor een moment van bezinning.

KLAU 2 (32)bwkopie.jpg

KLAU 2 (40)kopie.jpg

KLAU 2 (51).jpg

Rechtdoor tot het einde van het spoor, langs de selectiebarak, het is een heel eind. Mijn dappere reisgebuur lijkt te kreunen onder de warme lucht maar weet toch alweer zinnige dingen te zeggen als het er op aankomt. Een heel eind dus tot aan het monument waar in meer dan voldoende talen waaronder het Nederlands even verwoord wordt waar het hier om draait.

KLAU 2 (64)fxx.jpg

KLAU 2 (72).jpg

We bevinden ons nu tussen Krema II en III. U begrijpt wat ik wil zeggen. IV en V liggen even verderop. In een poging alle bewijzen te vernietigen werden de meest beladen gebouwen door de SS opgeblazen. Wij buigen ons over Krema II. Toch een week moment als we langs de vijver lopen die de assen van menigeen verbergt.

KLAU 2 (84).jpg

We keren terug door het vrouwenkamp. Deze stenen barakken zijn gedeeltelijk toegankelijk. In enkelen kunnen we binnenwandelen en het beklemt je gelijk. Zo ook de wasruimte en het gevreesde Blok 25. Wie geselecteerd werd als ‘niet meer productief’, sleet daar haar laatste dagen. Ik piep snel nog even binnen. Het voelt zelfs nu nog weinig respectvol aan maar ik had geen keuze. Zelfs deze laatste zin in niet correct.

KLAU 2 (162).jpg

KLAU 2 (139).jpg

KLAU 2 (129).jpg

Niets is correct aan dit oord. Alles zorgt voor verwarring als je – zelfs als goed gedocumenteerde en voorbereidde – bezoeker hier rondloopt.

Wie hier puur academisch te werk gaat kan er volgens mij ook niet aan ontsnappen. In de blokken die in behandeling zijn worden nog regelmatig zaken opgegraven. Schamele bezittingen, memorabilia van een leven voor het kamp. Juwelen, foto’s, dagboeken.

Ik hoop hier een zo oprecht mogelijk verslag van mijn bezoek te hebben achtergelaten. Je moet af en toe eens met woorden spelen om niet in een moraliserende spreekbeurt te vervallen. Naar men zegt werd er trouwens toen reeds menige mop verteld in het kamp.

KLAU 2 (157)fxx.jpg

Onze voormiddag zat er op. Met gemengde gevoelens keerden we terug naar Krakow. Maar de zon scheen en de lucht zag er prachtig uit. Niets hield ons tegen om een verkennende stadswandeling te maken. Daarvoor waren we tenslotte toch naar hier gekomen?

We parkeren onze bus op een grote parking vlak aan de Wisla. Gelijk met zicht op de bocht die de rivier daar maakt én op de indrukwekkende burcht annex kathedraal. Gedrukte gidsen laten ons weten dat dat de meest bezochte site en tegelijk belangrijkste kasteel van Polen is.

Een reeks van koningen hebben daar verbleven en sinds 1930 wordt het ook als dusdanig erkend en in staat gehouden.

Maar wij gaan de stad in, recht naar het hart van Krakow.

Via niet al te uitnodigende straten, vol winkels, ATM-automaten, wisselkantoren en (opvallend) veel wellness salons, komen we aan de groene rand van Krakow.

Deze letterlijk groene ring omsluit het hart van de stad. Hier slaagt men er wél in een ring te sluiten, zowel op beplanting als op verkeersvlak. Wie niet echt zeker is van zichzelf en vanuit het centrum aan de parken komt, keert best terug op zijn stappen. Zo blijf je altijd binnen het meest interessante en levendigste gedeelte van de stad.

CITY (21).jpg

CITY (38)kopie.jpg

We gaan rechtdoor en stootten verder tot het centrum. En zoals dat meestal het geval is, komen we terecht op het centrale plein of Grote Markt. En als je daar bent weet je direct dat het wel snor zit qua gezelligheid. Het zou het grootste plein in Europa zijn (200m x 200m) en zo lijkt het ook.

Met centraal de Lakenhal als meest opvallende gebouw. Je kan er dan ook moeilijk naast kijken. We zien er ook de toren van het oude stadhuis. Hier is het dat menig bezoeker afspreekt met zijn gezellen. Je kan het echt niet missen.

MARKT (5).jpg

MARKT (7).jpg

MARKT (17).jpg

Je kan er in maar daar wordt je opgeslokt door een zee van commercie. Net zoals het initieel bedoeld is, wordt er intensief handel gedreven. Helaas vooral prullaria, souvenirs, wat kledij, wat hapjes maar verder niets echt hoogstaand. Maar hey, we zijn op vakantie en daarenboven is het een unieke plek om even uit de zon te gaan staan.

Daarenboven: als het aantal (kraaknette) openbare toiletten en de properheid van een stad als maatstaf van beschaving zouden dienen, valt er nog heel wat te leren door onze stadsbesturen.

MARKT (22).jpg

MARKT (111).jpg

Na een korte lunch in een van de vele gelegenheden – naast een uitgebreide boekenwinkel en een banken of twee zijn het haast allemaal horecazaken. De terrassen zitten allemaal vol. Er loopt veel volk en de duiven proberen er een stukje van mee te pikken.

Een ander belangrijk gebouw is de St Mariakerk met zijn twee torens. Op elk uur zal een trompetter zijn onderbroken solo spelen hoog vanuit de hoogste toren.

MARKT (56).jpg

MARKT (21).jpg

Ook de vele koetsen die graag uitnodigen voor een stadsrondrit staan aan te schuiven. De veelal bevallige koetsiersters en hun fraai opgemaakte koetsen en paarden maken dat het een plezier is om gade te slaan. Hoe zou je zelf zijn? Het stadscentrum heeft bij momenten meer weg van Sevilla dan van een Zuid Poolse stad.

MARKT (72).jpg

MARKT (83).jpg

MARKT (91).jpg

MARKT (88).jpg

MARKT (104).jpg

Wij komen terug samen voor een gezamenlijke wandeling – toch voor zij die er zin in hebben. Na een kleine twee uurtjes weten we ei zo na hoe het stadscentrum in mekaar staakt. Het is niet moeilijk.

Als je een stadsplan raadpleegt, springt de markt direct in het vizier en van daaruit lopen de straten allemaal nogal parallel.

In de resterende vrije tijd steek ik eens door naar het enorme shoppingcenter ‘Galeria Krakowska’. Niet zozeer om er te gaan consumeren maar je gaat door het park tot aan het oude station. Op zich al een mooie wandeling. Het shoppingcenter (voor de liefhebbers) is groter dan het grootste dat ik al heb gezien. Ik ben geen liefhebber maar hier vind je werkelijk alles. Op een eerste zicht ook wat wat goedkoper dan bij ons maar dat hangt wat af van de branche. Snel terug naar buiten en via een stukje park terug naar het plein en omliggende straten.

CITY (1).jpg

CITY (14).jpg

Gezien we de volgende dag heel de dag in stad vertoeven maak ik het mij gemakkelijk en nestel mij op een terras met een flinke Zywiec, blijkbaar toch het meest vloeiende gestenat.

Laten we niet vergeten dat we enkele uren daarvoor nog in Oswiecim zaten.

De alreeds laatste volledige dag in Krakow wordt dus doorgebracht in de stad. En maar goed ook want er is bijzonder veel te zien. Zeker als je fris gemontert, vers geschoeid en uitgeslapen aan de dag kan beginnen.

 

17-09-16

Krakow 1

Logo 2.jpeg

1. Wroclaw - Krakow, Kazimierz

 

Vorig jaar stond met stip genoteerd dat ik toch eens naar Polen zou moeten afzakken.

Een rondreis volgens het beproefde procedé. Helaas ging deze niet door waardoor er een alternatief werd gekozen waarover ik uiteraard nu niet ga uitweiden maar waarover de aandachtige lezer zich reeds rond dezelfde periode vorig jaar kon mee amuseren.

Dus dit jaar een kleine maar uitgekiende wraak!

Met Krakow als citytrip – met uitbreiding van de toeristische must-sees – werd er toch enigszins beantwoord aan het verlangen om deze frisse oosterbuur toch eens te bezoeken in een mooie omkadering – zowel praktisch als inhoudelijk.

Nu gaan meerderen alsnog stellen “Ja, Krakow, daar vlieg je op een uurtje of twee wel even naar toe”. Volkomen correct doch enigszins van een andere orde, mijn gedacht. Ik koos wederom om het landschap langzaamaan me te zien voorbijkomen ende veranderen. Goede keuze? Niet zo zeker van.

Krakow ligt natuurlijk op een aanvaardbaar roteind van de uitvalsbasis. Met een eerste traject van om en bij de 680 km tot in Bautzen, ben je er nog bijlange niet. En Bautzen ligt een 50-tal km voorbij Dresden. Nog eens 45 km verder ben je aan de Poolse grens.

De volgende dag ploegen we nog een goede 250 tot in Wroclaw alwaar er een stadsbezoek volgde. De benen strekken, afwisselend onder een heerlijke zon maar gelukkig (want in Polen) ook met een vervelende plensbuit tussendoor.

WROC (4).jpg

WROC (21).jpg

Toch mooi meegenomen zijn de schilderachtige pleinen, hippe wijken en dito eet- en drinkgelegenheden. Polen is hip. De Polen – zeker de jongere generatie – is hip. En als we rond het middaguur in een postindustrieel commercieel hoekcomplex crashen voor een sobere maar inventieve toast met aangepaste bieren erbij, voelen we ons wel degelijk op ons hippe gemak.

Wroclaw is nu ook niet echt dé stad om te bezoeken, eerder een fijne tussenstop vol naoorlogse barok en renaissancegevels die dankzij hun recente bouw fris en toch authentiek lijken.

Een commie-style flat/nu bankgebouw getuigt van het functionele karakter van de bouwstijl na de oorlog.

WROC (26).jpg

WROC (42).jpg

De invalswegen naar de stad lijken op de A12: mediamarkt, Decathlon, Ikea… net datgene waar ik zo ver vandaan wil komen. Maar zoals eerder al gesuggereerd: Polen rijdt in de hoogste versnelling in het bergklassement. Het is niet voor niets het enige Europese land dat ongeschonden door de recente recessie is gekomen. Zonder euro’s maar met hun zloty’s!

Het is hoe dan ook fijn om na nogmaals een 240 km eindelijk in ons hotel in Krakow aan te komen. En zeg nu niet dat je met het vliegtuig ondertussen al lang op een van de vele terrassen zou gezeten hebben. Foei!

Als tegenprestatie staat dan weer dat ik ondertussen – na ocharme nog geen twee volle dagen – wederom enkele fijne mensen heb mogen leren kennen. En dat gebeurt niet gauw op een vliegtuig.

De tweede dag zijn we al bijna vrienden, ten gevolge van fijne gesprekken. Dat, waarde lezer is een absolute meerwaarde aan deze reisstijl.

Als we de volgende ochtend wakker worden is het niet de beloofde blauwe hemel maar een grijze doch droge backdrop. Fair enough! Op het programma staat een wandeling door de joodse buurt van Krakow en kort na de middag een bezoek aan de zoutmijn van Wielinszka.

Iedereen doet het, dus wij ook, doch eerst een voorproefje van de ‘oude’ stad.

Te midden van de ochtendspits wurmen wij ons naar een eerste stop. Deze ligt even buiten de stad, ttz, te ver om snel even te voet te doen.

De ‘Fabryka Oskara Schindlera – Emalia’ brengt ons natuurlijk direct bij zowel het drama van de Joodse gemeenschap in Krakow als bij Oscar Schindler’s poging om er toch meer dan een handvol van te redden.

EMALIA (2).jpg

EMALIA (14).jpg

Ja, dat is niet alleen geen verrassing, het slaat ook een beetje tegen. Nu kan er niet veel meer over zijn van een industrieel complex van voor de oorlog. Het gebouw is gereduceerd tot een mooie voorgeven en inkom en de oude ateliers zijn met de grond gelijk gemaakt.

Het voorgebouw is nu een museum dat we later op eigen kracht zouden-kunnen-bezoeken.

Na deze zeer korte her situering in de geschiedenis, rijden we verder de stad in, dus over de RIVIER en tot in het zuidelijke centrum van de stad, Kazimierz.

Meer dan 1000 Joden werden tewerkgesteld in zijn fabriek. Voor de volledigheid: hij redde ze niet van het concentratiekamp maar wel van een gewisse eventuele dood. Zij verbleven in het kamp Plaszow, welk aansloot aan de zuidrand van het Joodse Getto Kazimierz.

Ik zeg dit maar even omdat er in de groep ‘iemand’ aan zijn echtgenote moest uitleggen wie Schindler was. Dus duidelijk een van de beste en belangrijkste films van vorige eeuw gemist!

In 2007 werd het gebouw gekocht door de stad en werd het een permanente tentoonstelling over de geschiedenis van het pand. Wij bezoeken geen tentoonstelling in groep, de ruim toebedeelde vrije tijd later op de week kan naar hartenlust worden besteed.

Op naar de Joodse wijk. We steken de rivier de Wisla (of Vistula) over en onze driver manoeuvreert onze bus handig in een van de reeds druk vol parkeerde straten.

Fraai oogt het zeker niet. Voordeel is dat mijn eigen wijk er plots veel beter bij gaat ogen. Een aannemer in gevelwerken kan hier generaties verder. Leegstand en verval, de geschiedenis heeft zich blijkbaar nog niet hersteld – of er is gewoon geen interesse in de eens statige woningen wegens de renovatiekost.

KAZIMIERZ (13).jpg

KAZIMIERZ (15).jpg

We wandelen langs de oude synagoge die wat vergeten aan een pleintje ligt terwijl op het plein zelf de horeca bloeit. Uiteraard haast exclusief koosjer restaurants. Het is even verder toch wel armoe troef wat de gebouwen betreft. Niet moeilijk dat Spielberg hier zonder al te veel kosten de getto scenes kon filmen. Sinds 1993 is er nauwelijks nog iets opgebouwd, vermoed ik.

Op een ander pleintje is er een brocantemarkt – niet echt naar onze normen maar er is wel wat te zien. Naast prullaria ook veel al of niet echte militaria, doorgaans van de ‘tegenpartij’. De verkopers springen uit zicht als ze een fotocamera zien of trekken hun pet voor het gelaat.

KAZIMIERZ (20).jpg

KAZIMIERZ (26).jpg

Een standje met vinyl trekt mijn aandacht maar de Russische platen zien er zo begaaid uit dat ze niet echt een meerwaarde vormen voor mij. Verder dan maar!

In een wederom hippe bar – waar de barriste (zucht) een kwartier aan een koffie werkt (nog eens overgieten, afschuimen, volgend ingrediënt toevoegen, mengen, dan opnieuw) als kroon op haar waarschijnlijk kunst academische verleden, geef ik het op.

KAZIMIERZ (35).jpg

Op het eerste plein slurp ik een koosjer kippensoepje met slierten. Even later verzamelen we. En we gaan ondergronds!